Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 246/25 AI generated

I CSK 246/25 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 246/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

I CSK 246/25 POSTANOWIENIE 15 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki na posiedzeniu niejawnym 15 kwietnia 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa E. K.‎przeciwko E. K.1.‎o ochronę dóbr osobistych,‎oraz z powództwa wzajemnego z powództwa E. K.1 przeciwko E. K.‎na skutek skargi kasacyjnej E. K. oraz skargi kasacyjnej E. K.1 ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie‎z 25 kwietnia 2024 r., I ACa 419/23, 1. odrzuca skargę kasacyjną pozwanej (powódki wzajemnej);

Legislator headnote

AI generated

art. 308 k.p.c, art. 238 k.k, art. 3984 § 1 k.p.c, art. 3986 § 2 k.p.c, art. 39813 § 1 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c; I CSK 246/25 · Sąd Najwyższy: Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga pozwanej (powódki wzajemnej) podlega odrzuceniu. Do wymagań konstrukcyjnych skargi kasacyjnej należą oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części; przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (art. 3984 § 1 k.p.c.). Nie zawarcie lub niepoprawne zawarcie w skardze tych elementów różni od innych wad i braków pisma procesowego szczególna konsekwencja.

Keywords

AI generated
withdrawal of petition opposition proceedings declining of jurisdiction third-party claim procedure in attachment timeliness of recusal request insufficiently substantiated submissions

