I CSK 230/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 230/06

POSTANOWIENIE

Dnia 20 września 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości C. S.A.

przeciwko Bankowi […] S.A.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 września 2006 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego

w Warszawie z dnia 14 grudnia 2005 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Strona powodowa na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 2

stycznia 2003 r. uzyskała zwolnienie od opłat sądowych. Wnosząc skargę

kasacyjną nie miała zatem obowiązku uiszczenia stosownej opłaty stosunkowej na

podstawie przepisów ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych

w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398). Na mocy art. 14 ust. 2 tej ustawy

na stronie powodowej ciążył natomiast obowiązek uiszczenia opłaty podstawowej.

Z uwagi na wcześniej udzielone stronie powodowej zwolnienie od opłat sądowych

opłata podstawowa od skargi kasacyjnej była należna już w chwili wniesienia tej

skargi. W postępowaniu kasacyjnym strona powodowa była reprezentowana przez

adwokata. Zgodnie z brzmieniem art. 1302 § 3 k.p.c. Sąd odrzuca bez wzywania

o uiszczenie opłaty wniesioną przez adwokata skargę kasacyjną podlegającą

opłacie w wysokości stałej. Opłata podstawowa wynosi zawsze 30 zł. Jest zatem

opłatą w wysokości stałej, choć nie jest opłatą stałą w rozumieniu przepisów

powołanej wyżej ustawy, skoro w jej art. 11 została wymieniona odrębnie obok

opłaty stałej. Przepis art. 1302 § 3 k.p.c. ma jednak zastosowanie do wszystkich

opłat w wysokości stałej, a zatem nie tylko do opłat stałych. Wobec braku należnej

opłaty podstawowej od skargi kasacyjnej wniesionej przez stronę powodową

zachodziła podstawa do jej odrzucenia przez Sąd drugiej instancji. Wezwanie przez

ten Sąd pełnomocnika strony powodowej do uiszczenia opłaty podstawowej

pozostaje bez znaczenia dla oceny zachowania wymogu uiszczenia należnej opłaty

od wniesionej skargi kasacyjnej. Dlatego też skarga ta podlegała odrzuceniu na

podstawie art. 1302 § 3 i 3986 § 3 k.p.c.