I CSK 326/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 326/07

POSTANOWIENIE

Dnia 22 listopada 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Irena Gromska-Szuster

w sprawie z wniosku Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...]

przy uczestnictwie X.Y.

o przyjęcie do szpitala psychiatrycznego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 listopada 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania

od postanowienia Sądu Okręgowego w W.

z dnia 22 lutego 2007 r.,

1/

odrzuca skargę kasacyjną;

2/

oddala

wniosek

pełnomocnika

z

urzędu

uczestniczki

postępowania o przyznanie mu od Skarbu Państwa kosztów

nieopłaconej

pomocny

prawnej

udzielonej

z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

uczestniczce

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2006 r. Sąd Rejonowy orzekł na wniosek

Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...], że zostały spełnione przesłanki

świadczące o potrzebie przyjęcia uczestniczki postępowania X.Y. do szpitala

psychiatrycznego bez jej zgody, a zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 lutego

2007 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację uczestniczki od tego postanowienia

uznając, że zostały spełnione przesłanki art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia

1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz.U. Nr 111, poz. 535 ze zm.) do

umieszczenia uczestniczki w szpitalu psychiatrycznym bez jej zgody. W ocenie

Sądu zapobiegnie to dalszemu, znacznemu pogorszeniu jej stanu zdrowia,

uniemożliwiającemu funkcjonowanie uczestniczki w rodzinie i społeczeństwie,

a zastosowane w szpitalu leczenie może przynieść poprawę jej stanu zdrowia.

W skardze kasacyjnej od powyższego orzeczenia uczestniczka, jako

uzasadnienie

wniosku

o

przyjęcie

skargi

do

rozpoznania

wskazała

na

występowanie w sprawie zagadnienia prawnego „odnośnie konieczności wskazania

przez Sąd orzekający w przedmiocie wniosku o umieszczenie w szpitalu

psychiatrycznym

bez

zgody

uczestnika,

jednoznacznej

przesłanki

materialnoprawnej (art. 19 ust. 1 pkt 1 lub pkt 2 wskazanej ustawy), której

wystąpienie stanowi podstawę uwzględnienia wniosku o przyjęcie uczestnika

postępowania do szpitala psychiatrycznego bez jego zgody, a w konsekwencji

wskazania jednoznacznych kryteriów opinii biegłego psychiatry, która jest źródłem

poczynionych przez Sąd ustaleń w przedmiocie wystąpienia materialnoprawnych

przesłanek z art. 29 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego, wobec konieczności

dokonywania przez Sąd ustaleń na podstawie opinii biegłego lekarza psychiatry”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, jeżeli skarżący,

jako

okoliczność

uzasadniającą

wniosek

o

przyjęcie

skargi

kasacyjnej

do rozpoznania wskazał występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego

(art. 3984 § 1 pkt 3 w zw. z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), spełnienie przewidzianego

w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. konstrukcyjnego wymagania skargi kasacyjnej

następuje wówczas, gdy skarżący zagadnienie to przedstawi przez jego

sformułowanie z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których ono powstało,

a także wskaże argumenty prawne prowadzące do rozbieżnych ocen prawnych,

zaś ze względu na publiczne cele, jakie ma do spełnienia rozpoznanie przez Sąd

Najwyższy skargi kasacyjnej, wykaże, iż jest to zagadnienie, którego rozwiązanie

jest istotne nie tylko dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy, lecz także dla

praktyki sądowej (porównaj między innymi orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia

10 maja 2001 r. II CZ 35/01, OSNC z 2002 r., nr 1, poz. 11 i z dnia 7 czerwca

2005 r. V CSK 3/05 nie publ.).

Skarga kasacyjna uczestniczki postępowania nie spełnia powyższych

wymagań, co prowadzi do jej odrzucenia na podstawie art. 398 6 § 3 k.p.c.

Sąd Najwyższy oddalił wniosek pełnomocnika z urzędu uczestniczki

o przyznanie mu od Skarbu Państwa wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie

skargi kasacyjnej. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, wynagrodzenie

takie przysługuje jedynie w sytuacji świadczenia pomocy prawnej na poziomie

wymaganym przez jej profesjonalny charakter. Nie spełnia tego wymagania

sporządzenie przez zawodowego pełnomocnika procesowego skargi kasacyjnej

zawierającej uchybienia formalne dotyczące jej wymogów konstrukcyjnych,

uzasadniające odrzucenie skargi wprost (porównaj między innymi orzeczenia Sądu

Najwyższego z dnia 14 sierpnia 1997 r. II CZ 88/97, OSNC z 1998 r., nr 3, poz. 40,

z dnia 12 lutego 1999 r. II CKN 341/98, OSNC z 1999 r., nr 6, poz. 123, z dnia

12 grudnia 2001 r. III CKN 407/01, nie publ. i z dnia 17 lipca 2002 r. I CK 199/02

nie publ.).

Jz

/tp/