Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 299/25 AI generated

I CSK 299/25 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 299/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Wnioskodawcy M. M. i M. M.1 wywiedli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Kielcach z 22 sierpnia 2024 r., wydanego w sprawie z udziałem J. R. i J. R.1 o rozgraniczenie.Skarżący uzasadnili wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem w sprawie kilku szczegółowych zagadnień prawnych – wszystkich związanych z możliwością rozpoznania przez Sąd Apelacyjny zarzutu zasiedzenia części rozgraniczanych nieruchomości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Istotne zagadnienie prawne jako podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania musi mieć charakter doniosły z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nie może być rozwiązane w świetle dotychczasowego orzecznictwa.

Legislator headnote

AI generated

art. 3983 § 3 k.p.c, art. 520 § 1 k.p.c; I CSK 299/25 · Sąd Najwyższy: Wnioskodawcy M. M. i M. M.1 wywiedli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Kielcach z 22 sierpnia 2024 r., wydanego w sprawie z udziałem J. R. i J. R.1 o rozgraniczenie.Skarżący uzasadnili wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem w sprawie kilku szczegółowych zagadnień prawnych – wszystkich związanych z możliwością rozpoznania przez Sąd Apelacyjny zarzutu zasiedzenia części rozgraniczanych nieruchomości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Istotne zagadnienie prawne jako podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania musi mieć charakter doniosły z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nie może być rozwiązane w świetle dotychczasowego orzecznictwa.

Keywords

AI generated
real seat theory action for boundary determination action for disturbance of possession resolution of jurisdictional dispute boundary of real property lack of territorial jurisdiction

Cited Legislation

AI generated
art. 3983 § 3 k.p.c
art. 520 § 1 k.p.c
odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
I CSK 76/23
Wyrokiem z 17 sierpnia 2022 r.
I CSK 1374/23
Pozwane T. S.A. w Warszawie wniosło skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 9 grudnia 2022 r., wydanego w sprawie z powództwa M. L. o ukształtowanie stosunku prawnego. Skarżący uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem następującego zagadnienia prawnego:Czy sąd rozpoznający roszczenie o zmianę sposobu zobowiązania zakładu ubezpieczeń przez znaczne podniesienie górnej granicy jego odpowiedzialności na podstawie nadzwyczajnej zmiany stosunków, o której mowa w art. 3571 k.c., może, orzekając o spełnieniu przesłanki rażącej straty nie brać pod uwagą faktycznie istniejących instytucji zapewniających możliwość kontynuacji uzyskiwania przez powoda dotychczasowych, jak i przyszłych świadczeń, stanowiących uzasadnienie powództwa o zmianę sposobu zobowiązania zakładu ubezpieczeń? Zdaniem pozwanego brak jest podstaw do stosowania nadzwyczajnej regulacji art. 3571 KC, skoro jest obecna w polskim systemie prawnym podstawa prawna zapewniająca kompensatę uzasadnionych roszczeń osób poszkodowanych, co do których odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń wygasła z uwagi na wyczerpanie sumy gwarancyjnej, tzn. art. 2 ustawy o szczególnych uprawnieniach osób poszkodowanych w przypadku wyczerpania sumy gwarancyjnej ustalonej na podstawie przepisów obowiązujących przed dniem 1 stycznia 2006 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga podlegała odrzuceniu w zakresie, w jakim zaskarżono również pkt II wyroku Sądu Apelacyjnego, mocą którego oddalono apelację powódki w pozostałym zakresie.
I CSK 2591/23
w jaki sposób powinny zostać sformułowane postanowienia wprowadzające do umowy ryzyko walutowe, by można je było uznać za wyrażone w sposób jasny i przejrzysty (jednoznaczny w rozumieniu art.
I CSK 4360/22
I CSK 4360/22 POSTANOWIENIE 15 września 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Beata Janiszewska na posiedzeniu niejawnym 15 września 2023 r.
I CSK 4091/22
Wyrokiem z dnia 31 stycznia 2022 r.
I CSK 6585/22
Wyrokiem z 27 maja 2022 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 3 grudnia 2020 r. w sprawie z powództwa P.Z. i E.Z. przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W. o zapłatę i ustalenie, w punkcie pierwszym częściowo, w ten sposób, że oddalił powództwo o zasądzenie odsetek ustawowych za opóźnienie od wskazanej w nim kwoty za okres od 22 lutego 2020 r. do 6 marca 2020 r.; oddalił apelację pozwanego w pozostałej części i orzekł o kosztach postępowania.Pozwany wniósł skargę kasacyjną, w której zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego w części, tj. w punktach II i III, oraz domagał się uchylenia tego wyroku w zaskarżonej części i przekazania sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.Zgodnie z treścią art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
AI generated
IV CSK 481/19
Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2018 r.
I CSK 1662/24
Postanowieniem z 5 października 2023 r.
III CSK 292/19
S. - uczestniczka postępowania z wniosku Z. W. o zasiedzenie wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 3 kwietnia 2019 r., którym oddalono jej apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w M. z dnia 14 czerwca 2017 r., w którym stwierdzono nabycie w drodze zasiedzenia przez wnioskodawcę nieruchomości opisanej w sentencji.Sąd Najwyższy, oceniając - na podstawie art. 3989 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. - skargę kasacyjną z punktu widzenia podstaw przyjęcia jej do rozpoznania, zważył:Uczestniczka postępowania oparła skargę na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., podnosząc, że w sprawie występują istotne zagadnienia prawne, których jednakże nie sformułowała.
IV CSK 105/21
Wnioskodawczyni G. K. złożyła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 6 sierpnia 2020 r., którym oddalono jej apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 6 grudnia 2019 r., oddalającego wniosek o stwierdzenie zasiedzenia działki gruntowej położonej w G..Sąd Najwyższy, oceniając - na podstawie art. 3989 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. - skargę kasacyjną z punktu widzenia podstaw przyjęcia jej do rozpoznania, zważył:Skarżąca oparła skargę na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., podnosząc, że dostrzegła w sprawie następujące zagadnienia prawne:- Czy uiszczanie przez posiadacza na rzecz właściciela nieruchomości opłaty za bezumowne korzystanie z gruntu stanowi przejaw samoistnego posiadania nieruchomości w sytuacji, gdy formalny właściciel nie podjął wystarczających czynności zmierzających do dochodzenia roszczenia na podstawie art. 225 w zw. z art. 123 § 1w zw. z art. 175 k.c.;- Czy domaganie się od wnioskodawczyni i jej poprzedników prawnych uiszczania opłaty za bezumowne korzystanie z gruntu, w sytuacji gdy nieruchomość została zakupiona przed II wojną światową od właściciela bedącego osobą fizyczną, a niedochowanie warunków formalnych nabycia nieruchomości zostało spowodowane wybuchem II wojny światowej, stanowi nadużycie prawa w myśl art. 5 k.c.?Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) powinno spełniać wymagania stawiane zagadnieniu prawnemu przedstawianemu Sądowi Najwyższemu przez sąd drugiej instancji w razie powstania poważnych wątpliwości (art. 390 § 1 k.p.c. - zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2014 r., I UK 361/13, z dnia 14 września 2012 r., I UK 218/12 - niepubl.), których nie można rozwiązać za pomocą powszechnie przyjętych reguł wykładni prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2015 r., III CZP 16/15, z dnia 24 października 2012 r., I PK 129/12 - niepubl.).
I CSK 2787/23
I CSK 2787/23 POSTANOWIENIE 3 października 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Łochowski na posiedzeniu niejawnym 3 października 2023 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 299/25 POSTANOWIENIE 15 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki na posiedzeniu niejawnym 15 kwietnia 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z wniosku M. M. i M. M.1‎z udziałem J. R. i J. R.1‎o rozgraniczenie,‎na skutek skargi kasacyjnej M. M. i M. M.1‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Kielcach‎z 22 sierpnia 2024 r., II Ca 527/24, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. oddala wniosek uczestników o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wnioskodawcy M. M. i M. M.1 wywiedli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Kielcach z 22 sierpnia 2024 r., wydanego w sprawie z udziałem J. R. i J. R.1 o rozgraniczenie.Skarżący uzasadnili wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem w sprawie kilku szczegółowych zagadnień prawnych – wszystkich związanych z możliwością rozpoznania przez Sąd Apelacyjny zarzutu zasiedzenia części rozgraniczanych nieruchomości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Istotne zagadnienie prawne jako podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania musi mieć charakter doniosły z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nie może być rozwiązane w świetle dotychczasowego orzecznictwa.

