Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 2573/24 AI generated

I CSK 2573/24 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 2573/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Powód B. S. wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z 3 kwietnia 2024 r., wydanego w sprawie przeciwko J. W. o zapłatę. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania został oparty na przesłance oczywistej zasadności, która, zdaniem powoda, wynika z niezastosowania art. 201 § 2 i art. 202 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) spełniona jest wówczas, gdy zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj. bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni.

Legislator headnote

AI generated

art. 202 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c, art. 868 § 2 k.c, art. 102 k.p.c; I CSK 2573/24 · Sąd Najwyższy: Powód B. S. wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z 3 kwietnia 2024 r., wydanego w sprawie przeciwko J. W. o zapłatę. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania został oparty na przesłance oczywistej zasadności, która, zdaniem powoda, wynika z niezastosowania art. 201 § 2 i art. 202 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) spełniona jest wówczas, gdy zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj. bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni.

Keywords

AI generated
prior administrative complaint late submission preclusion application for prosecution statute of limitations bar advance on court costs authorization to sue

Cited Legislation

AI generated
art. 202 k.p.c
201 § 2 i art. 202 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) spełniona jest wówczas, gdy zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj.
art. 868 § 2 k.c
Uwaga ta dotyczyć może bowiem wyłącznie roszczenia z art. 868 § 2 k.c., które jednakże wygasło ze względu na to, że spółka została rozwiązana.
art. 102 k.p.c
Na zasadzie wynikającej z art. 102 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
XII Ga 917/22
S.‎od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie‎z 3 kwietnia 2024 r., XII Ga 917/22, 1.
II CSK 390/21
H. wniosła o zasądzenie od N. Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. kwoty 103 900 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 4 maja 2018 r. do dnia zapłaty.Wyrokiem z 22 stycznia 2020 r. Sad Okręgowy oddalił powództwo.Wyrokiem z 24 lutego 2021 r. Sąd Apelacyjny w (…) zmienił częściowo wyrok Sądu Okręgowego w ten sposób, że zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 100 000 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 10 lipca ‎2018 r. do dnia zapłaty (pkt 1), a w pozostałym zakresie oddalił apelację (pkt 2). W skardze kasacyjnej pozwany, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazał na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.W ocenie skarżącego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, ponieważ doszło do naruszenia art. 430 k.c. i 362 k.c.
III CSK 152/20
Powód P.J. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 30 października 2019 r. oddalającego jego apelację od wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 26 czerwca 2019 r., którym oddalono powództwo P. J., wniesione przeciwko Skarbowi Państwa-Zakładowi Karnemu w P. o zapłatę z powodu bezprawnego wydania mu przesyłki nadanej z sądu w terminie 3 dni roboczych, a nie bezzwłocznie, co z kolei skutkowało zakłóceniem jego procesu kasacyjnego w toczącej się sprawie karnej, gdyż złożony przez niego wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został przez Sąd odrzucony w związku z przekroczeniem terminu do jego wniesienia.
IV CSK 412/20
Wyrokiem z 23 stycznia 2020 r.
I CSK 55/23
Wyrokiem z 29 czerwca 2022 r.
I CSK 5788/22
I CSK 5788/22 POSTANOWIENIE 29 listopada 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Beata Janiszewska na posiedzeniu niejawnym 29 listopada 2023 r.
AI generated
IV CSK 73/21
Pozwany wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z 5 lutego 2020 r., zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
I CSK 2093/25
Powódka J.P. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 31 października 2024 r. w sprawie o sygn. akt. ‎I ACa 429/23, zaskarżając ten wyrok w całości i wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Sądowi II instancji do ponownego rozpoznania.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania powódka powołała się na nieważność postępowania spowodowaną tym, że orzeczenie zostało wydane przez sędziego X.Y., która została powołana przez „nową” Krajową Radę Sądownictwa. Ponadto skarżąca wskazała, że skarga jest oczywiście uzasadniona.
I CSK 2203/24
W związku ze skargą kasacyjną wnioskodawcy J.
I CSK 2760/22
Wnioskodawca M. W. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z 3 listopada 2021 r. Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazał, że skarga jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) z uwagi na rażące naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 378 § 1 w zw. z art. 387 § 21 pkt 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 227 w zw. z art. 2352 § 1 i 2 w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., których naruszenie zarzucił w podstawach kasacyjnych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna ukształtowana została w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.
I CSK 1341/24
Pozwany W. G. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z 20 grudnia 2023 r. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnił jej oczywistą zasadnością (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.). Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, gdy dla przeciętnego prawnika z samej treści skargi – bez pogłębionej analizy i jurydycznych dociekań – w sposób jednoznaczny wynika, że wskazane w niej podstawy zasługują na uwzględnienie z uwagi na kwalifikowany charakter naruszenia przepisów prawa.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 2573/24 POSTANOWIENIE 20 listopada 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki na posiedzeniu niejawnym 20 listopada 2024 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa B. S.‎przeciwko J. W.‎o zapłatę,‎na skutek skargi kasacyjnej B. S.‎od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie‎z 3 kwietnia 2024 r., XII Ga 917/22, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Powód B. S. wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z 3 kwietnia 2024 r., wydanego w sprawie przeciwko J. W. o zapłatę. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania został oparty na przesłance oczywistej zasadności, która, zdaniem powoda, wynika z niezastosowania art. 201 § 2 i art. 202 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) spełniona jest wówczas, gdy zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj. bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni.

