I CSK 31/15 · Sąd Najwyższy
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedZgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie żadna z tych przesłanek nie zachodzi. Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na oczywistej jej zasadności. Stanowiska skarżącej nie sposób jednak podzielić.
Legislator headnote
AI generatedart. 3989 § 1 k.p.c, art. 39821 k.p.c; I CSK 31/15 · Sąd Najwyższy: Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie żadna z tych przesłanek nie zachodzi. Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na oczywistej jej zasadności. Stanowiska skarżącej nie sposób jednak podzielić.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 31/15 POSTANOWIENIE Dnia 20 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa J. M. przeciwko P. Spółce z o.o. w W. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 października 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawiez dnia 13 czerwca 2014 r., sygn. akt VI ACa 1512/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego na rzecz strony pozwanej.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie żadna z tych przesłanek nie zachodzi. Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na oczywistej jej zasadności. Stanowiska skarżącej nie sposób jednak podzielić.
Jak wynika z podstaw kasacyjnych dotyczących wyłącznie naruszenia prawa materialnego, skarżąca zmierza do wykazania, że Sądy meriti błędnie uznały, iż postanowienie umowne dotyczące zrzeczenia się przez skarżącą nakładów poczynionych przez nią na lokal będący przedmiotem najmu nie wiąże stron. Stwierdzenie takie nie może być jednak uznane za oczywiście zasadne, gdyż - jak trafnie uznał Sąd drugiej instancji - całokształt treści umowy prowadzi do wniosku, że zrzeczenie się tego roszczenia wynikało z obniżenia należnego stronie przeciwnej czynszu z tytułu najmu przez okres 36 miesięcy.
Wskazane zastrzeżenie umowne nie może więc być uznane za prima facie sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, skoro znajdowało swój ekwiwalent w pozostałych postanowieniach umownych. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). Sąd Najwyższy na podstawie art. 102 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. postanowił odstąpić od obciążenia skarżącej kosztami postępowania kasacyjnego.