I CSK 285/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 285/13 POSTANOWIENIE Dnia 13 lutego 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "M." w W.‎przeciwko Miastu W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 lutego 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego ‎z dnia 5 grudnia 2012 r. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ‎i zasądza od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę 1800,- (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 5 grudnia 2012 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanego miasta W. od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 3 kwietnia 2012 r., którym, po ponownym rozpoznaniu sprawy zasądzone zostało od pozwanego 186 149,86 złotych z odsetkami na rzecz powodowej Spółdzielni Mieszkaniowej „M.” w W., z tytułu zapłacenia o połowę zawyżonej opłaty za użytkowanie wieczyste nieruchomości posiadanej przez Spółdzielnię. Ustalenia faktyczne i oceny prawne Sądu pierwszej instancji zostały aprobowane przez Sąd Apelacyjny. W skardze kasacyjnej pełnomocnik pozwanego zarzucił zaskarżonemu wyrokowi naruszenie prawa materialnego, tj. art. 411 pkt 1 k.c. przez jego błędną wykładnię i niezastosowanie, polegające na nieuznaniu niedołożenia należytej staranności powódki w ustaleniu nieistnienia zobowiązania będącego podstawą świadczenia.

Skarżący wniósł o uchylenie w całości wyroku Sądu Apelacyjnego i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez oddalenie powództwa, zastrzegając, że chodzi o część wyroku zaskarżoną apelacją pozwanego, a także zasądzenie kosztów postępowania.W odpowiedzi na skargę kasacyjną strona powodowa wniosła o odmówienie jej przyjęcia do rozpoznania, ewentualnie oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania, gdyż nie spełniała przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c.We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżący powołał się na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), formułując je poprzez identyczne pytanie, dotyczące art. 411 pkt 1 k.c., jakie zostało postawione przez pozwanego na uzasadnienie wniosku wniesionego do Sądu Najwyższego o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie o sygn.

I CSK 284/13. Podobnie, jak w powołanej sprawie należy stwierdzić, że wadliwe jest uzasadnianie wniosku, o którym mowa w art. 3984 § 2 k.p.c. poprzez pytania mające bezpośredni związek z podstawami prawnymi zarzutów wobec zaskarżonego wyroku Sądu drugiej instancji. Wprawdzie pełnomocnik skarżącego próbuje wykazać rozbieżności w poglądach odnośnie do wiedzy lub tylko braku staranności w jej posiadaniu, że świadczenie jest nienależne, na dowód czego przytoczone jest orzecznictwo Sądu Najwyższego, ale to nie jest ani wystarczające, ani przekonujące.

Sąd Najwyższy zajmował się już podniesionym zagadnieniem prawnym w sposób, jaki znalazł odbicie w wyroku zaskarżonym skargą w niniejszej sprawie. Sąd Najwyższy odmawiał też uprzednio przyjęcia skarg kasacyjnych pozwanego w sprawach, w których korzystne wyroki sądów powszechnych zapadły na rzecz powodowej Spółdzielni, a w sprawach tych również chodziło o zwrot połowy opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości powódki (postanowienia z dnia 23 maja 2012 r., w sprawie I CSK 648/11 oraz z dnia 10 października 2012 r. w sprawie I CSK 201/12).

W uzasadnieniu postanowienia w sprawie I CSK 201/12 Sąd Najwyższy stwierdził, co przytacza powódka w odpowiedzi na skargę, że pozwane miasto /…/ W. przyjmując podwójną należną opłatę z tytułu użytkowania wieczystego i nie chcąc jej zwrócić, naruszyło zasady lojalnego i uczciwego postępowania względem innych, zwłaszcza jeśli samo wprowadziło drugiego w błąd i błąd ten wykorzystało dla własnej korzyści. Skarga kasacyjna jest wyjątkowym środkiem zaskarżenia i służy kontroli prawnej prawomocnego orzeczenia sądowego.

W związku z tym należy przez przeprowadzenie profesjonalnego wywodu prawniczego przekonać Sąd Najwyższy o zasadności zajęcia się przedstawionym zagadnieniem prawnym, mając na uwadze także publiczny charakter postępowania wywołanego skargą kasacyjną. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi nie okazało się w niniejszej sprawie wystarczające. Mając powyższe na uwadze, potrzeba rozważenia przedstawionego zagadnienia prawnego nie została przez stronę skarżącą przekonująco wykazana, a zatem nie zostały spełnione warunki prawne, o jakich mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. i na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, rozstrzygając o kosztach postępowania na podstawie art. 98 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.