I CSK 2752/22 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedZasadnicze powody rozstrzygnięciaZgodnie z art. 351 § 1 w zw. z art. 361 k.p.c., które znajdują zastosowanie również w postępowaniu kasacyjnym, strona może w ciągu dwóch tygodni od ogłoszenia wyroku lub postanowienia, a gdy doręczenie wyroku lub postanowienia następuje z urzędu - od jego doręczenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie, jeżeli sąd nie zamieścił w wyroku lub postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Równocześnie z uwagi na treść § 3 art. 351 k.p.c. nie budzi wątpliwości, że tego rodzaju rozstrzygnięciem może być rozstrzygnięcie o kosztach postępowania.Przesłanką uzupełnienia orzeczenia jest stwierdzenie jego niekompletności.Rozstrzygnięcie sądu o ostatecznym rozdziale kosztów postępowania oparte jest na zasadzie unifikacji i koncentracji kosztów postępowania, co znajduje normatywną podstawę w art. 108 § 1 zd. 1 K.p.c., który określa, że sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji.Strona przegrywająca sprawę jest obowiązana zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (art. 98 § 1 k.p.c.). przy czym roszczenie o zwrot kosztów wygasa, jeśli strona najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie złoży sądowi spisu kosztów albo nie zgłosi wniosku o przyznanie kosztów według norm przepisanych (art. 109 § 1 zd. 1 k.p.c.).Sąd Najwyższy ma zatem obowiązek – stosując odpowiednio przywołane powyżej przepisy – orzec o kosztach postępowania kasacyjnego zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik tego postępowania w sytuacji, gdy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Legislator headnote
AI generatedart. 361 k.p.c, art. 351 k.p.c, art. 98 § 1 k.p.c; I CSK 2752/22 · Sąd Najwyższy: I CSK 2752/22 POSTANOWIENIE 7 lipca 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: Prezes SN Joanna Misztal-Konecka na posiedzeniu niejawnym 7 lipca 2023 r. w Warszawiew sprawie z powództwa Banku w W.przeciwko A.K. i M.K.o zapłatę, w przedmiocie wniosku pozwanych o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z 25 maja 2023 r., I CSK 2752/22, oddala wniosek.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
I CSK 2752/22 POSTANOWIENIE 7 lipca 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: Prezes SN Joanna Misztal-Konecka na posiedzeniu niejawnym 7 lipca 2023 r. w Warszawiew sprawie z powództwa Banku w W.przeciwko A.K. i M.K.o zapłatę, w przedmiocie wniosku pozwanych o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z 25 maja 2023 r., I CSK 2752/22, oddala wniosek.
UZASADNIENIE
Zasadnicze powody rozstrzygnięciaZgodnie z art. 351 § 1 w zw. z art. 361 k.p.c., które znajdują zastosowanie również w postępowaniu kasacyjnym, strona może w ciągu dwóch tygodni od ogłoszenia wyroku lub postanowienia, a gdy doręczenie wyroku lub postanowienia następuje z urzędu - od jego doręczenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie, jeżeli sąd nie zamieścił w wyroku lub postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Równocześnie z uwagi na treść § 3 art. 351 k.p.c. nie budzi wątpliwości, że tego rodzaju rozstrzygnięciem może być rozstrzygnięcie o kosztach postępowania.Przesłanką uzupełnienia orzeczenia jest stwierdzenie jego niekompletności.Rozstrzygnięcie sądu o ostatecznym rozdziale kosztów postępowania oparte jest na zasadzie unifikacji i koncentracji kosztów postępowania, co znajduje normatywną podstawę w art. 108 § 1 zd. 1 K.p.c., który określa, że sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji.Strona przegrywająca sprawę jest obowiązana zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (art. 98 § 1 k.p.c.). przy czym roszczenie o zwrot kosztów wygasa, jeśli strona najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie złoży sądowi spisu kosztów albo nie zgłosi wniosku o przyznanie kosztów według norm przepisanych (art. 109 § 1 zd. 1 k.p.c.).Sąd Najwyższy ma zatem obowiązek – stosując odpowiednio przywołane powyżej przepisy – orzec o kosztach postępowania kasacyjnego zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik tego postępowania w sytuacji, gdy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Zarządzeniem z 25 maja 2023 r., na podstawie art. 132 § 1 zd. 3 k.p.c., zwrócono pełnomocnikowi pozwanych odpowiedź na skargę kasacyjną powoda, ponieważ nie zawierała ona oświadczenia dotyczącego dokonania doręczenia odpisu tej odpowiedzi bezpośrednio pełnomocnikowi reprezentującemu stronę powodową. Skoro zaś zgodnie z art. 130 § 2 zd. 1 k.p.c. pismo zwrócone nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wniesieniem pisma procesowego do sądu, to należało przyjąć, że w niniejszej sprawie wniosek pozwanych o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego w ogóle nie został złożony.Nie było zatem podstaw do rozstrzygania o kosztach postępowania w postanowieniu Sądu Najwyższego z 25 maja 2023 r., co uzasadnia oddalenie wniosku o jego uzupełnienie. kw [ł.n]