Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 2072/24 AI generated

I CSK 2072/24 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 2072/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Powód Bank S.A. z siedzibą w W. wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 18 lutego 2022 r., wydanego w sprawie przeciwko D. K. o zapłatę.Potrzebę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący uzasadnił potrzebą dokonania wykładni art. 3851 § 1 i 2 k.c. oraz art. 69 ust. 1 i 2 p.b. w zw. z art. 65 § 1 i 2 k.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W ramach potrzeby dokonania wykładni określonego przepisu prawa jako przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania należy przedstawić i uargumentować nierozwiązany jeszcze problem lub nieujednoliconą jeszcze rozbieżność orzeczniczą.

Legislator headnote

AI generated

I CSK 2072/24 · Sąd Najwyższy: Powód Bank S.A. z siedzibą w W. wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 18 lutego 2022 r., wydanego w sprawie przeciwko D. K. o zapłatę.Potrzebę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący uzasadnił potrzebą dokonania wykładni art. 3851 § 1 i 2 k.c. oraz art. 69 ust. 1 i 2 p.b. w zw. z art. 65 § 1 i 2 k.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W ramach potrzeby dokonania wykładni określonego przepisu prawa jako przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania należy przedstawić i uargumentować nierozwiązany jeszcze problem lub nieujednoliconą jeszcze rozbieżność orzeczniczą.

Keywords

AI generated
amendment of the claim disputed claim objection to debt enforcement obligation to quantify claims third-party claim in execution extension of proceedings

