Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 2780/24 AI generated

I CSK 2780/24 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 2780/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Wnioskodawca I. W. wywiódł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 4 grudnia 2023 r., wydanego w sprawie z udziałem W. U. o podział majątku wspólnego.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazano, że „Sąd II instancji w sposób oczywisty naruszył przepisy wskazane w podstawach skargi”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) spełniona jest wówczas, gdy zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj. bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c, art. 13 § 2 k.p.c; I CSK 2780/24 · Sąd Najwyższy: Wnioskodawca I. W. wywiódł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 4 grudnia 2023 r., wydanego w sprawie z udziałem W. U. o podział majątku wspólnego.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazano, że „Sąd II instancji w sposób oczywisty naruszył przepisy wskazane w podstawach skargi”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) spełniona jest wówczas, gdy zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj. bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni.

Keywords

AI generated
inter-state application illegible pleading criminal charge extraordinary acquisitive prescription extraordinary plea of nullity cause of action

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
postanowienie SN z 20 września 2022 r., I CSK 2402/22).Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 w zw.
art. 13 § 2 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
II CSK 390/21
H. wniosła o zasądzenie od N. Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. kwoty 103 900 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 4 maja 2018 r. do dnia zapłaty.Wyrokiem z 22 stycznia 2020 r. Sad Okręgowy oddalił powództwo.Wyrokiem z 24 lutego 2021 r. Sąd Apelacyjny w (…) zmienił częściowo wyrok Sądu Okręgowego w ten sposób, że zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 100 000 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 10 lipca ‎2018 r. do dnia zapłaty (pkt 1), a w pozostałym zakresie oddalił apelację (pkt 2). W skardze kasacyjnej pozwany, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazał na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.W ocenie skarżącego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, ponieważ doszło do naruszenia art. 430 k.c. i 362 k.c.
III CSK 152/20
Powód P.J. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 30 października 2019 r. oddalającego jego apelację od wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 26 czerwca 2019 r., którym oddalono powództwo P. J., wniesione przeciwko Skarbowi Państwa-Zakładowi Karnemu w P. o zapłatę z powodu bezprawnego wydania mu przesyłki nadanej z sądu w terminie 3 dni roboczych, a nie bezzwłocznie, co z kolei skutkowało zakłóceniem jego procesu kasacyjnego w toczącej się sprawie karnej, gdyż złożony przez niego wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został przez Sąd odrzucony w związku z przekroczeniem terminu do jego wniesienia.
IV CSK 412/20
Wyrokiem z 23 stycznia 2020 r.
I CSK 1671/23
W związku ze skargą kasacyjną pozwanego Bank S.A.
I CSK 97/23
Postanowieniem z 8 czerwca 2022 r.
I CSK 4887/22
Uczestniczka D.D. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Kielcach oddalającego apelację skarżącej od postanowienia Sądu pierwszej instancji wydanego w sprawie z wniosku AW. i J.W. o rozgraniczenie, prowadzonej z udziałem także innych osób.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Jako przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała oczywistą zasadność skargi. Uzasadniając swoje stanowisko w tym przedmiocie uczestniczka ograniczyła się do powtórzenia treści zarzutów skargi kasacyjnej, bez przedstawienia dalszej argumentacji.Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłance określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga wykazania niewątpliwej, widocznej prima facie sprzeczności przyjętej przez Sąd drugiej instancji wykładni lub zastosowania prawa z brzmieniem przepisów lub powszechnie przyjętymi regułami interpretacji prawa.
AI generated
I CSK 2887/22
Postanowieniem z 27 lipca 2021 r.
II CSK 216/21
W związku ze skargą kasacyjną powoda A.
IV CSK 411/21
W związku ze skargą kasacyjną uczestniczki postępowania Z.S.
I CSK 822/24
Postanowieniem z 19 października 2023 r.
I CSK 6073/22
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:– w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,– istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,– zachodzi nieważność postępowania,– skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i stosowania prawa.Skarga kasacyjna wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2022 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania bez jednoznacznego wskazania ustawowej podstawy w tym zakresie .

