I CSK 307/15 · Sąd Najwyższy
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedWedług art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Strona powodowa uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania koniecznością rozpatrzenia ogólnikowo określonego naruszenia przez Sąd drugiej instancji przepisów prawa procesowego, zwłaszcza art. 233 § 1, art. 378 § 1 i art. 382 k.p.c., oraz błędną wykładnią art. 484 § 2 k.c. Tak ujęty wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie spełnia w sposób oczywisty żadnego z przytoczonych wyżej wymagań art. 3989 § 1 k.p.c. Z tej przyczyny Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej strony powodowej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 i § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowione z urzędu (Dz.
Legislator headnote
AI generatedart. 3989 § 1 k.p.c, art. 382 k.p.c, art. 484 § 2 k.c, art. 39821 k.p.c; I CSK 307/15 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt I CSK 307/15 POSTANOWIENIE Dnia 10 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa "A." Spółki z o.o. w W.przeciwko Skarbowi Państwa - Jednostce Wojskowej […] w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 grudnia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawiez dnia 30 października 2014 r., sygn. akt VI ACa 1699/13, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 307/15 POSTANOWIENIE Dnia 10 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa "A." Spółki z o.o. w W.przeciwko Skarbowi Państwa - Jednostce Wojskowej […] w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 grudnia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawiez dnia 30 października 2014 r., sygn. akt VI ACa 1699/13, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Strona powodowa uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania koniecznością rozpatrzenia ogólnikowo określonego naruszenia przez Sąd drugiej instancji przepisów prawa procesowego, zwłaszcza art. 233 § 1, art. 378 § 1 i art. 382 k.p.c., oraz błędną wykładnią art. 484 § 2 k.c. Tak ujęty wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie spełnia w sposób oczywisty żadnego z przytoczonych wyżej wymagań art. 3989 § 1 k.p.c. Z tej przyczyny Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej strony powodowej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 i § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowione z urzędu (Dz.
U. 2013.490).