Przy czym, o ile dla uwzględnienia skargi kasacyjnej wystarczy, że jej podstawa jest usprawiedliwiona, to dla jej przyjęcia do rozpoznania konieczne jest wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego polegającej na jego oczywistości, widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej. Dlatego w przypadku powołania się na oczywistą zasadność należy wyjaśnić, na czym oczywistość polega w danym przypadku oraz uzasadnić to twierdzenie. Nie wystarczy samo wymienienie przepisów prawa i odwołanie się do uzasadnienia zarzutów skargi.

Skarżący powinien uzasadnić tę oczywistość, wskazując jedynie na argumenty mieszczące się w zakresie kognicji Sądu Najwyższego. Nie może więc powoływać się na wadliwość ustaleń faktycznych, ani opierać na innych faktach niż stanowiące podstawę rozstrzygnięcia. (zob. np. postanowienia SN z 11 stycznia 2022 r., II USK 384/21; z 22 grudnia 2021 r., II CSK 390/21; z 31 maja 2021 r., III CSK 152/20; z 13 maja 2021, III USK 103/21 oraz z 9 marca 2021 r., IV CSK 412/20; z 26 października 2023 r., I CSK 55/23; z 29 listopada 2023, I CSK 5788/22).Skarżący nie sprostał tym wymaganiom.

Pominął okoliczność, iż w toku procesu konsekwentnie podnosił, że nie występuje z roszczeniem o podział majątku spółki, które – ewentualnie – mogłoby zostać skierowane na drogę postepowania nieprocesowego. Wobec braku przedstawienia stosownego roszczenia sądy powszechne nie mogły nadać sprawie biegu w innym trybie. Również chybiona jest argumentacja powoda dotycząca niezapewnienia mu ochrony prawnej, zważywszy na to, że jakiekolwiek inne roszczenia mu przysługujące są już przedawnione. Uwaga ta dotyczyć może bowiem wyłącznie roszczenia z art. 868 § 2 k.c., które jednakże wygasło ze względu na to, że spółka została rozwiązana.

Po rozwiązaniu spółki niewypłacony zysk powiększa jej majątek, który podlega podziałowi na zasadach przewidzianych dla współwłasności w częściach ułamkowych z zastrzeżeniem norm wyrażonych w art. 875 § 2 i 3 k.c. Zaś roszczenie o podział współwłasności ma charakter bezterminowy.Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. Na zasadzie wynikającej z art. 102 k.p.c. postanowił też nie obciążać powoda kosztami postępowania kasacyjnego.[SOP][ał] ‎