I CSK 212/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 212/15 POSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon w sprawie z powództwa W. M. i M. S.‎przeciwko Skarbowi Państwa - Prokuratorowi Generalnemu‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 grudnia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powodów ‎od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Warszawie‎z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt I ACz 623/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; przyznaje radcy prawnemu P.S. ‎ od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Warszawie kwotę‎ 3.600 zł (trzy tysiące sześćset) powiększoną o należny‎ podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy‎ prawnej udzielonej powodom z urzędu w postępowaniu‎ kasacyjnym; nie obciąża skarżących kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2013 r. oddalił zażalenia powodów na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie odrzucające ich pozew przeciwko Skarbowi Państwa - Prokuratorowi Generalnemu o nakazanie Prokuratorowi Generalnemu: wszczęcia postępowania karnego oraz podjęcia wszelkich czynności faktycznych i prawnych w celu wyeliminowania z obrotu prawnego deliktu w postaci prawnie nieistniejącego orzeczenia o rzekomym zasiedzeniu udziału we wskazanej nieruchomości.Powodowie wnieśli skargą kasacyjną, w której żądali uchylenia postanowienia Sądu Apelacyjnego i przekazania sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania.

Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazali, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, oraz że skarga jest oczywiście uzasadniona.Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia takich przesłanek, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparty został na przesłankach opisanych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia tego wniosku nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występują wskazane przesłanki, tj. istotne zagadnienie prawne, oraz że skarga jest oczywiście uzasadniona.

W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).