Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 313/15 AI generated

I CSK 313/15 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 313/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 24 września 2014 r. Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację strony pozwanej od wyroku Sądu pierwszej instancji uznającego za niedozwolone określone postanowienie wskazanego wzorca umowy i zakazującego pozwanej wykorzystywania go w obrocie z konsumentami.W skardze kasacyjnej strona pozwana, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, powołała się na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. i wskazała na konieczność wykładni art. 47943 k.p.c. ze względu na istniejące w orzecznictwie sądowym rozbieżności w kwestii skutków rozszerzonej prawomocności wyroków wydanych w sprawach o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c, art. 47943 k.p.c, art. 47945 § 2 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c; I CSK 313/15 · Sąd Najwyższy: Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację strony pozwanej od wyroku Sądu pierwszej instancji uznającego za niedozwolone określone postanowienie wskazanego wzorca umowy i zakazującego pozwanej wykorzystywania go w obrocie z konsumentami.W skardze kasacyjnej strona pozwana, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, powołała się na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. i wskazała na konieczność wykładni art. 47943 k.p.c. ze względu na istniejące w orzecznictwie sądowym rozbieżności w kwestii skutków rozszerzonej prawomocności wyroków wydanych w sprawach o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone.

Keywords

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c art. 47943 k.p.c art. 47945 § 2 k.p.c art. 3989 § 2 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
47943 k.p.c.).Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 47943 k.p.c
i wskazała na konieczność wykładni art. 47943 k.p.c.
art. 47945 § 2 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c
47943 k.p.c.).Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
III CZP 95/03
Uchwała z dnia 19 grudnia 2003 r., III CZP 95/03 Sędzia SN Jacek Gudowski (przewodniczący, sprawozdawca) Sędzia SN Hubert Wrzeszcz Sędzia SN Kazimierz Zawada Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Powiatowego Rzecznika Konsumentów w B. przeciwko Międzynarodowej Korporacji Gospodarczej "I.C.", sp. z o.o. w T. o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone, po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym w dniu 19 grudnia 2003 r., przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Piotra Wiśniewskiego, zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 września 2003 r.: "Czy postępowanie w sprawie z powództwa powiatowego rzecznika konsumentów o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone objęte jest powagą rzeczy osądzonej prawomocnego wyroku uznającego za niedozwolone tych samych postanowień wzorca umowy, wydanego w sprawie z powództwa Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeciwko temu samemu pozwanemu", a w przypadku udzielenia negatywnej odpowiedzi na postawione wyżej pytanie "czy w sprawie z powództwa powiatowego rzecznika konsumentów o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone dopuszczalne jest wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia w sytuacji, gdy istnieje prawomocny wyrok uznający za niedozwolone te same postanowienia wzorca umowy, wydany w sprawie z powództwa Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeciwko temu samemu pozwanemu, czy też wydanie wyroku jest zbędne, a postępowanie podlega umorzeniu na podstawie art. 355 § 1 k.p.c.?" podjął uchwałę:
III CZP 80/08
Uchwała z dnia 7 października 2008 r., III CZP 80/08 Sędzia SN Marek Sychowicz (przewodniczący) Sędzia SN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) Sędzia SN Elżbieta Skowrońska-Bocian Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa stowarzyszenia "T.L." z siedzibą w Z.G. przeciwko "B.P.E.T." sp. z o.o. z siedzibą w W. o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone, po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym w dniu 7 października 2008 r. zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 lutego 2008 r.: "Czy wynikająca z art. 47943 k.p.c. rozszerzona prawomocność wyroku uwzględniającego powództwo o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone, obejmuje także postępowanie w sprawie toczącej się pom.in. stronami – w tym także z powództwa organizacji społecznej działającej na rzecz ochrony interesów konsumentów przeciwko innemu przedsiębiorcy stosującemu takie same lub podobne postanowienia wzorca umownego, jak wpisane, nie będącemu jednak stroną postępowania w sprawie w której zapadł wyrok wpisany do rejestru, o którym mowa w art. 47945 § 2 k.p.c. – i skutkuje obowiązkiem odrzucenia pozwu w nowej sprawie?" podjął uchwałę:
III CZP 17/15
Przedstawiając do rozstrzygnięcia przytoczone na wstępie zagadnienie prawne Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego wskazał, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego, Sądu Apelacyjnego w Warszawie i Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ujawniły się rozbieżności dotyczące podmiotowych i przedmiotowych granic przewidzianej w art. 47943 k.p.c. rozszerzonej prawomocności materialnej wyroku uwzględniającego powództwo o uznanie postanowienia wzorca umowy za niedozwolone. W aspekcie podmiotowym rozbieżności dotyczą tego, czy prawomocność ta działa przeciwko wszystkim przedsiębiorcom stosującym takie postanowienie w swoich wzorcach, czy też tylko przeciwko temu przedsiębiorcy, przeciwko któremu zapadł wyrok.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 313/15 POSTANOWIENIE Dnia 10 lutego 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa Stowarzyszenia "T. […]" w P.‎przeciwko S. […] Spółce Jawnej C. w L.‎o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 lutego 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 24 września 2014 r., sygn. akt VI ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 24 września 2014 r. Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację strony pozwanej od wyroku Sądu pierwszej instancji uznającego za niedozwolone określone postanowienie wskazanego wzorca umowy i zakazującego pozwanej wykorzystywania go w obrocie z konsumentami.W skardze kasacyjnej strona pozwana, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, powołała się na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. i wskazała na konieczność wykładni art. 47943 k.p.c. ze względu na istniejące w orzecznictwie sądowym rozbieżności w kwestii skutków rozszerzonej prawomocności wyroków wydanych w sprawach o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone.