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 2780/24 POSTANOWIENIE 20 listopada 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki na posiedzeniu niejawnym 20 listopada 2024 r. w Warszawie‎w sprawie z wniosku I. W.‎z udziałem W. U.‎o podział majątku wspólnego,‎na skutek skargi kasacyjnej I. W. ‎od postanowienia Sądu Okręgowego we Wrocławiu‎z 4 grudnia 2023 r., II Ca 3132/21, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca I. W. wywiódł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 4 grudnia 2023 r., wydanego w sprawie z udziałem W. U. o podział majątku wspólnego.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazano, że „Sąd II instancji w sposób oczywisty naruszył przepisy wskazane w podstawach skargi”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) spełniona jest wówczas, gdy zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj. bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni.

Przy czym, o ile dla uwzględnienia skargi kasacyjnej wystarczy, że jej podstawa jest usprawiedliwiona, to dla jej przyjęcia do rozpoznania konieczne jest wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego polegającej na jego oczywistości, widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej. Skarżący powinien uzasadnić tę oczywistość, wskazując jedynie na argumenty mieszczące się w zakresie kognicji Sądu Najwyższego. Nie może więc powoływać się na wadliwość ustaleń faktycznych, ani opierać na innych faktach niż stanowiące podstawę rozstrzygnięcia. (zob. np. postanowienia SN z 11 stycznia 2022 r., II USK 384/21; z 22 grudnia 2021 r., II CSK 390/21; z 31 maja 2021 r., III CSK 152/20; z 13 maja 2021, III USK 103/21 oraz z 9 marca 2021 r., IV CSK 412/20).Powyższe wymagania nie zostały spełnione.

Skarżący poprzestał jedynie na odwołaniu się do zarzutów skargi, wymieniając nawet przepisów prawa, których naruszenie doprowadziło – w jego ocenie – do oczywistej zasadności, na którą się powołał. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżący w ogóle nie wykazał, jakie przepisy zostały jego zdaniem naruszone w sposób kwalifikowany, ani na czym to naruszenie polegało. Należy bowiem podkreślić, że o ile na etapie merytorycznego rozpoznawania skargi kasacyjnej badane są wszelkie podniesione w niej zarzuty, o tyle decyzja o przyjęciu skargi do rozpoznania jako oczywiście zasadnej musi opierać się jedynie na naruszeniach kwalifikowanych, czyli po pierwsze dostrzegalnych bez konieczności przeprowadzenia głębszej analizy, po drugie wpływających bezpośrednio na wadliwość wydanego rozstrzygnięcia.

Nie każde bowiem naruszenie przepisów prawa prowadzi ostatecznie do wydania jaskrawie nieprawidłowego orzeczenia (zob. np. postanowienia SN z 28 lutego 2024 r., I CSK 1671/23; z 12 stycznia 2024 r., I CSK 97/23; z 27 października 2023 r., I CSK 4887/22).Ponadto należy podkreślić, że wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie powinny stanowić oddzielną, w pełni samodzielną jednostkę redakcyjną. Każda z tych części skargi kasacyjnej odnosi się bowiem do innego z dwóch etapów postępowania kasacyjnego, dla których przewidziano odmienny skład Sądu Najwyższego.

Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie podlegają analizie na etapie przedsądu w składzie jednoosobowym, natomiast przytoczone podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie oceniane są dopiero po przyjęciu skargi do rozpoznania w składzie trzyosobowym, w trakcie jej merytorycznego rozpoznawania. Każdy z tych elementów musi być przez skarżącego wyodrębniony, oddzielnie przedstawiony i uzasadniony. Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania, nie analizuje zaś podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (zob. np. postanowienie SN z 20 września 2022 r., I CSK 2402/22).Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. [SOP]r.g.

‎