I CSK 223/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 223/13 POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa D. B. ‎przeciwko P. […] Spółce z o.o. w W.‎o ochronę dóbr osobistych, o zapłatę i ustalenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 stycznia 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 5 kwietnia 2012 r., sygn. akt VI ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) przyznaje r.pr. E. D. od Skarbu Państwa ‎ (Sąd Apelacyjny w […]) kwotę 5670 (pięć tysięcy‎ sześćset siedemdziesiąt) zł powiększoną o należny‎ podatek od towarów i usług z tytułu nieopłaconej pomocy‎ prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu‎ kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opiera wniosek w związku z oczywistą zasadnością skargi.

Wniosku skarżącego nie sposób jednak podzielić. Jedyne zastrzeżenia, które kieruje pod adresem rozstrzygnięcia Sądu drugiej instancji dotyczą naruszenia art. 378 i 382 k.p.c. przez nierozpoznanie wszystkich jego zarzutów apelacyjnych podniesionych w środku odwoławczym. Uzasadnienie skargi nie precyzuje jednak w żadnym stopniu, do jakich zarzutów apelacyjnych Sąd drugiej instancji rzekomo się nie odniósł. Wręcz przeciwnie, analiza treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w […] wskazuje, że bardzo szczegółowo przeanalizował on wszystkie zarzuty skarżącego, w większości ich nie podzielając.

Nie można więc uznać, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).Pełnomocnikowi powoda Sąd Najwyższy przyznał wynagrodzenie zgodnie z § 12 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 7 i § 10 ust. 1 pkt 2 oraz w zw. z § 15 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.

U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).awes