Legislator Case Law & Legislation
I CSK 2379/25 AI generated

I CSK 2379/25 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 2379/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Zaskarżonym postanowieniem z 16 kwietnia 2025 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu oddalił apelację uczestniczki M.K. od postanowienia Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu z 7 stycznia 2025 r., którym stwierdzono istnienie podstaw do przyjęcia uczestniczki w dniu 28 grudnia 2024 r. do szpitala psychiatrycznego na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (jedn. tekst: Dz. U. z 2022 r., poz. 2123; dalej: „u.o.z.p.”). M.K. oparła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu odwoławczego na obu podstawach przewidzianych w art. 3983 § 1 k.p.c. W ramach podstawy określonej w art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c. uczestniczka zarzuciła naruszenie art. 233 k.p.c. poprzez dowolną nie zaś swobodną ocenę zebranego materiału dowodowego i błędne przyjęcie, że zostały spełnione przesłanki do przyjęcia skarżącej do szpitala psychiatrycznego bez jej zgody na podstawie art. 24 ust. 1 u.o.z.p., w sytuacji gdy jej zachowanie przed przyjęciem nie spełniało tych przesłanek;

Legislator headnote

AI generated

art. 3983 § 1 k.p.c, art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c, art. 233 k.p.c, art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 3989 § 1 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c; I CSK 2379/25 · Sąd Najwyższy: Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Podstawowym celem postępowania kasacyjnego jest ochrona interesu publicznego poprzez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa oraz wkład Sądu Najwyższego w rozwój nauki prawa i jurysprudencji (por. m.in. postanowienie SN z 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 147). Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jedynie wówczas, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Keywords

AI generated
mental health status inadequate psychiatric report psychiatric confinement severe depression substance addiction psychiatric evidence

Cited Legislation

AI generated
art. 3983 § 1 k.p.c
oparła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu odwoławczego na obu podstawach przewidzianych w art. 3983 § 1 k.p.c.
art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c
W ramach podstawy określonej w art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 233 k.p.c
uczestniczka zarzuciła naruszenie art. 233 k.p.c.
art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c
oparła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu odwoławczego na obu podstawach przewidzianych w art. 3983 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Uzasadnienie wniosku opartego na przyczynie przyjęcia skargi do rozpoznania przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 39813 § 2 k.p.c
Skarżąca pomija, że ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd odwoławczy stanowiące podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia są dla Sądu Najwyższego, w myśl art. 39813 § 2 k.p.c., w całości bezwzględnie wiążące.

