Legislator Case Law & Legislation
I CSK 2306/22 AI generated

I CSK 2306/22 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 2306/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Powódka M. G. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sadu Apelacyjnego w […] z 10 sierpnia 2021 r., którym zmieniono wyrok Sądu Okręgowego w G. z 4 stycznia 2019 r. poprzez oddalenie powództwa o zapłatę. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).W niniejszej skardze oparto się na przyczynach przyjęcia skargi do rozpoznania wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c. Skarżąca nie sformułowała przy tym dostrzeżonych zagadnień w sposób precyzyjny.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt1 k.p.c, art. 390 § 1 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c, art. 98 § 1 k.p.c; I CSK 2306/22 · Sąd Najwyższy: Powódka M. G. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sadu Apelacyjnego w […] z 10 sierpnia 2021 r., którym zmieniono wyrok Sądu Okręgowego w G. z 4 stycznia 2019 r. poprzez oddalenie powództwa o zapłatę. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).W niniejszej skardze oparto się na przyczynach przyjęcia skargi do rozpoznania wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c. Skarżąca nie sformułowała przy tym dostrzeżonych zagadnień w sposób precyzyjny.

Keywords

AI generated
grounds for cassation reconsideration of an earlier decision prior administrative complaint disputed claim amendment of the claim counterclaim

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c
Zasadniczo jedynym zarzutem dla którego, w ocenie powódki skarga kasacyjna jest jednocześnie oczywiście uzasadniona, jak i oparta o podstawy wskazane w treści art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt1 k.p.c
Zasadniczo jedynym zarzutem dla którego, w ocenie powódki skarga kasacyjna jest jednocześnie oczywiście uzasadniona, jak i oparta o podstawy wskazane w treści art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
art. 390 § 1 k.p.c
3989 § 1 pkt1 k.p.c.) powinno spełniać wymagania stawiane zagadnieniu prawnemu przedstawianemu Sądowi Najwyższemu przez sąd drugiej instancji w razie powstania poważnych wątpliwości (art. 390 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
Nie sprostała także wykazaniu, iż problem przez nią przedstawiony dotyczy rozbieżności w wykładni, stosownie do treści art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.Oparcie wywodu skargi uzasadnia także – zdaniem Sądu Najwyższego - przyjęcie braku oczywistej zasadności skargi.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Sąd Najwyższy przypomina, że dla skutecznego powołania w skardze przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 98 § 1 k.p.c
odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 98 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
I UK 361/13
postanowienia Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2014 r., I UK 361/13, z 14 września 2012 r., I UK 218/12), których nie można rozwiązać za pomocą powszechnie przyjętych reguł wykładni prawa (zob.
I UK 218/12
postanowienia Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2014 r., I UK 361/13, z 14 września 2012 r., I UK 218/12), których nie można rozwiązać za pomocą powszechnie przyjętych reguł wykładni prawa (zob.
III CZP 16/15
2 Postanowieniem z dnia 1 grudnia 1993 r.
I PK 129/12
postanowienia Sądu Najwyższego z 8 maja 2015 r., III CZP 16/15, z 24 października 2012 r., I PK 129/12).
III CZP 79/14
2 Wierzycielki A. P. i G. N. wniosły o wezwanie dłużniczki J. G. do wykonania prac na zbudowanej nieruchomości położonej w M., dla której Sąd Rejonowy w O. prowadzi księgę wieczystą […], wymienionych w postanowieniu Sądu Rejonowego w O. z 26 stycznia 2005 r. Prawomocnym postanowieniem z dnia 5 stycznia 2006 r. Sąd Rejonowy w O. wezwał dłużniczkę do wykonania wraz z wierzycielkami prac polegających na rozebraniu drewnianych schodów na poddaszu, wykonania zasklepienia stropu drewnianego, wybudowania w przedsionku ścianki murowanej z cegły budowlanej pełnej klasy 15 na zaprawie cementowej, rozebrania na poddaszu wędzarni i komina wystającego ponad dachem, zasklepieniu otworu w połaci dachowej po rozebranym kominie, wybudowaniu wiatrołapu o wymiarach zewnętrznych: szerokość 1,75 m, długość 4,72 m, wysokość 2,50 m z cegły budowlanej pełnej na zaprawie cementowo – wapiennej z dachem jednospadowym krytym papą oraz samodzielnie do rozbiórki obory usytuowanej na projektowanej działce 12/2 w części, z której dłużniczka korzysta, w terminie do dnia 5 marca 2006 r.
III CZP 71/13
Sygn. akt III CZP 71/13 POSTANOWIENIE Dnia 22 listopada 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Bogumiła Ustjanicz (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca) SSN Marta Romańska Protokolant Katarzyna Bartczak w sprawie z powództwa M. M. przeciwko m.st. Warszawie o zapłatę, na posiedzeniu jawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 listopada 2013 r. na skutek zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2013 r., "Czy przeniesienie przed zwrotem rzeczy przez właściciela budynku stanowiącego odrębny od gruntu przedmiot własności na osobę trzecią wierzytelności o wynagrodzenie za korzystanie z rzeczy sprzeciwia się właściwości zobowiązania w rozumieniu art. 509 § 1 k.c.?" odmawia podjęcia uchwały. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 6 czerwca 2012 r. wydanym w sprawie z powództwa M.
AI generated
V CSK 333/20
Wyrokiem z 28 maja 2020 r. Sąd Apelacyjny w (…), w sprawie z powództwa A. S. przeciwko D. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółce komandytowej w D. o zapłatę, zmienił na skutek apelacji pozwanej zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w K. z 23 października 2019 r. w ten sposób, że oddalił powództwo i zasądził od powoda na rzecz pozwanej kwotę 10 817 zł z tytułu kosztów procesu oraz orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego.2. Od wyroku Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną wywiódł powód, wskazując na naruszenie art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art. 207 § 6 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym do 6 listopada 2019 r. oraz art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art. 217 § 2 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym do 6 listopada 2019 r.
I CSK 3714/24
Pozwana M. sp. z o.o. w Ś. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, którym oddalono apelację skarżącej od wyroku Sądu pierwszej instancji w sprawie o zapłatę toczącej się z powództwa J.K.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Jako pierwszą przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała nieważność postępowania. Wyjaśniła przy tym, że w jej ocenie powód był w sprawie reprezentowany przez nieprawidłowo ustanowionego pełnomocnika. Zdaniem skarżącej powód udzielił bowiem (nieznanego ustawie) pełnomocnictwa procesowego łącznego, bez zastrzeżenia, że pełnomocnicy mogą występować samodzielnie, a przy tym realnie działała za niego jednocześnie tylko jedna osoba.Zawarcie nieważności postępowania w katalogu przyczyn kasacyjnych z art. 3989 k.p.c. wynika z konieczności możliwie każdorazowego eliminowania uchybień procesowych o najdonioślejszym charakterze.
I CSK 1982/23
I CSK 1982/23 POSTANOWIENIE 25 czerwca 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Beata Janiszewska na posiedzeniu niejawnym 25 czerwca 2024 r.
I CSK 3712/24
Wyrokiem z dnia 13 lutego 2024 r.
VI Pa 43/13
W toku procesu, jaki toczył się przed Sądem Rejonowym S.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 2306/22 POSTANOWIENIE Dnia 11 sierpnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mariusz Załucki w sprawie z powództwa M. G.‎przeciwko P. […] spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w T.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 sierpnia 2022 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 10 sierpnia 2021 r., sygn. akt V ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 5.400,00 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Powódka M. G. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sadu Apelacyjnego w […] z 10 sierpnia 2021 r., którym zmieniono wyrok Sądu Okręgowego w G. z 4 stycznia 2019 r. poprzez oddalenie powództwa o zapłatę.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).W niniejszej skardze oparto się na przyczynach przyjęcia skargi do rozpoznania wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c. Skarżąca nie sformułowała przy tym dostrzeżonych zagadnień w sposób precyzyjny.

