I CSK 226/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 226/07

POSTANOWIENIE

Dnia 27 lipca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosław Bączyk

w sprawie z powództwa H. P.

przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta W. i in. ,

z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej M. Spółki z o.o. w W.

o ustalenie i zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 lipca 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powódki

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 13 grudnia 2006 r.,

1. odrzuca skargę kasacyjną;

2. nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Powódka złożyła obszerną skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 13 grudnia 2006 r., w którym oddalono jej apelację od wyroku Sądu

Okręgowego w W. z dnia 5 maja 2006 r. W skardze tej wskazano jako jej podstawy

naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego (s. 3-5 skargi)

i sformułowano stosowne wnioski (k. 56 skargi).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Jednym z zasadniczych, konstrukcyjnych wymogów skargi kasacyjnej jest

zamieszczenie

w jej

treści

wniosku

o

przyjęcie

skargi

do

rozpoznania

i odpowiednie, przekonywujące umotywowanie takiego wniosku w nawiązaniu do

przesłanek tzw. przedsądu (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. i art. 3989 § 1 k.p.c.).

We wniesionej skardze kasacyjnej sporo miejsca poświęcono prezentacji podstaw

kasacyjnych i ich uzasadnieniu (art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.). Na s. 2 skargi, w jej

wstępnej części sformułowano ogólny wniosek „o przyjęcie niniejszej skargi

kasacyjnej do rozpoznania”. W złożonych odpowiedziach na skargę kasacyjną

powódki trafnie podniesiono to, że w skardze tej w ogóle brak odpowiedniego,

wyodrębnionego

i

pogłębionego

wywodu

mającego

uzasadnić

ogólnie

sformułowany wniosek. Oznacza to, że wniesiona skarga kasacyjna nie spełnia

zasadniczego, konstytutywnego jej wymogu, przewidzianego w art. 398 4 § 1 pkt 3

k.p.c. Warunek zawarcia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi do

rozpoznania i jego uzasadnienia jest spełniony wówczas, gdy skarżący wskaże

wprost, w odpowiednio wyodrębnionym wywodzie, na występowanie w sprawie

okoliczności o charakterze publicznoprawnym, określonych w art. 3989 § 1 k.p.c.

(tak np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2006, II CSK 450/06

niepubl.). Brak w skardze kasacyjnej uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi

kasacyjnej do rozpoznania, odpowiadającego ustawowym wymaganiom, stanowi –

zgodnie z ukształtowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego – brak nieusuwalny

w rozumieniu art. 3986 § 2 k.p.c. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej (por. np.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2006 r., II CSK 420/06,

nieopubl.). Samo powoływanie się na podstawy kasacyjne i szerokie ich

uzasadnienie nie stanowi uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania w rozumieniu art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. W tej sytuacji Sąd Najwyższy

na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. odrzucił wniesioną skargę kasacyjną. O kosztach

postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto zgodnie z art. 98 k.p.c.,108 § 1 k.p.c.

i przy uwzględnieniu art. 102 k.p.c.

jz