Cited Case Law

AI generated
V CSK 21/16
W związku ze skargą kasacyjną powódki I.
V CSK 4/16
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
III CSK 216/07
Sygn. akt III CSK 216/07 POSTANOWIENIE Dnia 5 października 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa M.S. przeciwko B.G. o uznanie czynności za bezskuteczną, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 października 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 22 grudnia 2006 r., sygn. akt [...], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 1800 zł (tysiąc osiemset zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 Uzasadnienie Pozwana B.G. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 22 grudnia 2006 r. wskazując, że okolicznością uzasadniającą przyjęcie jej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c.) jest oczywista zasadność skargi.
IV CSK 163/11
49, z 5 października 2007 r., III CSK 216/07 i z 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11).
AI generated
II CSKP 463/25
Postanowieniem z 7 maja 2024 r.
II CSKP 362/23
Postanowieniem z dnia 8 września 2022 r.
II CSK 169/20
D.N. w dniu 6 lipca 2018 r. wniósł o skierowanie swojej córki K.K. na leczenie w szpitalu psychiatrycznym bez jej zgody w związku ze stwierdzoną u niej anoreksją i brakiem postępu w leczeniu oraz stwarzaniem pozorów leczenia. Postanowieniem z dnia 16 lipca 2018 r. ustanowiono dla uczestniczki postępowania adwokata z urzędu. Pismem z dnia 25 lipca 2018 r. udział w sprawie zgłosił Prokurator Rejonowy w Z.Sąd Rejonowy w Z. postanowieniem z dnia 5 grudnia 2018 r. orzekł o umieszczeniu uczestniczki postępowania w szpitalu psychiatrycznym bez jej zgody.
VI Ka 611/25
Sygn. akt VI Ka 611/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 listopada 2025 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli Protokolant Sandra Michalec przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Marcina Zarównego po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2025r. sprawy K. C. (1) ur. (...) w Z. s. J., J. z domu S. oskarżonego z art. 291 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 5 czerwca 2025 r. sygn. akt II K 394/24 uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonego K. C. (1) i sprawę w części dotyczącej tego oskarżonego przekazuje Sądowi Rejonowemu w Zgorzelcu do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 611/25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 5 czerwca 2025 r. sygn. akt II K 394/24 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☒ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1. K. C. (1) Pobyt oskarżonego w szpitalu na oddziale psychiatrycznym od 9.11.2023 r. do 14.12.2023 r. z rozpoznaniem zaburzeń emocji i zachowania spowodowanych używaniem alkoholu i zamierzone samouszkodzenie przez powieszenie. Kserokopia karty informacyjnej leczenia szpitalnego z (...) Szpitala (...) w Z. k. 239 - 240 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty -------------------------- -------------------------------------------------------------------------- ----------------- ----------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. Kserokopia karty informacyjnej leczenia szpitalnego z (...) Szpitala (...) w Z.. Dowód przedłożony wprawdzie przez obrońcę oskarżonego, ale niebudzący wątpliwości co do wiarygodności. 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------------------------------- ---------------------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1.Rażące naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść zapadłego rozstrzygnięcia tj. art. 167 k.p.k. w zw. z art. 202 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez brak przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych psychiatrów na okoliczność poczytalności oskarżonego K. C. (1) w chwili zarzuconego mu czynu, co miało wpływ na treść rozstrzygnięcia i uniemożliwiało Sądowi I instancji prawidłową weryfikację kwalifikacji prawnej czynu, którego popełnienie zarzuca się oskarżonemu, w sytuacji istnienia uzasadnionej wątpliwości co do poczytalności skazanego, wynikającej zarówno ze złożonych przez niego oświadczeń do protokołu przesłuchania podejrzanego o fakcie leczenia psychiatrycznego m.in. zaburzenia osobowości ale i dowodów i zeznań świadka E. P. (1) czy też notatki policyjnej z rozpytania oskarżonego z dn. 10.03.2024 r. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny 2.Naruszenie przepisu postępowania mające istotny wpływ na treść zapadłego rozstrzygnięcia tj. art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 10 polegające na braku wyznaczenia obrony z urzędu, kiedy ta obrona była obligatoryjna wobec istnienia uzasadnionych wątpliwości co do poczytalności skazanego; ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny ewentualnie 3.Naruszenie przepisu postępowania mające istotny wpływ na treść zapadłego rozstrzygnięcia tj. art. 79 § 1 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 10 polegające na braku wyznaczenia obrony z urzędu, kiedy ta obrona była obligatoryjna wobec istnienia uzasadnionych wątpliwości co do stanu zdrowia psychicznego K. C. (1) pozwalającego na udział w postępowaniu lub prowadzenia obrony w sposób samodzielny oraz rozsądny. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad. 1 – 3 Zarzuty zostaną omówione łącznie, jako że rację ma skarżący obrońca, że w sprawie zaistniała bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. Oskarżony K. C. (1) już w trakcie przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym podał że leczył się psychiatrycznie w związku z zaburzeniami osobowości i depresją ( k. 90 odwrót ). Z innego dowodu – zeznań świadka E. P. (1), pracodawcy tego oskarżonego, złożonych w dniu 14.02.2024 r. wynika, że znana mu była okoliczność, iż oskarżony jest chory, leczy się na depresję ( k. 63 ). Koreluje to z dowodem przedłożonym przez skarżącego obrońcę w postępowaniu odwoławczym i przeprowadzonym na rozprawie odwoławczej w postaci kserokopii karty informacyjnej leczenia szpitalnego z (...) Szpitala (...) w Z. z którego wynika, że oskarżony przebywał na oddziale psychiatrycznym tego szpitala od 9.11.2023 r. do 14.12.2023 r. ( a więc w okresie zbliżonym do czasu popełnienia przestępstwa przypisanego mu w niniejszej sprawie ), z rozpoznaniem zaburzeń emocji i zachowania spowodowanych używaniem alkoholu i zamierzonego samouszkodzenie przez powieszenie. Jak wynika z tego dokumentu oskarżony podjął leczenie m.in. lekami psychiatrycznymi ( k. 239 – 240 ). Zgodzić należy się ze skarżącym obrońcą, że okoliczności powyższe – po części znane Sądowi Rejonowemu na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego – powodują wątpliwości co do poczytalności K. C. (1) tempore criminis, co skutkować powinno dopuszczeniem dowodu z opinii dwóch biegłych lekarzy psychiatrów na podstawie art. 202 § 1 k.p.k., celem ustalenia czy w czasie popełnienia zarzucanego oskarżonemu czynu miał on w pełni zachowaną zdolność rozumienia jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem. To z kolei aktualizuje obligatoryjną obronę oskarżonego na podstawie art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k. W postępowaniu przed Sądem I instancji oskarżony K. C. (1) nie miał obrońcy z wyboru, nie został mu także ustanowiony obrońca z urzędu. W tej sytuacji całe postępowanie przed Sądem I instancji jest wadliwe, dotknięte bezwzględną przyczyną odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. Wniosek O uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Zgorzelcu do ponownego rozpoznania ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. wniosek apelacji był zasadny. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy --------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach utrzymania w mocy ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. Bezwzględna przyczyna odwoławcza ☒ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku wobec oskarżonego K. C. (1) i przekazaniem sprawy w części dotyczącej tego oskarżonego Sądowi Rejonowemu w Zgorzelcu do ponownego rozpoznania. 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy w pierwszej kolejności dopuści dowód z opinii dwóch biegłych lekarzy psychiatrów celem ustalenia czy w czasie popełnienia zarzucanego czynu oskarżony K. C. (1) miał w pełni zachowaną zdolność rozumienia jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem w rozumieniu art. 31 § 1 k.k., a także ustalenia innych okoliczności istotnych w sprawie, w tym czy stan jego zdrowia psychicznego pozwala na jego udział w postępowaniu lub prowadzenie obrony w sposób samodzielny oraz rozsądny. W przypadku gdyby na tym etapie postępowania oskarżony nie miał obrońcy z wyboru, Sąd Rejonowy wyznaczy mu obrońcę z urzędu. Sąd ten przeprowadzi od początku cały przewód sądowy dotyczący oskarżonego K. C. (1) bacząc aby realizowana była obligatoryjna obrona, całość przeprowadzonych dowodów podda wnikliwej ocenie i wyda wyrok, który prawidłowo uzasadni zgodnie z wymogami art. 424 k.p.k. 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności -------------------------- -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności -------------------------- -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego K. C. (1) Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Całość rozstrzygnięcia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☒ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana
II CSKP 401/25
Wnioskiem z 25 września 2023 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 2379/25 POSTANOWIENIE 27 lutego 2026 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Ireneusz Kunicki na posiedzeniu niejawnym 27 lutego 2026 r. w Warszawie‎w sprawie z urzędu ‎z udziałem M. K.o stwierdzenie zasadności przyjęcia do szpitala psychiatrycznego w myśl art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego,‎na skutek skargi kasacyjnej M. K.‎od postanowienia Sądu Okręgowego we Wrocławiu‎z 16 kwietnia 2025 r., XIII Ca 222/25, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. przyznaje adwokat M. W. od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, podwyższoną o kwotę podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej uczestniczce postępowania z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. (E.C.)

