Legislator Case Law & Legislation
I CSK 28/18 AI generated

I CSK 28/18 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 28/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Powód J. A. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w W.z dnia 13 kwietnia 2017 r., oddalającego jego apelację od wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 3 czerwca 2015 r. Sąd pierwszej instancji oddalił wniesione przez niego powództwo o zasądzenie 50 000 zł solidarnie od S. W. i O.W. z tytułu doznanej szkody. Podstawą faktyczną rozstrzygnięć obydwu sądów były ustalenia, zgodnie z którymi pozwani uniemożliwili powodowi realizację uprawnień wynikających ze służebności gruntowej poprzez zasłonięcie światła bramy znajdującej się między nieruchomościami wykonanym przez nich ogrodzeniem.

Legislator headnote

AI generated

art. 299 k.p.c, art. 233 k.p.c, art. 328 § 2 k.p.c, art. 231 k.p.c, art. 232 k.p.c, art. 6 k.c; I CSK 28/18 · Sąd Najwyższy: Przedstawione przez skarżącego pytanie pozbawione jest cech zezwalających na uznanie, że zawiera istotne zagadnienie prawne istotne w przyjętym rozumieniu. Skarżący domaga się kontroli prawidłowości przeprowadzonej przez Sądy obydwu instancji oceny dowodów, tymczasem jest to zakres badania sprawy, który został wyłączony w postępowaniu kasacyjnym przepisem szczególnym – art. 3983 § 3 k.p.c.Uzasadniając z kolei oczywistą zasadność skargi powód wskazał, że sąd drugiej instancji „nie rozważył materiału dowodowego w sposób wnikliwy i wyraźnie pominął twierdzenia powoda, czym naruszył art. 233 k.p.c.”.

Keywords

AI generated
compensation for inconvenience compensation for judicial errors compensation for expropriation exhaustion of domestic remedies compensation for use uncompensated property restriction

Cited Legislation

AI generated
art. 299 k.p.c
W skardze kasacyjnej zarzucił naruszenie art. 299 k.p.c.
art. 233 k.p.c
3983 § 3 k.p.c.Uzasadniając z kolei oczywistą zasadność skargi powód wskazał, że sąd drugiej instancji „nie rozważył materiału dowodowego w sposób wnikliwy i wyraźnie pominął twierdzenia powoda, czym naruszył art. 233 k.p.c.”.
art. 328 § 2 k.p.c
233 k.p.c., art. 328 § 2 k.p.c., art.
art. 231 k.p.c
328 § 2 k.p.c., art. 231 k.p.c., art.
art. 232 k.p.c
233 k.p.c., art. 232 k.p.c.
art. 6 k.c
art. 3989 k.p.c
przedsądu, ustanowionej w art. 3989 k.p.c., mającej za cel zbadanie, czy spełnia przesłanki przewidziane w art.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Argumentacja ta nie może odnieść skutku w postępowaniu kasacyjnym z tej samej przyczyny, co przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
V CSK 75/06
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 9 maja 2006 r., V CSK 75/06, niepubl.; z dnia 5 grudnia 2008 r., III CZP 119/08, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r.
III CZP 119/08
wartość zwaloryzowanego wkładu budowlanego odpowiada rynkowej wartości spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w chwili dokonania podziału; 2 2.
I PK 124/11
Wyrokiem z 20 kwietnia 2011 r.
AI generated
IV Ca 656/19
12 października 2017 r. A. Ś. wniosła przeciwko J. S. pozew o zapłatę 28.800 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W uzasadnieniu wskazała, że jest właścicielką nieruchomości położnej we wsi B., oznaczonej numerem 284. W sprawie I C 63/11 strony zawarły ugodę, w której pozwana zobowiązała się do usunięcia w terminie do 31 grudnia 2012 r. użytkowanych przez nią szopek i ogrodzenia oraz do 31 grudnia 2013 r. wszelkich zabudowań z działki (...). Ponieważ J. S. nie usunęła zabudowań, zobowiązana jest do zapłaty wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy na podstawie art. 225 k.c. w zw. z art. 224 § 1 k.c. Pismem z 18 września 2018 r. ograniczyła żądanie, domagając się zapłaty wynagrodzenia w wysokości 26.879 zł z ustawowymi odsetkami: od kwoty 10.748 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, a od kwoty 16.131 zł od dnia 18 września 2018r. do dnia zapłaty – tytułem bezumownego korzystania z nieruchomości w części opisanej w pozwie, za okres od marca 2011 r. do września 2018 r.
I AGa 129/19
Pozwem złożonym 29 marca 2017 roku powodowie D.
III KK 212/21
Sygn. akt III KK 212/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 września 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)‎SSN Piotr Mirek‎SSN Paweł Wiliński (sprawozdawca)Protokolant Elżbieta Wawer w sprawie R.T.S. i M.. skazanych z art. 288 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 września 2021 r. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego - na korzyść skazanych od wyroku Sądu Okręgowego w Z.z dnia 3 listopada 2020 r., sygn. akt II Ka (…) utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Z.z dnia 3 lipca 2020 r., sygn. akt II K (…) na podstawie art. 535 § 5 k.p.k. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę R.T.S. oraz M.S. Sądowi Okręgowemu w Z. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
III Ca 504/19
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 grudnia 2018 r.
III Ca 1587/19
Powódka domagała się nakazania pozwanemu usunięcia lameli założonych na ogrodzeniu nieruchomości przy ul.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 28/18 POSTANOWIENIE Dnia 8 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa J. A.‎przeciwko S.W. i O. W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 marca 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda ‎od wyroku Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 13 kwietnia 2017 r., sygn. akt V Ca …/16, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Powód J. A. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w W.z dnia 13 kwietnia 2017 r., oddalającego jego apelację od wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 3 czerwca 2015 r. Sąd pierwszej instancji oddalił wniesione przez niego powództwo o zasądzenie 50 000 zł solidarnie od S. W. i O.W. z tytułu doznanej szkody. Podstawą faktyczną rozstrzygnięć obydwu sądów były ustalenia, zgodnie z którymi pozwani uniemożliwili powodowi realizację uprawnień wynikających ze służebności gruntowej poprzez zasłonięcie światła bramy znajdującej się między nieruchomościami wykonanym przez nich ogrodzeniem.

