Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 271/25 AI generated

I CSK 271/25 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 271/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Wnioskodawczyni A. S. wywiodła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Płocku z 11 października 2024 r., wydanego w sprawie z udziałem M. W. o podział majątku wspólnego. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wnioskodawczyni powołała się na przesłankę oczywistej zasadności składanego środka zaskarżenia, wskazując że doszło do naruszenia art. 43 § 1 k.r.o. w zw. z art. 551 k.c. poprzez niezalieczenie pozarolniczych działalności gospodarczych małżonków do majątku wspólnego jako przedsiębiorstwa.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przesłankę oczywistej zasadności można wykazać, wskazując jedynie na argumenty mieszczące się w zakresie kognicji Sądu Najwyższego.

Legislator headnote

AI generated

art. 43 § 1 k.r.o, art. 551 k.c, art. 39813 § 2 k.p.c, art. 3983 § 3 k.p.c, art. 13 § 2 k.p.c, art. 520 § 1 k.p.c; I CSK 271/25 · Sąd Najwyższy: Wnioskodawczyni A. S. wywiodła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Płocku z 11 października 2024 r., wydanego w sprawie z udziałem M. W. o podział majątku wspólnego. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wnioskodawczyni powołała się na przesłankę oczywistej zasadności składanego środka zaskarżenia, wskazując że doszło do naruszenia art. 43 § 1 k.r.o. w zw. z art. 551 k.c. poprzez niezalieczenie pozarolniczych działalności gospodarczych małżonków do majątku wspólnego jako przedsiębiorstwa.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przesłankę oczywistej zasadności można wykazać, wskazując jedynie na argumenty mieszczące się w zakresie kognicji Sądu Najwyższego.

Keywords

AI generated
division of property marital income splitting joint family property divisible thing pecuniary dispute joint household