Zasadniczo jedynym zarzutem dla którego, w ocenie powódki skarga kasacyjna jest jednocześnie oczywiście uzasadniona, jak i oparta o podstawy wskazane w treści art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. jest błędne przyjęcie przez sąd meriti, iż ustanowienie służebności przesyłu na określonym odcinku nieruchomości za wynagrodzeniem kompensuje wszelkie szkody związane z ustanowieniem tej służebności.Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał już, że powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt1 k.p.c.) powinno spełniać wymagania stawiane zagadnieniu prawnemu przedstawianemu Sądowi Najwyższemu przez sąd drugiej instancji w razie powstania poważnych wątpliwości (art. 390 § 1 k.p.c. – zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2014 r., I UK 361/13, z 14 września 2012 r., I UK 218/12), których nie można rozwiązać za pomocą powszechnie przyjętych reguł wykładni prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 8 maja 2015 r., III CZP 16/15, z 24 października 2012 r., I PK 129/12).

Wspomniane wątpliwości muszą znajdować się w związku przyczynowym z rozstrzygnięciem sprawy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 5 listopada 2014 r., III CZP 79/14, BSN 2014, nr 11, s. 7), który powinien wynikać z uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 22 listopada 2013 r., III CZP 71/13). Istotne zagadnienie prawne należy zatem postawić w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, by mogło być rozpatrywane w oderwaniu od konkretnego stanu faktycznego, a wątpliwości z nim związane muszą mieć charakter wyłącznie prawny, czyli nie mogą obejmować elementów stanu faktycznego sprawy (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z 16 maja 2012 r., III CZP 14/12, z 9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14, z 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14).

Skarżąca nie uczyniła zadość tym wymaganiom. Nie sprostała także wykazaniu, iż problem przez nią przedstawiony dotyczy rozbieżności w wykładni, stosownie do treści art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.Oparcie wywodu skargi uzasadnia także – zdaniem Sądu Najwyższego - przyjęcie braku oczywistej zasadności skargi. Sąd Najwyższy przypomina, że dla skutecznego powołania w skardze przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. musi być oczywiste, że ma miejsce kwalifikowana postać naruszenia prawa, zauważalna bez głębszej analizy przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, która przesądza o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym uwzględnienie skargi (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z 24 lutego 2012 r., II CSK 225/11,z 23 listopada 2011 r., III PK 44/11).

Na marginesie zaś Sąd Najwyższy zaznacza, że te same argumenty nie mogą dotyczyć zarówno skomplikowanego problemu prawnego, przedstawionego jako zagadnienie prawne, problemu rozbieżności w wykładni, jak i dowodzić oczywistego, widocznego prima facie naruszenia przepisu prawa o jednolitej wykładni. Ten sam problem nie może być bowiem jednocześnie tak złożony, że wymaga to interwencji Sądu Najwyższego i tak oczywisty, że z jego rozpoznaniem poradzi sobie sprawnie przeciętny prawnik (por. też postanowienie Sądu Najwyższego z 25 kwietnia 2008 r., III CSK 64/08, nie publ.).

Tymczasem w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej zdaje się tego nie dostrzegać.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1, 2 i 4 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 i § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych.[as]