I CSK 240/16 · Sąd Najwyższy
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedZgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołali się na potrzebę wykładni przepisów prawa: art. 3051 w związku z art. 172 § 1 k.c., określając to bardzo krótko (jednym zdaniem) jako potrzebę wyjaśnienia dopuszczalności zasiedzenia służebności przesyłu.
Legislator headnote
AI generatedart. 3989 § 1 k.p.c, art. 172 § 1 k.c; I CSK 240/16 · Sąd Najwyższy: Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołali się na potrzebę wykładni przepisów prawa: art. 3051 w związku z art. 172 § 1 k.c., określając to bardzo krótko (jednym zdaniem) jako potrzebę wyjaśnienia dopuszczalności zasiedzenia służebności przesyłu.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 240/16 POSTANOWIENIE Dnia 7 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku Z. A. i Z. A. przy uczestnictwie T. S.A. w K. o ustanowienie służebności przesyłu,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 grudnia 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w R.z dnia 7 stycznia 2016 r., sygn. akt V Ca (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od każdego z wnioskodawców na rzecz uczestnika kwoty po 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołali się na potrzebę wykładni przepisów prawa: art. 3051 w związku z art. 172 § 1 k.c., określając to bardzo krótko (jednym zdaniem) jako potrzebę wyjaśnienia dopuszczalności zasiedzenia służebności przesyłu.
Tak ujęty wniosek nie przekonuje do przyjęcia skargi do rozpoznania, a w zasadzie nie jest on wcale uzasadniony, nie wiadomo bowiem, o jaką potrzebę wykładni skarżącemu chodzi. Skarżący nie wskazał w tym zakresie ani rozbieżności w judykaturze, ani rozbieżności w doktrynie co do konkretnej kwestii, która wymagałaby wyjaśnienia przez Sąd Najwyższy. Co najwyżej można przypuszczać, że może mu w ogóle chodzić o dopuszczalność uznawania zasiedzenia służebności przesyłu za czas, gdy nie weszły jeszcze w życie przepisy regulujące tę służebność.
Kwestia ta nie budzi już jednak wątpliwości w orzecznictwie: nie było oczywiście możliwe wcześniej nabycie takiej służebności, lecz wyłącznie służebności gruntowej o treści tożsamej ze służebnością przesyłu. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. jw