I CSK 260/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 260/07

POSTANOWIENIE

Dnia 20 września 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa PEKAO Leasing Spółki z o.o. w W.

przeciwko B. F. i R. F.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 20 września 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku

Sądu Apelacyjnego

z dnia 21 lutego 2007 r.,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania w razie istnienia przynajmniej jednej z okoliczności wymienionych

w tym przepisie, przy czym, jak wynika z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., strona skarżąca,

wnioskując o przyjęcie skargi do rozpoznania, jest obowiązana wskazać

i uzasadnić

przyczyny

przemawiające

za

przyjęciem

skargi

kasacyjnej.

Braki formalne w tym zakresie są nieusuwalne i powodują odrzucenie skargi

kasacyjnej (art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.). W niniejszej sprawie pełnomocnik

wnioskodawcy wniósł skargę kasacyjną, która zawiera wniosek o przyjęcie skargi

kasacyjnej do rozpoznania i powołanie się na jedną z ustawowych podstaw

przyjęcia skargi do rozpoznania, mianowicie wystąpienie w sprawie istotnego

zagadnienia

prawnego. W

istocie

skarga

kasacyjna

nie

zawiera

jednak

uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania. Pełnomocnik powoda

zamieścił mianowicie w skardze kasacyjnej jedno zdanie, uzasadniające przyjęcie

skargi do rozpoznania, w którym twierdzi, że o wystąpieniu w sprawie istotnego

zagadnienia

prawnego

miałaby wyłącznie

świadczyć

całkowicie

rozbieżna

argumentacja przedstawiona w uzasadnieniach wyroków Sądu Okręgowego i Sądu

Apelacyjnego. Wspomniane zdanie nie stanowi uzasadnienia wniosku o przyjęcie

skargi do rozpoznania w rozumieniu art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy postanowił jak

na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.

w sentencji