I CSK 2173/24 · Sąd Najwyższy

I CSK 2173/24 POSTANOWIENIE 29 sierpnia 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Łochowski na posiedzeniu niejawnym 29 sierpnia 2024 r. w Warszawie‎w sprawie z wniosku T. K.‎z udziałem K. K.‎o dział spadku,‎na skutek skargi kasacyjnej K. K.‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Kielcach‎z 3 października 2023 r., II Ca 931/23, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Uczestnik postępowania K. K. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Kielcach z 3 października 2023 r., zaskarżając je w całości, wnosząc o jego uchylenie oraz o uchylenie poprzedzającego go postanowienia wstępnego Sądu Rejonowego w Kielcach z 23 marca 2023 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na występujące w sprawie istotne zagadnienia prawne:1) Czy znowelizowana treść art. 3671 k.p.c. ustawą z 7 lipca 2023 r.

‎o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw, pozbawiona uzasadnienia aksjologicznego ochroną zdrowia spowodowaną pandemią COVID, stanowi rozpoznanie sprawy z naruszeniem prawa do sądu określonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji, a to w świetle tezy uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 26 kwietnia 2023 r., III PZP 6/22, ‎a w konsekwencji czy prowadzi nieważności postępowania na podstawie art. 379 pkt 4 k.p.c.?2) Czy zmieniający skład sądu rozpoznającego sprawę z trzech sędziów na skład jednego sędziego ma zastosowanie do spraw wszczętych przed wejściem w życie [powołanej wcześniej ustawy z dnia 7 lipca 2023 r.] nowelizującej treść art. 3671 k.p.c. i co do których wyznaczony już został skład trzech sędziów?3) Czy zgodnie z dyrektywami określonymi art. 948 § 1 k.c. dopuszczalna jest interpretacja testamentu wskazująca na rozrządzenie zapisem zwykłym prawa własności lokalu przekształconego po sporządzeniu testamentu a przed otwarciem spadku, w sytuacji gdy testator w treści testamentu odwołuje się wyłącznie do przysługującego mu w chwili testowania spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu?Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa.

Zagadnienie prawne powinno, przede wszystkim, być sformułowane w oparciu o okoliczności mieszczące się w stanie faktycznym sprawy wynikającym z dokonanych przez sąd ustaleń (postanowienie Sądu Najwyższego z 7 czerwca 2001 r., III CZP 33/01), a jednocześnie być przedstawione w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, aby umożliwić Sądowi Najwyższemu udzielenie uniwersalnej odpowiedzi, niesprowadzającej się do samej subsumpcji i rozstrzygnięcia konkretnego sporu (postanowienia Sądu Najwyższego: z 15 października 2002 r., III CZP 66/02; z 22 października 2002 r., III CZP 64/02; z 5 grudnia 2008 r., III CZP 119/08).Autor skargi kasacyjnej nie sporządził w sposób prawidłowy uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej w zakresie wszystkich trzech zagadnień.

W skardze nie ma bowiem nie tylko pogłębionego wywodu odnoszącego się do sygnalizowanych problemów prawnych, analizy doktryny i orzecznictwa, możliwych rozbieżnych interpretacji i racji jurydycznych stojących za każdą z nich, ale w ogóle nie zostały przedstawione żadne argumenty dotyczące sformułowanych zagadnień. Uzasadnienie skargi w tym zakresie ogranicza się do powtórzenia treści trzech zagadnień oraz stwierdzenia, że z uwagi na te zagadnienia wniosek kasacyjny jest uzasadniony (k. 3-4 skargi kasacyjnej). Nie ulega natomiast wątpliwości, że taki pogłębiony wywód jest niezbędny w szczególności w sytuacji, gdy skarżący zdaje się uważać, że rozpoznanie sprawy w składzie przewidzianym w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego może prowadzić do nieważności postępowania.Ponadto trzecie zagadnienie prawne nie ma charakteru uniwersalnego, o czym przekonuje jego szczegółowość i silne powiązanie z konkretnym stanem faktycznym, co oznacza, że znaczenie tego zagadnienia nie wykracza poza niniejszą sprawę.

W istocie skarżący nie dąży do rozstrzygnięcia abstrakcyjnego problemu prawnego dotyczącego wykładni art. 948 § 1 k.c., ale weryfikacji trafności rozstrzygnięcia Sądu drugiej instancji odnoszącego się do interpretacji konkretnego rozrządzenia testamentowego.Już tylko na marginesie można wskazać na rażącą wadliwość językową sformułowanych zagadnień, która znacząco utrudnia ich zrozumienie. Z pierwszego zagadnienia wynika bowiem, że „znowelizowana treść art. 3671 k.p.c. … stanowi rozpoznanie sprawy”, a z drugiego, że „zmieniający skład sądu … ma zastosowanie do spraw”.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. (D.Z.) [ms] ‎