Jego wyjaśnienie powinno się bowiem przyczynić do rozwoju prawa (zob. np. postanowienia SN: z 26.10.2023 r., I CSK 76/23; z 20.10.2023 r., I CSK 1374/23; z 3.10.2023 r., I CSK 2591/23; z 15.09.2023 r., I CSK 4360/22; z 18.08.2023 r., I CSK 4091/22; z 2.08.2023 r., I CSK 6585/22; z 13.07.2023 r., I CSK 2570/22; z 30.05.2023 r., I CSK 5362/22; z 24.04.2023 r., I CSK 5428/22).Rozstrzygnięcie zagadnień przytoczonych przez skarżących nie miałoby znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, ponieważ w sprawie w ogóle nie doszło do podniesienia zarzutu zasiedzenia.

Wątpliwości dotyczyły jedynie tego, czy możliwe było ustalenie granic posiadania sąsiadujących nieruchomości według stanu prawnego, czy też konieczne było orzeczenie według stanu ostatniego spokojnego posiadania. Opinie biegłych różniły się w tym zakresie, zaś kwestia ewentualnego zasiedzenia przygranicznego pasa gruntu mogłaby wystąpić jedynie wówczas, gdyby sąd wydający zaskarżone orzeczenie przyjął, że możliwe jest jedynie rozgraniczenie według stanu ostatniego posiadania. Zgodnie jednak z ustaleniami poczynionymi przez sąd odwoławczy, stan prawny obu nieruchomości był możliwy do ustalenia w sposób pozwalający na stwierdzenie przebiegu granicy.

Przedstawione szczegółowe pytania nie mają zatem związku z podstawą rozstrzygnięcia w sprawie, zaś kwestionowanie ustaleń faktycznych, które przywiodły sąd do wniosków opisanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia na etapie postępowania kasacyjnego jest niedopuszczalne ze względu na brzmienie art. 3983 § 3 k.p.c.Dlatego Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. Mariusz Załucki[SOP] ‎