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 16 kwietnia 2025 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu oddalił apelację uczestniczki M.K. od postanowienia Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu z 7 stycznia 2025 r., którym stwierdzono istnienie podstaw do przyjęcia uczestniczki w dniu 28 grudnia 2024 r. do szpitala psychiatrycznego na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (jedn. tekst: Dz. U. z 2022 r., poz. 2123; dalej: „u.o.z.p.”). M.K. oparła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu odwoławczego na obu podstawach przewidzianych w art. 3983 § 1 k.p.c. W ramach podstawy określonej w art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c. uczestniczka zarzuciła naruszenie art. 233 k.p.c. poprzez dowolną nie zaś swobodną ocenę zebranego materiału dowodowego i błędne przyjęcie, że zostały spełnione przesłanki do przyjęcia skarżącej do szpitala psychiatrycznego bez jej zgody na podstawie art. 24 ust. 1 u.o.z.p., w sytuacji gdy jej zachowanie przed przyjęciem nie spełniało tych przesłanek;

„zachowanie skarżącej przed przyjęciem do szpitala nie zagrażało bezpośrednio jej życiu i zdrowiu; Sąd błędnie ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy i nieprawidłowo uznał, że zachowanie skarżącej rodziło głębokie i uzasadnione obawy wskazujące na ryzyko popełnienia przez nią samobójstwa”. W dalszej części skargi uczestniczka dodała, że nie kwestionuje ustaleń faktycznych ani oceny dowodów, wskazując iż „podstawą w zakresie przepisów postępowania jest przyjęcie przez Sąd drugiej instancji ustaleń Sądu pierwszej instancji za własne, bez uzasadnienia tego stanowiska”.W ramach podstawy, o której mowa w art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c., skarżąca zarzuciła naruszenie art. 24 ust. 1 u.o.z.p., poprzez jego niewłaściwą wykładnię i uznanie, że w sprawie znajdował on zastosowanie, a ponadto uznanie, że zachowanie skarżącej zagrażało bezpośrednio jej życiu i zdrowiu, w sytuacji, gdy wyrażała jedynie myśli samobójcze i zakomunikowała jedynie, że ma obniżony nastrój.

Skarżąca zażyła wprawdzie większą ilość leków, jednakże nie zostało wykazane, iż mogło to spowodować stan zagrażający jej życiu. Incydentalne zachowanie uczestniczki spowodowane wcześniejszym spożyciem większej ilości leków nie stanowi - jej zdaniem - o zaburzeniach psychicznych, lecz o chwilowym depresyjnym stanie emocjonalnym, który można ustabilizować mniej inwazyjnymi środkami.Uczestniczka wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na okoliczności wymienione w art. 3989 § 1 i 4 k.p.c. Skarżąca, powołując się na oczywistą zasadność skargi, wskazała, że zachodzi wątpliwość, czy art. 24 ust. 1 u.o.z.p. „aktywuje się w momencie, gdy osoba, która wykazuje jedynie obniżony nastrój winna zostać automatycznie uznana za osobę z zaburzeniami psychicznymi.

Nadto, czy ta norma wskazuje na zasadność jej zastosowania w sytuacji incydentalnej, próby podjęcia próby samobójczej przez skarżącą. Podczas postępowania zarówno przed Sądem pierwszej, jak i drugiej instancji nie zostało wykazane czy zażycie przez skarżącą leków nasennych/przeciwlękowych faktycznie stanowiło realne zagrożenie dla jej życia.” Uczestniczka w ramach uzasadnienia wniosku podniosła również, że „Sąd II instancji nie poczynił własnej oceny dowodów, jak również nie poczynił własnych ustaleń faktycznych, które winny zostać autonomicznie poddane ocenie”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Podstawowym celem postępowania kasacyjnego jest ochrona interesu publicznego poprzez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa oraz wkład Sądu Najwyższego w rozwój nauki prawa i jurysprudencji (por. m.in. postanowienie SN z 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 147). Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jedynie wówczas, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Tylko zatem odwołując się do tych przesłanek skarżący może skutecznie uzasadnić swój wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Uzasadnienie wniosku opartego na przyczynie przyjęcia skargi do rozpoznania przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga sformułowania określonego, dotychczas nierozwiązanego problemu prawnego o charakterze abstrakcyjnym, wskazania przepisu stanowiącego źródło jego powstania, zaprezentowania argumentacji przekonującej o istnieniu na tle tego problemu rozbieżnych ocen prawnych i świadczącej o poważnych trudnościach w jego rozwiązaniu, a ponadto wskazania, dlaczego jest ono istotne.

