Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 2826/23 AI generated

I CSK 2826/23 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 2826/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Skarżący T. N. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z 7 czerwca 2019 r. odnośnie do punktu 2 tego orzeczenia, obejmującego rozstrzygnięcie w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jako podstawę wznowienia przywołał art. 4011 w zw. z art. 4161 k.p.c. przy uwzględnieniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2023 r., SK 53/22. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o wznowienie postępowania jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Nie ulega wątpliwości, że orzeczenia Sądu Najwyższego nie podlegają zaskarżeniu.

Legislator headnote

AI generated

art. 4161 k.p.c, art. 183 Konstytucji RP, art. 3941 k.p.c, art. 3981 k.p.c, art. 4241 k.p.c, art. 399 k.p.c; I CSK 2826/23 · Sąd Najwyższy: Skarżący T. N. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z 7 czerwca 2019 r. odnośnie do punktu 2 tego orzeczenia, obejmującego rozstrzygnięcie w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jako podstawę wznowienia przywołał art. 4011 w zw. z art. 4161 k.p.c. przy uwzględnieniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2023 r., SK 53/22. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o wznowienie postępowania jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Nie ulega wątpliwości, że orzeczenia Sądu Najwyższego nie podlegają zaskarżeniu.

Keywords

AI generated
reinstatement of unemployment benefits cost recovery inadequate constitutional complaint grounds for cassation constitutionality indigence

Cited Legislation

AI generated
art. 4161 k.p.c
art. 183 Konstytucji RP
175 i art. 183 Konstytucji RP), który nie jest sądem powszechnym, a więc ani sądem pierwszej, ani sądem drugiej instancji.
art. 3941 k.p.c
Stronie nie przysługuje ani zażalenie (art. 3941 k.p.c.), ani skarga kasacyjna (art.
art. 3981 k.p.c
3941 k.p.c.), ani skarga kasacyjna (art. 3981 k.p.c.), ani skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art.
art. 4241 k.p.c
3981 k.p.c.), ani skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 k.p.c.) - (zob.
art. 399 k.p.c
Identyczną argumentację należy odnieść do skargi o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Sądu Najwyższego (art. 399 k.p.c.).
art. 410 § 1 k.p.c
W związku z tym przedmiotowa skarga a priori, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu, Z tych motywów orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 410 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
I CSK 740/18
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Tak ujęta instytucja tzw. przedsądu jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także ze sformułowanymi przez Radę Europy zaleceniami dopuszczającymi wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.Uczestnik D.
AI generated
I CSK 2979/23
Postanowieniem z 28 lutego 2019 r., V CSK 394/18, Sąd Najwyższy przyznał radcy prawnemu R.
II USK 190/24
Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2022 r., II USK 536/21, Sąd Najwyższy w pkt 3 przyznał od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A.K.
IV KK 267/23
Adwokat B. W., obrońca z urzędu skazanego A. K., sporządził i wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 8 lutego 2023 r., sygn. akt II Ka 308/22. Postanowieniem z dnia 13 września 2023 r., sygn. akt IV KK 267/23, Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną.Wnioskiem z dnia 29 września 2023 r., adwokat B. W. zwrócił się o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 1 476 zł, na podstawie § 11 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie i § 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2020 r., sygn. akt SK 66/19.
III PSK 51/23
We wniosku o wznowienie postępowania w przedmiocie przyznania wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu pełnomocnik procesowy J.
II KK 155/23
II KK 155/23 POSTANOWIENIE Dnia 8 marca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie J.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 2826/23 POSTANOWIENIE 5 października 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Jacek Grela w sprawie ze skargi T. N. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z 7 czerwca 2019 r., I CSK 740/18, w sprawie z wniosku M. K.‎z udziałem D. K.‎o podział majątku dorobkowego, odrzuca skargę [S.J.]

UZASADNIENIE

Skarżący T. N. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z 7 czerwca 2019 r. odnośnie do punktu 2 tego orzeczenia, obejmującego rozstrzygnięcie w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jako podstawę wznowienia przywołał art. 4011 w zw. z art. 4161 k.p.c. przy uwzględnieniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2023 r., SK 53/22. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o wznowienie postępowania jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Nie ulega wątpliwości, że orzeczenia Sądu Najwyższego nie podlegają zaskarżeniu.

Na marginesie należy wskazać, że pomimo oczywistości w tym zakresie, w judykaturze wyjaśniono tę kwestię (zob. np. postanowienia SN: z 12 czerwca 2012 r., III SO 7/12; z 13 marca 2012, III SO 3/12 i z 22 czerwca 2023 r., III CZ 464/22). W uzasadnieniu orzeczenia z 12 czerwca 2012 r. wskazano m.in., że zaskarżalność orzeczenia Sądu Najwyższego stanowiłaby wyjątek, który musiałby być wyraźnie uregulowany. Wyłączenie zaskarżenia orzeczeń Sądu Najwyższego wynika z ustrojowego usytuowania tego Sądu (art. 175 i art. 183 Konstytucji RP), który nie jest sądem powszechnym, a więc ani sądem pierwszej, ani sądem drugiej instancji.

W każdym systemie sądownictwa istnieje najwyższa instancja sądowa, której orzeczenia nie podlegają dalszemu zaskarżeniu. Tak jest co do orzeczeń - wyroków i postanowień - Sądu Najwyższego. Stronie nie przysługuje ani zażalenie (art. 3941 k.p.c.), ani skarga kasacyjna (art. 3981 k.p.c.), ani skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 k.p.c.) - (zob. postanowienie SN z 20 czerwca 2007 r., I UZ 13/07). Identyczną argumentację należy odnieść do skargi o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Sądu Najwyższego (art. 399 k.p.c.).

W związku z tym przedmiotowa skarga a priori, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu, Z tych motywów orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. [S.J.] [ał]