Cited Legislation

AI generated
art. 43 § 1 k.r.o
W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wnioskodawczyni powołała się na przesłankę oczywistej zasadności składanego środka zaskarżenia, wskazując że doszło do naruszenia art. 43 § 1 k.r.o.
art. 551 k.c
art. 39813 § 2 k.p.c
Ze względu na ograniczoną wprost w art. 39813 § 2 k.p.c.
art. 3983 § 3 k.p.c
art. 13 § 2 k.p.c
art. 520 § 1 k.p.c
odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania orzekł zaś na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
II CSK 390/21
H. wniosła o zasądzenie od N. Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. kwoty 103 900 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 4 maja 2018 r. do dnia zapłaty.Wyrokiem z 22 stycznia 2020 r. Sad Okręgowy oddalił powództwo.Wyrokiem z 24 lutego 2021 r. Sąd Apelacyjny w (…) zmienił częściowo wyrok Sądu Okręgowego w ten sposób, że zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 100 000 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 10 lipca ‎2018 r. do dnia zapłaty (pkt 1), a w pozostałym zakresie oddalił apelację (pkt 2). W skardze kasacyjnej pozwany, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazał na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.W ocenie skarżącego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, ponieważ doszło do naruszenia art. 430 k.c. i 362 k.c.
III CSK 152/20
Powód P.J. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 30 października 2019 r. oddalającego jego apelację od wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 26 czerwca 2019 r., którym oddalono powództwo P. J., wniesione przeciwko Skarbowi Państwa-Zakładowi Karnemu w P. o zapłatę z powodu bezprawnego wydania mu przesyłki nadanej z sądu w terminie 3 dni roboczych, a nie bezzwłocznie, co z kolei skutkowało zakłóceniem jego procesu kasacyjnego w toczącej się sprawie karnej, gdyż złożony przez niego wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został przez Sąd odrzucony w związku z przekroczeniem terminu do jego wniesienia.
IV CSK 412/20
Wyrokiem z 23 stycznia 2020 r.
AI generated
I CSK 4542/22
Wnioskodawczyni E. K. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Sieradzu z 31 stycznia 2022 r., zaskarżając to postanowienie w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o jego zmianę przez oddalenie apelacji. W uzasadnieniu wniosku o przejęcie skargi do rozpoznania skarżąca wskazała, że skarga jest oczywiście uzasadniona oraz powołała się na występujące w sprawie zagadnienie prawne obejmujące kwestię dopuszczalności rozliczania – w kontekście regulacji wynikającej z art. 31 § 2 pkt 2 w zw. z art. 45 § 1 k.r.o.
I CSK 1601/23
Postanowieniem z 1 września 2022 r.
IV CSK 50/19
Wnioskodawca A. S. złożył wniosek o dokonanie podziału majątku wspólnego jego i uczestniczki K. W. Sąd Rejonowy w B. ustalił, że K. W. i A. S. zawarli związek małżeński w dniu 11 czerwca 2002 r. W dniu 2 listopada 2011 r., już po wejściu w życie nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2004 Nr 162, poz. 1691), ustanowili umownie rozdzielność majątkową. Zgodnie z art. 5 ust. 1 tej ustawy do podziału ich majątku wspólnego, do zwrotu ewentualnych nakładów i wydatków poczynionych na ten majątek z majątku osobistego, bądź z tego majątku na majątek osobisty stosuje się przepisy w brzmieniu znowelizowanym.
I CSK 1494/25
W skardze kasacyjnej wywiedzionej od postanowienia Sądu Okręgowego w Krośnie z 12 grudnia 2024 r.
I CSK 2420/23
Uczestnik P.K. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Kielcach z 21 lutego 2023 r. Wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania uzasadnił wystąpieniem istotnych zagadnień prawnych (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.): 1) „Czy wierzytelność pieniężna, która z definicji jest zbywalna i podzielna, ‎w postaci nakładu z majątku wspólnego na majątek objęty wspólnością łączną (współwłasnością bezudziałową) w ramach umowy spółki cywilnej może wyłączać dopuszczalne sposoby podziału majątku wspólnego małżeńskiego po ustaniu wspólności oraz czy strona postępowania o podział majątku wspólnego małżeńskiego może odmówić skutecznie przyznania takiego nakładu w naturze.”; 2) „W jaki sposób należy rozliczyć w podziale majątku małżeńskiego składnik majątkowy w postaci wierzytelności z tytuł nakładu, zważywszy, że nie jest to rzecz w rozumieniu kodeksu cywilnego, czy rozliczenie tego składnika majątkowego determinują stojący za tym nakładami rzeczy i prawa oraz czy to one określają sposób liczenia wartości jak i przyjętą podstawę prawną dokonywanego podziału, ‎a także czy wartość takiego nakładu należy przyjąć wg stanu i cen z daty orzekania tj. wartości realnej, a nie fikcyjnej obliczanej na podstawie art 65 k.s.h , który ignoruje kluczowe dla podziału zagadnienia związana z udziałami odpowiedzialności za zobowiązania spółki czy skutkami podatkowymi takiej czynności i wypacza dokonany podział majątku i staje się powodem poważnych problemów finansowych.”; 3) „Czy dopóki trwa stosunek prawny spółki cywilnej powodujący wspólność łączną majątku wspólnego i jego nienaruszalność (art. 863 k.c.), w skład majątku wspólnego małżeńskiego może wchodzi wierzytelność związana z majątkiem, jaki otrzyma wspólnik po rozwiązaniu i likwidacji spółki gdy po rozwiązaniu spółki cywilnej z majątku pozostałego po zapłaceniu długów spółki zwraca się wspólnikom ich wkłady, stosując odpowiednio przepisy o zwrocie wkładów w razie wystąpienia wspólnika ze spółki, a pozostałą nadwyżkę wspólnego majątku dzieli się między wspólników w takim stosunku, w jakim uczestniczyli w zyskach spółki (art. 875 k.c.) a odrębność majątku wspólników spółki cywilnej od majątku wspólnego małżonków i osobistego oraz niepodzielność tego majątku w trwającej spółce wyklucza możliwość wypłaty małżonkowi niebędącemu wspólnikiem części majątku wspólników (np. wkładu, dochodów, rzeczy) a wkład do spółki zwraca się według wartości, jaki miał w chwili wniesienia (art. 871 § 1 k.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 271/25 POSTANOWIENIE 15 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki na posiedzeniu niejawnym 15 kwietnia 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z wniosku A. S.‎z udziałem M. W.‎o podział majątku wspólnego,‎na skutek skargi kasacyjnej A. S.‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Płocku ‎z 11 października 2024 r., IV Ca 309/24, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. oddala wniosek uczestnika o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wnioskodawczyni A. S. wywiodła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Płocku z 11 października 2024 r., wydanego w sprawie z udziałem M. W. o podział majątku wspólnego. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wnioskodawczyni powołała się na przesłankę oczywistej zasadności składanego środka zaskarżenia, wskazując że doszło do naruszenia art. 43 § 1 k.r.o. w zw. z art. 551 k.c. poprzez niezalieczenie pozarolniczych działalności gospodarczych małżonków do majątku wspólnego jako przedsiębiorstwa.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przesłankę oczywistej zasadności można wykazać, wskazując jedynie na argumenty mieszczące się w zakresie kognicji Sądu Najwyższego.

Nie należy więc powoływać się na wadliwość ustaleń faktycznych, ani opierać na innych faktach niż stanowiące podstawę rozstrzygnięcia. (zob. np. postanowienia SN z 11 stycznia 2022 r., II USK 384/21; z 22 grudnia 2021 r., II CSK 390/21; z 31 maja 2021 r., III CSK 152/20; z 13 maja 2021, III USK 103/21 oraz z 9 marca 2021 r., IV CSK 412/20).Skarżąca nie uczyniła zadość temu wymaganiu. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania podjęła bowiem polemikę ze szczegółowymi ustaleniami sądów powszechnych rozpoznających sprawę, na podstawie których sądy te oceniły, że strony nie prowadziły przedsiębiorstwa jako zorganizowanej całości gospodarczej.

Ze względu na ograniczoną wprost w art. 39813 § 2 k.p.c. kognicję Sądu Najwyższego, która nie obejmuje weryfikacji ustaleń faktycznych poczynionych przez sądy meriti ani oceny przeprowadzonych przed nimi dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.) taki sposób uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi rozpoznania, jaki zaprezentowała wnioskodawczyni, nie mógł wywołać oczekiwanych przez nią skutków.Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania orzekł zaś na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. Mariusz Załucki [SOP] ‎