Cited Legislation

AI generated
art. 308 k.p.c
Powódka (pozwana wzajemna) uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania nieważnością postępowania wynikającą z udziału w składzie orzekającym osób powołanych na stanowiska sędziowskie z rekomendacji KRS działającej na podstawie ustawy z 2017 r., potrzebą dokonania wykładni art. 308 k.p.c.
art. 238 k.k
art. 3984 § 1 k.p.c
art. 3986 § 2 k.p.c
W myśl art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 39813 § 1 k.p.c
Sąd Najwyższy zgodnie z art. 39813 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
308 k.p.c., należy podkreślić, że przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3983 § 3 k.p.c
Ustalanie faktów oraz ocena dowodów nie mogą jednakże być przedmiotem zarzutów skargi kasacyjnej ze względu na brzmienie art. 3983 § 3 k.p.c.Z wyżej wymienionych przyczyn Sąd Najwyższy odrzucił skargę pozwanej (powódki wzajemnej) na podstawie art.
art. 3986 § 3 k.p.c
3983 § 3 k.p.c.Z wyżej wymienionych przyczyn Sąd Najwyższy odrzucił skargę pozwanej (powódki wzajemnej) na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
I ACa 419/23
K.1 ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie‎z 25 kwietnia 2024 r., I ACa 419/23, 1.
I CSK 2657/22
Wyrokiem z 20 października 2021 r.
I CSK 2268/22
Powodowie wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) z 29 października 2021 r., zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.W odpowiedzi na skargę pozwana wniosła o odrzucenie skargi kasacyjnej do rozpoznania, względnie jej oddalenie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. do elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej należy m.in. wskazanie czy orzeczenie, od którego jest wniesiona skarga, zostało zaskarżone w całości czy w części (pkt 1), a także sformułowanie wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3).
I CSK 220/21
Wyrokiem z 16 grudnia 2020 r.
II CSK 406/20
Sygn. akt II CSK 406/20 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Grzegorczyk w sprawie z wniosku K. R.‎przy uczestnictwie A. R., E.R.i Ł. R.‎o zniesienie współwłasności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 czerwca 2021 r., 1. prostuje oczywistą omyłkę pisarską w komparycji postanowienia z dnia 19 marca 2021 r. w ten sposób, że w oznaczeniu przedmiotu sprawy wyraz "znieniesie" zastępuje słowem "zniesienie"; 2. prostuje oczywiste omyłki pisarskie w uzasadnieniu postanowienia z dnia 19 marca 2021 r. w ten sposób, że: - na stronie 2 (drugiej) zamiast oznaczenia przepisu "art. 3984 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c." wpisuje w obu miejscach "art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c."; - na stronie 3 (trzeciej) zamiast oznaczenia przepisu "art. 3989 § 1 i 4 k.p.c." wpisuje "art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c.". UZASADNIENIE
I CSK 2989/23
Czy wobec umożliwienia kredytobiorcom posiadającym kredyty denominowane lub indeksowane do waluty innej niż waluta polska dokonywania spłaty rat kapitałowo-odsetkowych oraz dokonania przedterminowej spłaty pełnej lub częściowej kwoty kredytu bezpośrednio w tej walucie na podstawie art. 69 ust. 3 pr.bank., wziąwszy pod uwagę aksjomat racjonalności krajowego ustawodawcy, uzasadnione jest przyjęcie, że kredyty denominowane lub indeksowane do waluty innej niż waluta polska są kredytami udzielonymi w złotych polskich, skoro dokonanie przez kredytobiorcę spłaty raty kapitałowo-odsetkowej albo dokonanie przedterminowej spłaty pełnej lub częściowej kwoty kredytu bezpośrednio w walucie, do której denominowany lub indeksowany jest kredyt, prowadzi do skutecznego spełnienia świadczenia wynikającego ze stosunku zobowiązaniowego w postaci umowy kredytu oraz zaspokojenia wierzyciela w osobie kredytodawcy, bez konieczności dokonywania jakichkolwiek przeliczeń bądź innych operacji walutowych wpłacanych przez kredytobiorcę środków w walucie innej, niż waluta krajowa?2) Czy w przypadku uznania w wyniku kontroli incydentalnej obecnych w umowie o kredyt indeksowany kursem waluty obcej klauzul spreadowych nieokreślających głównego przedmiotu umowy, za niedozwolone (nieuczciwe) warunki umowne, prawidłowym jest przyjęcie nieważności całej umowy, skoro klauzule ryzyka walutowego, określające – zgodnie z jednolitym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej – główny przedmiot tej umowy, nie stanowią niedozwolonych (nieuczciwych) warunków umownych? W odpowiedzi na skargę powodowie wnosili o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, względnie o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na potrzebie wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) wymaga wykazania, jaki konkretny przepis prawa, zastosowany w danej sprawie, jest przedmiotem rozbieżnej wykładni w orzecznictwie i na czym rozbieżność ta polega, co wymaga przytoczenia orzeczeń sądów wydanych w takich samych lub istotnie zbliżonych stanach faktycznych, względnie, jaki konkretny przepis prawa, zastosowany w danej sprawie, wymaga interpretacji ze strony Sądu Najwyższego, z czego potrzeba ta wynika i z jakich powodów dotychczasowy dorobek doktryny i orzecznictwa jest w tej mierze niewystarczający.
AI generated
V CZ 65/21
W dniu 16 czerwca 2021 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej pozwanej J. B.. Skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie, zaskarżając je w całości. Postanowieniu zarzuciła naruszenie:- art. 233 § 1 w zw. z art. 3 k.p.c. poprzez dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego oraz zaniechanie przeprowadzenia stosownego dochodzenia i w konsekwencji poczynienie nieprawidłowych ustaleń faktycznych,- art. 227 w zw. z art. 217 § 1 k.p.c. poprzez ich niezastosowanie i zaniechanie przeprowadzenia dowodów wnioskowanych przez pozwaną,- art. 243 k.p.c. poprzez dowolne uznanie, że pozwana nie uprawdopodobniła przesłanek warunkujących rozpoznanie skargi kasacyjnej,- art. 3981 k.p.c. w zw. z art. 3982 k.p.c. § 1 i § 2 k.p.c. poprzez odmowę rozpoznania skargi kasacyjnej, w sytuacji w której zachodzą przesłanki pozytywne do jej rozpoznania oraz brak jest przesłanek negatywnych uniemożliwiających jej rozpoznanie.
I CSK 3195/22
Uczestnik postępowania wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w L.
III CZ 497/22
Postanowieniem z 24 października 2022 r.
I CSK 2228/23
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do przytoczonych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c.Skarżąca powołała się na wystąpienie dwóch przesłanek przyjęcia przez Sąd Najwyższy skargi kasacyjnej do rozpoznania, a mianowicie na wystąpienie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, a nadto na oczywistą zasadność skargi.
III CB 141/25
W sprawie kasacyjnej, oznaczonej sygnaturą II CSKP 235/23, pozwani (skarżący kasacyjnie) wnieśli o stwierdzenie, że sędzia Sądu Najwyższego, wyznaczony do składu do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie spełnia wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i postępowania po powołaniu oraz wyłączenie go od rozpoznania tej sprawy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Jednym z wymagań formalnych wniosku złożonego przez pozwanych jest „przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie” (art. 29 § 9 pkt 2 u.s.n.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 246/25 POSTANOWIENIE 15 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki na posiedzeniu niejawnym 15 kwietnia 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa E. K.‎przeciwko E. K.1.‎o ochronę dóbr osobistych,‎oraz z powództwa wzajemnego z powództwa E. K.1 przeciwko E. K.‎na skutek skargi kasacyjnej E. K. oraz skargi kasacyjnej E. K.1 ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie‎z 25 kwietnia 2024 r., I ACa 419/23, 1. odrzuca skargę kasacyjną pozwanej (powódki wzajemnej);

2. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej powódki (pozwanej wzajemnej) do rozpoznania. Wyrokiem z 25 kwietnia 2024 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie nakazał pozwanej (powódce wzajemnej) E. K.1 zaprzestania wymienionych w sentencji działań naruszających dobra osobiste powódki (pozwanej wzajemnej) E. K., zaś pozwanej wzajemnej nakazał zaprzestania wymienionych w sentencji działań naruszających dobra osobiste powódki wzajemnej. Każda ze stron została również zobowiązana do złożenia drugiej stronie przeprosin drogą pocztową oraz do zapłaty kwoty po 500 zł na rzecz wskazanych w sentencji organizacji pożytku publicznego.

Skargi kasacyjne od tego wyroku wywiodły obie strony. Powódka (pozwana wzajemna) uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania nieważnością postępowania wynikającą z udziału w składzie orzekającym osób powołanych na stanowiska sędziowskie z rekomendacji KRS działającej na podstawie ustawy z 2017 r., potrzebą dokonania wykładni art. 308 k.p.c. w zakresie możliwości wykorzystywania w procesie cywilnym środków dowodowych uzyskanych w wyniku nagrania głosu lub wizerunku bez zgody osoby nagrywanej oraz oczywistą zasadnością składanego środka zaskarżenia, wynikającą z nieuzasadnionej odmowy przez sądy meriti badania okoliczności istotnych dla przesądzenia, czy doszło do popełnienia przestępstwa z art. 238 k.k.Natomiast pozwana (powódka wzajemna) wskazała na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, związanego z wymaganym stopniem konkretyzacji sentencji wyroku wydanego w sprawie o naruszenie dóbr osobistych oraz na potrzebę dokonania wykładni przepisów prawa regulujących tę kwestię.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga pozwanej (powódki wzajemnej) podlega odrzuceniu. Do wymagań konstrukcyjnych skargi kasacyjnej należą oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części; przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (art. 3984 § 1 k.p.c.). Nie zawarcie lub niepoprawne zawarcie w skardze tych elementów różni od innych wad i braków pisma procesowego szczególna konsekwencja.

