I CSK 228/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 228/07

POSTANOWIENIE

Dnia 27 lipca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosław Bączyk

w sprawie z wniosku S.K.

przy uczestnictwie J. K. i in. ,

o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 lipca 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni

od postanowienia Sądu Okręgowego w T.

z dnia 18 maja 2006 r.,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wnioskodawczyni S. K. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu

Okręgowego z dnia 18 maja 2006 r. W postanowieniu tym zmieniono

postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 21 kwietnia 2005 r. i oddalono wniosek

wnioskodawczyni o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości opisanej we

wniosku (k. 922, 925 – 926 akt). Skarżąca jako podstawy kasacyjne wskazywała

naruszenie prawa materialnego i prawa procesowego. Sformułowała wniosek

o uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia 18 maja 2006 r. i przekazanie

sprawy do ponownego rozpoznania sądowi drugiej instancji, ewentualnie

o uchylenie wspomnianego postanowienia i oddalenie apelacji uczestnika

postępowania (k. 956 – 957 akt).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zasadniczym, konstrukcyjnym wymogiem każdej skargi kasacyjnej jest m.in.

sformułowanie wyraźnego wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania i odpowiednie

umotywowanie tego wniosku (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.). Uzasadnienie takie

powinno nawiązywać do okoliczności o charakterze publiczno – prawnym,

określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 13 grudnia 2006 r., II CSK 450/06 nieopubl.). We wniesionej skardze

kasacyjnej w ogóle nie sformułowano wniosku o jej przyjęcie (nawet w sposób

ogólny) i nie umotywowano tego wniosku stosownie do wymagań ustawowych.

Samo

wskazanie

podstaw

kasacyjnych,

ich

szeroka

motywacja

prawna

i sformułowanie wniosków kasacyjnych, sugerujących odpowiedni kierunek

rozstrzygnięcia

przez

Sąd

Najwyższy,

nie

czyni

zadość

wymaganiom

przewidzianym w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Należało zatem odrzucić wniesioną

skargę kasacyjną (art. 3986 § 2 k.p.c.).

kg