Wskazała, że klauzula będąca przedmiotem niniejszej sprawy została już wpisana do rejestru klauzul niedozwolonych w wyniku wyroku uwzględniającego powództwo tego samego powoda przeciwko innemu pozwanemu. Niezależnie od tego zapadł też wyrok oddalający powództwo tego samego powoda przeciwko innemu pozwanemu o uznanie za niedozwolone tego samego postanowienia wzorca umownego. W kwestii skutków takiej sytuacji istnieją rozbieżności w orzecznictwie sądów powszechnych, jak i Sądu Najwyższego, wyrażające się między innymi w dwóch uchwałach: z dnia 19 grudnia 2003 r.

III CZP 95/03 (OSNC 2005/2/25) i z dnia 7 października 2008 r. III CZP 80/08 (OSNC 2009/9/118).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wskazana przez skarżącego rozbieżność w orzecznictwie sądowym w kwestii wykładni art. 47943 k.p.c. rzeczywiście istniała, jednak została usunięta w wyniku wydania przez Sąd Najwyższy uchwały składu siedmiu sędziów z dnia 20 listopada 2015 r. III CZP 17/15 (jeszcze nie opublikowanej), w której stwierdzono, że:

1. prawomocność materialna wyroku uznającego postanowienie wzorca umowy za niedozwolone wyłącza powództwo o uznanie za niedozwolone postanowienia tej samej treści normatywnej, stosowanego przez przedsiębiorcę pozwanego w sprawie, w której wydano ten wyrok (art. 365 i 366 k.p.c.), 2. prawomocność materialna wyroku uznającego postanowienie wzorca umowy za niedozwolone- także po wpisaniu tego postanowienia do rejestru (art. 47945 § 2 k.p.c.) - nie wyłącza powództwa o uznanie za niedozwolone postanowienia tej samej treści normatywnej, stosowanego przez przedsiębiorcę niebędącego pozwanym w sprawie, w której wydano ten wyrok (art. 365 i 366 w zw. z art. 47943 k.p.c.).Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu. [l.n]