W myśl art. 3986 § 2 k.p.c. pismo niezawierające któregoś z wymienionych elementów podlega odrzuceniu a limine tj. bez wzywania do uzupełnienia braków. Pozwana (powódka wzajemna) objęła zakresem zaskarżenia skargą kasacyjną pkt 2 zaskarżonego wyroku. Jednocześnie sformułowała wniosek o uchylenie wyroku bez wskazania zakresu tego uchylenia. Biorąc pod uwagę brak jednoznacznego wskazania, w jakim zakresie skarżąca domaga się uchylenia zaskarżonego wyroku, niemożliwe byłoby działanie Sądu Najwyższego w myśl sformułowanych wniosków.

Sąd Najwyższy zgodnie z art. 39813 § 1 k.p.c. nie może bowiem uchylić lub zmienić rozstrzygnięcia w szerszym zakresie niż wynika to z oznaczonego przez skarżącego zakresu zaskarżenia (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 24 czerwca 2022 r., I CSK 2657/22; z 20 kwietnia 2022 r., I CSK 2268/22; z 30 listopada 2021 r., I CSK 220/21; z 24 czerwca 2021 r., V CSKP 144/21; z 19 marca 2021 r., II CSK 406/20).Natomiast powódka (pozwana wzajemna) nie uzasadniła wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania w sposób dostateczny. W celu kwestionowania bezstronności osób powołanych na stanowiska sędziowskie po 2017 r. został przewidziany szczególny tryb postępowania, uregulowany w art. 42a p.u.s.p. Kwestia ta nie może zatem stanowić zarzutu skargi kasacyjnej.

Odnosząc się natomiast do potrzeby dokonania wykładni art. 308 k.p.c., należy podkreślić, że przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. dotyczy nierozwiązanego jeszcze problemu lub nieujednoliconej do tej pory rozbieżności orzeczniczej. Jeżeli zaś wykładnia powołanego przepisu została już dokonana lub ujednolicona, niezbędne jest podanie dodatkowej argumentacji, dlaczego ustalona linia orzecznicza wymaga zmiany (zob. np. postanowienia SN: z 25 października 2023 r., I CSK 2989/23; z 27 września 2023 r., I CSK 4679/22, z 17 sierpnia 2023 r., I CSK 5668/22; z 2 sierpnia 2023 r., I CSK 6585/22; z 14 czerwca 2023 r., I CSK 1231/23; z 16 marca 2023 r., I CSK 4879/22).

Problem przedstawiony przez skarżącą został już rozstrzygnięty przed Sądem Najwyższym w wyroku z 22 kwietnia 2026 r., II CSK 478/15 i nie zaistniały przyczyny, dla których wyrażony wówczas pogląd powinien zostać zmieniony. Z kolei przesłankę oczywistej zasadności można wykazać, wskazując jedynie na argumenty mieszczące się w zakresie kognicji Sądu Najwyższego. Nie należy więc powoływać się na wadliwość ustaleń faktycznych ani opierać na innych faktach niż stanowiące podstawę rozstrzygnięcia. (zob. np. postanowienia SN z 11 stycznia 2022 r., II USK 384/21; z 22 grudnia 2021 r., II CSK 390/21; z 31 maja 2021 r., III CSK 152/20; z 13 maja 2021, III USK 103/21 oraz z 9 marca 2021 r., IV CSK 412/20).Powódka (pozwana wzajemna), uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania w zakresie tej przesłanki skoncentrowała się natomiast wyłącznie na wskazywaniu i opisaniu okoliczności, które – w jej ocenie – powinny stać się elementami stanu faktycznego sprawy.

Ustalanie faktów oraz ocena dowodów nie mogą jednakże być przedmiotem zarzutów skargi kasacyjnej ze względu na brzmienie art. 3983 § 3 k.p.c.Z wyżej wymienionych przyczyn Sąd Najwyższy odrzucił skargę pozwanej (powódki wzajemnej) na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. oraz odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi powódki (pozwanej wzajemnej) w oparciu o art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. Mariusz Załucki[SOP] ‎