W ocenie Sądów obydwu instancji, powód nie zdołał jednak udowodnić, że poniósł jakąkolwiek szkodę z tego tytułu, ani nie wykazał związku przyczynowego pomiędzy hipotetyczną szkodą a zdarzeniem stanowiącym jej źródło.Powód zaskarżył w całości niekorzystne dla niego orzeczenie Sądu Okręgowego. W skardze kasacyjnej zarzucił naruszenie art. 299 k.p.c. w zw. z art. 233 k.p.c., art. 328 § 2 k.p.c., art. 231 k.p.c., art. 233 k.p.c., art. 232 k.p.c. i art. 6 k.c. Domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, służy ochronie interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, umożliwia także uchylenie orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych.

Nie będąc ogólnie dostępnym środkiem zaskarżenia orzeczeń umożliwiającym rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej, poddawana jest wstępnej ocenie w ramach tzw. przedsądu, ustanowionej w art. 3989 k.p.c., mającej za cel zbadanie, czy spełnia przesłanki przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c. uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania. Skarżący uzasadnił potrzebę rozpatrzenia jego skargi wystąpieniem przesłanek z art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Istotne zagadnienie prawne przedstawił w formie pytania: „czy służebność przechodu, która nie może być wykonywana z winy właścicieli nieruchomości obciążonej winna być dowodzona na podstawie innych dowodów niż zeznania powoda w sytuacji, gdy pozwani nie zaprzeczają zeznaniom powoda”.Powołanie przesłanki objętej art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymagało przedstawienia dostrzeżonego zagadnienia prawnego z powołaniem konkretnych przepisów prawa, wykazania, że jest istotne, nowe, poważne i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie sądowym, a wyjaśnienie go ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia sprawy skarżącego, ale także innych podobnych spraw (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 9 maja 2006 r., V CSK 75/06, niepubl.; z dnia 5 grudnia 2008 r., III CZP 119/08, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r. niepubl.; z dnia 26 stycznia 2012 r., I PK 124/11, niepubl.).

Przedstawione przez skarżącego pytanie pozbawione jest cech zezwalających na uznanie, że zawiera istotne zagadnienie prawne istotne w przyjętym rozumieniu. Skarżący domaga się kontroli prawidłowości przeprowadzonej przez Sądy obydwu instancji oceny dowodów, tymczasem jest to zakres badania sprawy, który został wyłączony w postępowaniu kasacyjnym przepisem szczególnym – art. 3983 § 3 k.p.c.Uzasadniając z kolei oczywistą zasadność skargi powód wskazał, że sąd drugiej instancji „nie rozważył materiału dowodowego w sposób wnikliwy i wyraźnie pominął twierdzenia powoda, czym naruszył art. 233 k.p.c.”.

Argumentacja ta nie może odnieść skutku w postępowaniu kasacyjnym z tej samej przyczyny, co przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. - zmierza bowiem do zakwestionowania dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych i oceny dowodów, co – zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. - jest niedopuszczalne.Podstawy przedsądu wskazane przez skarżącego nie uzasadniają więc przyjęcia jego skargi do rozpoznania. Okoliczności sprawy nie wskazują też, aby zachodziły inne przesłanki do podjęcia takiej decyzji, przewidziane w art. 3989 § 1 k.p.c. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej uczestnika do rozpatrzenia. kc aj