Legislator Case Law & Legislation
I CSK 232/26 AI generated

I CSK 232/26 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 232/26
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Pozwany P. R. wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie z 4 sierpnia 2025 r., wydanego w sprawie z powództwa P. sp. z o.o. z siedzibą w K. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym.W trzyczęściowej skardze kasacyjnej pozwany nadał trzy różne brzmienia redakcyjne zagadnieniu prawnemu, które w jego ocenie uzasadnia potrzebę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a sprowadza się do wątpliwości, czy możliwe jest wydanie przez sąd postanowienia o przybiciu oraz na jego podstawie postanowienia o przysądzeniu własności nieruchomości w sprawie, w której postępowanie egzekucyjne zostało wcześniej prawomocnie umorzone, a tytuł wykonawczy zwrócony wierzycielowi.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Pośród licznych cech istotnego zagadnienia prawnego, jako podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, należy wyróżnić jego doniosły charakter z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy oraz brak rozwiązania przedstawianego problemu w świetle dotychczasowego orzecznictwa.

Legislator headnote

AI generated

I CSK 232/26 · Sąd Najwyższy: I CSK 232/26 POSTANOWIENIE 19 maja 2026 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki na posiedzeniu niejawnym 19 maja 2026 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K.‎przeciwko P. R.‎o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,‎na skutek skargi kasacyjnej P. R.‎od wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie‎z 4 sierpnia 2025 r., VII Ca 78/25, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Keywords

AI generated
recovery of property third-party claim in execution enforceable title Paulian action plea of nullity proof of ownership

Cited Case Law

AI generated
I CSK 1784/25
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów.
I CSK 3626/24
I CSK 3626/24 POSTANOWIENIE 25 listopada 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Roman Trzaskowski na posiedzeniu niejawnym 25 listopada 2025 r.
I CSK 581/25
W związku ze skargą kasacyjną pozwanego S.
I CSK 2201/24
Wyrokiem13 lutego 2024 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy oddalił apelację powodów od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy z 1 marca 2023 r., oddalającego powództwo (w tym żądanie ewentualne) w sprawie o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym.Sąd II instancji uznał, podzielając stanowisko Sądu Rejonowego, że grunt będący przedmiotem sprzedaży nie spełniał ani pierwszej, ani drugiej przesłanki wymienionej w art. 37a ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach. Powołując się na rejestr gruntów Sąd Okręgowy wskazał, że sporny grunt był oznaczony jako grunty orne i nie był przeznaczony do zalesienia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ani w decyzji o warunkach zabudowy.
I CSK 76/23
Wyrokiem z 17 sierpnia 2022 r.
I CSK 1374/23
Pozwane T. S.A. w Warszawie wniosło skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 9 grudnia 2022 r., wydanego w sprawie z powództwa M. L. o ukształtowanie stosunku prawnego. Skarżący uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem następującego zagadnienia prawnego:Czy sąd rozpoznający roszczenie o zmianę sposobu zobowiązania zakładu ubezpieczeń przez znaczne podniesienie górnej granicy jego odpowiedzialności na podstawie nadzwyczajnej zmiany stosunków, o której mowa w art. 3571 k.c., może, orzekając o spełnieniu przesłanki rażącej straty nie brać pod uwagą faktycznie istniejących instytucji zapewniających możliwość kontynuacji uzyskiwania przez powoda dotychczasowych, jak i przyszłych świadczeń, stanowiących uzasadnienie powództwa o zmianę sposobu zobowiązania zakładu ubezpieczeń? Zdaniem pozwanego brak jest podstaw do stosowania nadzwyczajnej regulacji art. 3571 KC, skoro jest obecna w polskim systemie prawnym podstawa prawna zapewniająca kompensatę uzasadnionych roszczeń osób poszkodowanych, co do których odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń wygasła z uwagi na wyczerpanie sumy gwarancyjnej, tzn. art. 2 ustawy o szczególnych uprawnieniach osób poszkodowanych w przypadku wyczerpania sumy gwarancyjnej ustalonej na podstawie przepisów obowiązujących przed dniem 1 stycznia 2006 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga podlegała odrzuceniu w zakresie, w jakim zaskarżono również pkt II wyroku Sądu Apelacyjnego, mocą którego oddalono apelację powódki w pozostałym zakresie.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 232/26 POSTANOWIENIE 19 maja 2026 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki na posiedzeniu niejawnym 19 maja 2026 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K.‎przeciwko P. R.‎o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,‎na skutek skargi kasacyjnej P. R.‎od wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie‎z 4 sierpnia 2025 r., VII Ca 78/25, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Pozwany P. R. wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie z 4 sierpnia 2025 r., wydanego w sprawie z powództwa P. sp. z o.o. z siedzibą w K. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym.W trzyczęściowej skardze kasacyjnej pozwany nadał trzy różne brzmienia redakcyjne zagadnieniu prawnemu, które w jego ocenie uzasadnia potrzebę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a sprowadza się do wątpliwości, czy możliwe jest wydanie przez sąd postanowienia o przybiciu oraz na jego podstawie postanowienia o przysądzeniu własności nieruchomości w sprawie, w której postępowanie egzekucyjne zostało wcześniej prawomocnie umorzone, a tytuł wykonawczy zwrócony wierzycielowi.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Pośród licznych cech istotnego zagadnienia prawnego, jako podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, należy wyróżnić jego doniosły charakter z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy oraz brak rozwiązania przedstawianego problemu w świetle dotychczasowego orzecznictwa.

Wyjaśnienie zagadnienia powinno bowiem przyczynić się do rozwoju prawa (zob. np. postanowienia SN: z 4 marca 2026 r., I CSK 1784/25; z 21 listopada 2025 r., I CSK 3626/24; z 13 sierpnia 2025 r., I CSK 581/25; z 22 maja 2025 r., I CSK 2201/24; z 26 października 2023 r., I CSK 76/23; z 20 października 2023 r., I CSK 1374/23; z 3 października 2023 r., I CSK 2591/23; z 15 września 2023 r., I CSK 4360/22; z 18 sierpnia 2023 r., I CSK 4091/22; z 2 sierpnia 2023 r., I CSK 6585/22).Zagadnienie przedstawione przez skarżącego nie odpowiada tej charakterystyce.

Zostało bowiem już rozstrzygnięte przez Sąd Najwyższy w poprzednich orzeczeniach dotyczących tych samych stron. Już w wyroku z 9 grudnia 2015 r., II CSK 85/15 Sąd Najwyższy wyjaśnił, że postanowienie o przybiciu niewątpliwie dotyczy prawa własności całości nieruchomości. Natomiast w postanowieniach z 28 lipca 2017 r., II CSK 439/16 oraz z 19 września 2019, II CSK 407/18 Sąd Najwyższy wskazał, że środkami zaskarżenia odpowiednimi do kwestionowania postanowień o przybiciu, w tym powództwo przeciwegzekucyjne, zostały przewidziane w przepisach regulujacych postępowanie egzekucyjne.

Istotą zarzutów zebranych w przedstawionym zagadnieniu prawnym jest właśnie próba podważenia prawidłowości wydania postanowienia o przybiciu. Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. Mariusz Załucki [r.g.]‎