I CSK 264/15 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedSąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wykazania, że chodzi o wykładnię przepisów prawa, których treść i znaczenie nie zostały dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowym orzecznictwie lub, że istnieje potrzeba zmiany ich dotychczasowej wykładni, podania na czym polegają wątpliwości związane z jego rozumieniem oraz przedstawienia argumentacji świadczącej, że wątpliwości te mają rzeczywisty i poważny charakter, nie należą do zwykłych wątpliwości, które wiążą się z procesem stosowania prawa.
Legislator headnote
AI generatedart. 3989 § 1 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c, art. 118 k.c, art. 3989 § 2 k.p.c; I CSK 264/15 · Sąd Najwyższy: „Czy roszczenie spółdzielni mieszkaniowej o zwrot części opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu jest roszczeniem związanym z prowadzeniem działalności gospodarczej i ulega na podstawie art. 118 k.c. przedawnieniu w terminie trzyletnim?”Potrzeba wykładni powyższego przepisu nie zachodzi, ponieważ art. 118 k.c. - co zasadnie zauważa sam skarżący - został zinterpretowany w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 11 lipca 2014 r. (III CZP 33/14; OSNC 2015 nr 5, poz. 56), w której zawarto tezę, że roszczenie spółdzielni mieszkaniowej o zwrot części opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu jest roszczeniem związanym z prowadzeniem działalności gospodarczej i ulega przedawnieniu w terminie trzyletnim.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 264/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 stycznia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej S. w W.przeciwko Miastu […] w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 stycznia 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 22 stycznia 2015 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wykazania, że chodzi o wykładnię przepisów prawa, których treść i znaczenie nie zostały dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowym orzecznictwie lub, że istnieje potrzeba zmiany ich dotychczasowej wykładni, podania na czym polegają wątpliwości związane z jego rozumieniem oraz przedstawienia argumentacji świadczącej, że wątpliwości te mają rzeczywisty i poważny charakter, nie należą do zwykłych wątpliwości, które wiążą się z procesem stosowania prawa.
W przypadku, gdy w ramach stosowania tych przepisów powstały już w orzecznictwie sądów określone rozbieżności, skarżący powinien je przedstawić, jak też uzasadnić, że dokonanie wykładni jest niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy (por. m. in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 28 marca 2007 r., II CSK 84/07 nie publ; z dnia 12 grudnia 2008 r., II PK 220/08, nie publ.; z dnia 8 lipca 2009 r., I CSK 11/09, nie publ.).Skarżący wskazał na potrzebę wykładni art. 118 k.c. wywołującego rozbieżności w orzecznictwie sądów w przedmiocie zagadnienia:
„Czy roszczenie spółdzielni mieszkaniowej o zwrot części opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu jest roszczeniem związanym z prowadzeniem działalności gospodarczej i ulega na podstawie art. 118 k.c. przedawnieniu w terminie trzyletnim?”Potrzeba wykładni powyższego przepisu nie zachodzi, ponieważ art. 118 k.c. - co zasadnie zauważa sam skarżący - został zinterpretowany w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 11 lipca 2014 r. (III CZP 33/14; OSNC 2015 nr 5, poz. 56), w której zawarto tezę, że roszczenie spółdzielni mieszkaniowej o zwrot części opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu jest roszczeniem związanym z prowadzeniem działalności gospodarczej i ulega przedawnieniu w terminie trzyletnim.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). l.n