I CSK 2342/22 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 2342/22 POSTANOWIENIE Dnia 9 sierpnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mariusz Załucki w sprawie z powództwa A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P.‎przeciwko P. […] spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 sierpnia 2022 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 8 września 2021 r., sygn. akt I AGa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 2.700,00 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Pozwany P. […] sp. z o.o. z siedzibą w P. wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z 8 września 2021 r., którym zmieniono wyrok Sądu Okręgowego w . z 20 października 2020 r. poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda A. sp. z o.o. z siedzibą w P. kwoty 99 230,42 zł oraz oddalenie powództwa w pozostałym zakresie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na przesłance oczywistej zasadności, którą wiąże z naruszeniem art. 635 w zw. z art. 656 § 1 k.c.; art. 22 pkt 3 i art. 3 pkt 6 p.b. oraz art. 65 k.c. W ocenie skarżącego podczas ustalania opóźnienia się podwykonawcy robót sąd rozpoznający sprawę nie rozważył kwestii braku jego zawinienia, a także pominął przepisy Prawa budowlanego regulujące zakres zadań kierownika budowy.Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, jeżeli skarżący, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołał przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., powinien w wyodrębnionym wywodzie prawnym wykazać, że w sprawie doszło do kwalifikowanego, a zatem oczywistego naruszenia prawa widocznego od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy oraz że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadło w drugiej instancji orzeczenie oczywiście wadliwe, niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami prawa. (zob. np. postanowienia z 23 grudnia 2021, I CSK 142/21; z 22 grudnia 2021, II CSK 390/21; z 9 grudnia 2021, IV CSK 365/21 oraz z 26 listopada 2021, III CSK 119/21).Wywód przedstawiony przez skarżącego powinien jednak znajdować oparcie w stanie faktycznym ustalonym przez sąd odwoławczy.

Takie wymaganie jest pochodną zakazu kwestionowania ustaleń stanu faktycznego sprawy na etapie skargi kasacyjnej, sformułowanego w art. 3983 § 3 k.p.c. Tymczasem w argumentacji pozwanego pominięto, że Sąd Apelacyjny ustalił liczne okoliczności świadczące o zawinieniu obydwu stron umowy o roboty budowlane i na podstawie tych ustaleń dokonywał dalszych ocen prawnych. Niezgodna ze stanem faktycznym ustalonym w sprawie jest zatem teza skarżącego, że sąd odniósł się jedynie do samej okoliczności opóźnienia robót, nie rozważywszy uprzednio, która ze stron stała się jej przyczyną.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c., o kosztach postepowania kasacyjnego orzekł zaś na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 i § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych.[as]