Chodzi przy tym wyłącznie o takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie będzie służyło rozpoznaniu wniesionej skargi kasacyjnej oraz innych podobnych spraw (por. postanowienia SN z 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz.11, z 11 stycznia 2002, III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z 21 czerwca 2016 r., V CSK 21/16 i z 15 czerwca 2016 r., V CSK 4/16). Powołana przez skarżącą przesłanka określona w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. nie została wykazana. Uczestniczka nie sformułowała żadnego skonkretyzowanego istotnego problemu prawnego, który miałby w sprawie wystąpić i nie przedstawiła koniecznych argumentów mających świadczyć o tym, że jego rozwiązanie budzi poważne wątpliwości i wymaga zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy.

Skarżąca poza ogólnikowym powołaniem się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego nie postawiła jakiegokolwiek pytania, na które należałoby udzielić odpowiedzi w ramach postępowania kasacyjnego. Uczestniczka nieskutecznie powołała się również na przyczynę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., nie uzasadniając twierdzenia o oczywistej zasadności skargi stosowną argumentacją prawną, która zmierzałaby do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia konkretnych powołanych w skardze przepisów prawa, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia oraz podstaw kasacyjnych (por. postanowienia SN z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49, z 5 października 2007 r., III CSK 216/07 i z 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11).

Uzasadnienie wniosku skarżącej, zupełnie pomija aspekt „oczywistości” zasadności skargi. Uczestniczka w ogóle nie powołała się na oczywistość zarzuconych naruszeń prawa. Uzasadnienie nie zawiera wskazanej wyżej, wymaganej argumentacji prawnej, która miałaby przekonać, że doszło do ewidentnego naruszenia konkretnych przepisów prawa, a w konsekwencji doprowadziło do wydania oczywiście wadliwego orzeczenia. Lakoniczna argumentacja skarżącej zmierza jedynie do poddania pod osąd Sądu Najwyższego trafności podniesionych zarzutów i w istocie odpowiada uzasadnieniu podstaw kasacyjnych.

Co więcej materialnoprawne zarzuty skargi zostały przez skarżącą wadliwie odniesione do jej własnej wybiórczej wersji stanu faktycznego sprawy. Skarżąca pomija, że ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd odwoławczy stanowiące podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia są dla Sądu Najwyższego, w myśl art. 39813 § 2 k.p.c., w całości bezwzględnie wiążące. W zarzutach tych jest zresztą mową jedynie o wątpliwościach skarżącej nie zaś o ewidentności zarzucanych naruszeń prawa. Odnośnie do postawionego w uzasadnieniu wniosku zarzutu dotyczącego braku własnej oceny dowodów i własnych ustaleń faktycznych Sądu drugiej instancji, należy wskazać, że skarżąca nie była tu konsekwentna skoro, uzasadniając skargę, kwestionowała jedynie to, iż Sąd drugiej instancji przyjął za własne ustalenia Sądu pierwszej instancji bez uzasadnienia tego stanowiska.

W powyższym zakresie zresztą w podstawie prawnoprocesowej skargi nie został powołany żaden przepis, który odnosiłby się do postępowania apelacyjnego, co wykluczało możliwość odniesienia się do poruszonych przez skarżącą kwestii. Na koniec trzeba podkreślić, że nic nie wskazuje na to, aby w sprawie wystąpiła okoliczność, o której mowa w art. art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Sama lektura skargi i zaskarżonego postanowienia nie pozwala na wyciągnięcie wniosku, że w sprawie doszło do oczywistego naruszenia prawa, którego skutkiem miałoby być ewidentnie wadliwe rozstrzygnięcie sprawy.W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.O kosztach pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym Sąd Najwyższy orzekł na podstawie § 14 ust. 1 pkt 3 w zw. z § 16 ust. 4 pkt 2 i § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (jedn. tekst:

Dz. U. z 2026 r. poz. 87). Ireneusz Kunicki (E.C.)[a.ł] ‎