I CSK 2203/23 · Sąd Najwyższy

I CSK 2203/23 POSTANOWIENIE 20 lutego 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Grzegorz Misiurek na posiedzeniu niejawnym 20 lutego 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa Skarbu Państwa – […]‎przeciwko M. M. (poprzednio M.1)‎o zapłatę,‎na skutek skargi kasacyjnej Skarbu Państwa – […]‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie ‎z 14 grudnia 2022 r., I ACa 757/21, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powoda na rzecz pozwanej tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego 5 400,00 (pięć tysięcy czterysta) zł z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia powodowi odpisu postanowienia do dnia zapłaty.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarżący wniósł o przyjęcie skargi do rozpoznania podnosząc, że w niniejszej sprawie występuje istotne zagadnienie prawne.Przez istotne zagadnienie prawne, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., należy rozumieć problem o charakterze prawnym, powstały na tle konkretnego przepisu prawa, mający charakter rzeczywisty w tym znaczeniu, że jego rozwiązanie stwarza realne i poważne trudności.

Problem ten musi mieć charakter uniwersalny, co oznacza, że jego rozwiązanie powinno służyć rozstrzyganiu innych, podobnych spraw. Chodzi przy tym o problem, którego wyjaśnienie jest konieczne dla rozstrzygnięcia danej sprawy, a więc pozostający w związku z podstawami skargi oraz z wiążącym Sąd Najwyższy, a ustalonym przez sąd drugiej instancji, stanem faktycznym sprawy (art. 39813 § 2 k.p.c.) i także w związku z podstawą prawną zaskarżonego wyroku (zob. postanowienia SN: z 21 maja 2013 r., IV CSK 53/13 i z 3 lutego 2012 r., I UK 271/11 - nie publ.).

Konieczne jest przytoczenie argumentów prawnych, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Skarżący powinien nie tylko wskazać przepis prawa (materialnego lub procesowego), którego dotyczy zagadnienie, ale także przedstawić pogłębioną argumentację prawną w celu wykazania, że zagadnienie jest istotne, a jego rozstrzygnięcie ma znaczenie dla merytorycznego rozstrzygnięcia w jego sprawie (zob. m.in. postanowienia SN: z 23 sierpnia 2007 r., I UK 134/07 i z 9 lutego 2011 r., III SK 41/10 - nie publ.).Problem prawny sformułowany przez skarżącego wymagałby rozstrzygnięcia tego, czy realizację określonej w art. 527 § 1 i 2 k.c. przesłanki pokrzywdzenia wierzyciela w wyniku dokonania czynności prawnej przez dłużnika wyłącza ustalenie, że występujący z powództwem pauliańskim wierzyciel może uzyskać zaspokojenie jego wierzytelności przez skierowanie egzekucji do majątku innych osób niż dłużnik, a odpowiadających wraz z dłużnikiem.

Treść przywołanego problemu prawnego jak i jego uzasadnienie nie dostarczają uzasadnionych podstaw do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie występuje istotne zagadnienie prawne. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na niezgodnym ze stanem faktycznym założeniu, iż niewypłacalność dłużnika w ogóle wystąpiła. Jak ustalił Sąd drugiej instancji, majątek dłużnika, z którego można było wyegzekwować wierzytelność istniał, skoro możliwa była egzekucja z wierzytelności dłużnika jako jego prawa majątkowego.

Problem prawny sformułowany przez skarżącego nie budzi zastrzeżeń, gdyż nie ma wątpliwości, że niewypłacalność dotyczy majątku tego dłużnika (zob. wyroki SN z 14 marca 2019 r., IV CSK 182/18, nie publ.; z 15 lutego 2007 r., II CSK 452/06, OSNC-ZD A/2008, poz. 20 i z 24 stycznia 2000 r., III CKN 554/98, nie publ.).Mając powyższe na uwadze, nie można przyjąć, że powołana przez skarżącego przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w sposób właściwy wykazana.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). (A.T.)[a.ł]‎