I CSK 28/18 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedPowód J. A. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w W.z dnia 13 kwietnia 2017 r., oddalającego jego apelację od wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 3 czerwca 2015 r. Sąd pierwszej instancji oddalił wniesione przez niego powództwo o zasądzenie 50 000 zł solidarnie od S. W. i O.W. z tytułu doznanej szkody. Podstawą faktyczną rozstrzygnięć obydwu sądów były ustalenia, zgodnie z którymi pozwani uniemożliwili powodowi realizację uprawnień wynikających ze służebności gruntowej poprzez zasłonięcie światła bramy znajdującej się między nieruchomościami wykonanym przez nich ogrodzeniem.
Legislator headnote
AI generatedart. 299 k.p.c, art. 233 k.p.c, art. 328 § 2 k.p.c, art. 231 k.p.c, art. 232 k.p.c, art. 6 k.c; I CSK 28/18 · Sąd Najwyższy: Przedstawione przez skarżącego pytanie pozbawione jest cech zezwalających na uznanie, że zawiera istotne zagadnienie prawne istotne w przyjętym rozumieniu. Skarżący domaga się kontroli prawidłowości przeprowadzonej przez Sądy obydwu instancji oceny dowodów, tymczasem jest to zakres badania sprawy, który został wyłączony w postępowaniu kasacyjnym przepisem szczególnym – art. 3983 § 3 k.p.c.Uzasadniając z kolei oczywistą zasadność skargi powód wskazał, że sąd drugiej instancji „nie rozważył materiału dowodowego w sposób wnikliwy i wyraźnie pominął twierdzenia powoda, czym naruszył art. 233 k.p.c.”.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 28/18 POSTANOWIENIE Dnia 8 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa J. A.przeciwko S.W. i O. W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 marca 2018 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w W.z dnia 13 kwietnia 2017 r., sygn. akt V Ca …/16, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Powód J. A. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w W.z dnia 13 kwietnia 2017 r., oddalającego jego apelację od wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 3 czerwca 2015 r. Sąd pierwszej instancji oddalił wniesione przez niego powództwo o zasądzenie 50 000 zł solidarnie od S. W. i O.W. z tytułu doznanej szkody. Podstawą faktyczną rozstrzygnięć obydwu sądów były ustalenia, zgodnie z którymi pozwani uniemożliwili powodowi realizację uprawnień wynikających ze służebności gruntowej poprzez zasłonięcie światła bramy znajdującej się między nieruchomościami wykonanym przez nich ogrodzeniem.
W ocenie Sądów obydwu instancji, powód nie zdołał jednak udowodnić, że poniósł jakąkolwiek szkodę z tego tytułu, ani nie wykazał związku przyczynowego pomiędzy hipotetyczną szkodą a zdarzeniem stanowiącym jej źródło.Powód zaskarżył w całości niekorzystne dla niego orzeczenie Sądu Okręgowego. W skardze kasacyjnej zarzucił naruszenie art. 299 k.p.c. w zw. z art. 233 k.p.c., art. 328 § 2 k.p.c., art. 231 k.p.c., art. 233 k.p.c., art. 232 k.p.c. i art. 6 k.c. Domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, służy ochronie interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, umożliwia także uchylenie orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych.
Nie będąc ogólnie dostępnym środkiem zaskarżenia orzeczeń umożliwiającym rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej, poddawana jest wstępnej ocenie w ramach tzw. przedsądu, ustanowionej w art. 3989 k.p.c., mającej za cel zbadanie, czy spełnia przesłanki przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c. uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania. Skarżący uzasadnił potrzebę rozpatrzenia jego skargi wystąpieniem przesłanek z art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Istotne zagadnienie prawne przedstawił w formie pytania: „czy służebność przechodu, która nie może być wykonywana z winy właścicieli nieruchomości obciążonej winna być dowodzona na podstawie innych dowodów niż zeznania powoda w sytuacji, gdy pozwani nie zaprzeczają zeznaniom powoda”.Powołanie przesłanki objętej art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymagało przedstawienia dostrzeżonego zagadnienia prawnego z powołaniem konkretnych przepisów prawa, wykazania, że jest istotne, nowe, poważne i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie sądowym, a wyjaśnienie go ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia sprawy skarżącego, ale także innych podobnych spraw (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 9 maja 2006 r., V CSK 75/06, niepubl.; z dnia 5 grudnia 2008 r., III CZP 119/08, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r. niepubl.; z dnia 26 stycznia 2012 r., I PK 124/11, niepubl.).
Przedstawione przez skarżącego pytanie pozbawione jest cech zezwalających na uznanie, że zawiera istotne zagadnienie prawne istotne w przyjętym rozumieniu. Skarżący domaga się kontroli prawidłowości przeprowadzonej przez Sądy obydwu instancji oceny dowodów, tymczasem jest to zakres badania sprawy, który został wyłączony w postępowaniu kasacyjnym przepisem szczególnym – art. 3983 § 3 k.p.c.Uzasadniając z kolei oczywistą zasadność skargi powód wskazał, że sąd drugiej instancji „nie rozważył materiału dowodowego w sposób wnikliwy i wyraźnie pominął twierdzenia powoda, czym naruszył art. 233 k.p.c.”.
Argumentacja ta nie może odnieść skutku w postępowaniu kasacyjnym z tej samej przyczyny, co przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. - zmierza bowiem do zakwestionowania dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych i oceny dowodów, co – zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. - jest niedopuszczalne.Podstawy przedsądu wskazane przez skarżącego nie uzasadniają więc przyjęcia jego skargi do rozpoznania. Okoliczności sprawy nie wskazują też, aby zachodziły inne przesłanki do podjęcia takiej decyzji, przewidziane w art. 3989 § 1 k.p.c. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej uczestnika do rozpatrzenia. kc aj