Cited Case Law

AI generated
I ACa 714/20
Powód P. S. wniósł pozew przeciwko (...) Bank (...) SA w W. o ustalenie, że umowa kredytu na cele mieszkaniowe (...) nr (...) z dnia 18.04 2008 zawarta z powodem jest nieważna oraz o zasądzenie na jego rzecz kwoty 20 468,07 CHF oraz 85 323,05zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia powództwa z tytułu nienależnego świadczenia wynikającego z nieważnie zawartej umowy.
I CSK 2989/23
Czy wobec umożliwienia kredytobiorcom posiadającym kredyty denominowane lub indeksowane do waluty innej niż waluta polska dokonywania spłaty rat kapitałowo-odsetkowych oraz dokonania przedterminowej spłaty pełnej lub częściowej kwoty kredytu bezpośrednio w tej walucie na podstawie art. 69 ust. 3 pr.bank., wziąwszy pod uwagę aksjomat racjonalności krajowego ustawodawcy, uzasadnione jest przyjęcie, że kredyty denominowane lub indeksowane do waluty innej niż waluta polska są kredytami udzielonymi w złotych polskich, skoro dokonanie przez kredytobiorcę spłaty raty kapitałowo-odsetkowej albo dokonanie przedterminowej spłaty pełnej lub częściowej kwoty kredytu bezpośrednio w walucie, do której denominowany lub indeksowany jest kredyt, prowadzi do skutecznego spełnienia świadczenia wynikającego ze stosunku zobowiązaniowego w postaci umowy kredytu oraz zaspokojenia wierzyciela w osobie kredytodawcy, bez konieczności dokonywania jakichkolwiek przeliczeń bądź innych operacji walutowych wpłacanych przez kredytobiorcę środków w walucie innej, niż waluta krajowa?2) Czy w przypadku uznania w wyniku kontroli incydentalnej obecnych w umowie o kredyt indeksowany kursem waluty obcej klauzul spreadowych nieokreślających głównego przedmiotu umowy, za niedozwolone (nieuczciwe) warunki umowne, prawidłowym jest przyjęcie nieważności całej umowy, skoro klauzule ryzyka walutowego, określające – zgodnie z jednolitym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej – główny przedmiot tej umowy, nie stanowią niedozwolonych (nieuczciwych) warunków umownych? W odpowiedzi na skargę powodowie wnosili o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, względnie o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na potrzebie wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) wymaga wykazania, jaki konkretny przepis prawa, zastosowany w danej sprawie, jest przedmiotem rozbieżnej wykładni w orzecznictwie i na czym rozbieżność ta polega, co wymaga przytoczenia orzeczeń sądów wydanych w takich samych lub istotnie zbliżonych stanach faktycznych, względnie, jaki konkretny przepis prawa, zastosowany w danej sprawie, wymaga interpretacji ze strony Sądu Najwyższego, z czego potrzeba ta wynika i z jakich powodów dotychczasowy dorobek doktryny i orzecznictwa jest w tej mierze niewystarczający.
I CSK 4679/22
Wyrokiem z 7 marca 2022 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z 22 czerwca 2021 r. wydanego w sprawie o zapłatę na kanwie umowy o roboty budowlane.Powód wniósł skargę kasacyjną na powyższe rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołał się na przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c. W odpowiedzi pozwana podniosła, że skarga kasacyjna nie zasługuje na przyjęcie do rozpoznania, zaś w razie przyjęcia jej do rozpoznania pozwana wniosła o oddalenie skargi oraz zasądzenie od powoda kosztów procesu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
I CSK 5668/22
Postanowieniem z 5 lutego 2020 r.
I CSK 6585/22
Wyrokiem z 27 maja 2022 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 3 grudnia 2020 r. w sprawie z powództwa P.Z. i E.Z. przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W. o zapłatę i ustalenie, w punkcie pierwszym częściowo, w ten sposób, że oddalił powództwo o zasądzenie odsetek ustawowych za opóźnienie od wskazanej w nim kwoty za okres od 22 lutego 2020 r. do 6 marca 2020 r.; oddalił apelację pozwanego w pozostałej części i orzekł o kosztach postępowania.Pozwany wniósł skargę kasacyjną, w której zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego w części, tj. w punktach II i III, oraz domagał się uchylenia tego wyroku w zaskarżonej części i przekazania sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.Zgodnie z treścią art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
I CSK 1231/23
Pozwany Bank S.A. w W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 2 listopada 2022 r., zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazał, że skarga jest oczywiście uzasadniona, gdyż Sądy orzekające w sprawie błędnie ustaliły, że umowa kredytu łącząc strony jest nieważna, błędnie zasądziły dochodzoną przez powódkę kwotę, uwzględniły roszczenie odsetkowe oraz nie uwzględniły zgłoszonego zarzutu zatrzymania.
AI generated
I CSK 1671/24
Strona pozwana, Bank spółka akcyjna w W., wywiodła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 28 listopada 2023 r., wydanego w sprawie z powództwa K.F., D.W.
I CSK 1555/24
W związku ze skargą kasacyjną pozwanego Bank S.A.
I CSK 1654/23
Pozwany Bank S.A. z siedzibą w W. wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 20 października 2022 r., wydanego w sprawie z powództwa A. B. i H. B. o ustalenie. Pozwany Bank uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania w następujący sposób:1.oczywistą zasadnością skargi wobec naruszenia przez Sąd Apelacyjny art. 387 § 21 pkt 2 k.p.c. w zw. z art. 378 § 1 k.p.c.;2.oczywistą zasadnością skargi wobec naruszenia przez Sąd Apelacyjny art. 3851 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 69 ust. 1 i 2 p.b. oraz art. 3852 k.c.;3.potrzebą wykładni art. 3851 § 1 i 2 k.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłance określonej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wykazania, że określony przepis prawa, będący źródłem poważnych wątpliwości interpretacyjnych, nie doczekał się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych.
I CSK 582/25
Pozwany Bank z siedzibą w W.
I CSK 499/23
Wyrokiem z 14 lipca 2022 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 2072/24 POSTANOWIENIE 20 września 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki na posiedzeniu niejawnym 20 września 2024 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa Bank spółki akcyjnej w W. ‎przeciwko D. K.‎o zapłatę,‎na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W. ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu‎z 18 lutego 2022 r., I ACa 714/20, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Powód Bank S.A. z siedzibą w W. wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 18 lutego 2022 r., wydanego w sprawie przeciwko D. K. o zapłatę.Potrzebę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący uzasadnił potrzebą dokonania wykładni art. 3851 § 1 i 2 k.c. oraz art. 69 ust. 1 i 2 p.b. w zw. z art. 65 § 1 i 2 k.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W ramach potrzeby dokonania wykładni określonego przepisu prawa jako przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania należy przedstawić i uargumentować nierozwiązany jeszcze problem lub nieujednoliconą jeszcze rozbieżność orzeczniczą.

Jeżeli zaś wykładnia tego przepisu została już dokonana lub ujednolicona, niezbędne jest podanie dodatkowej argumentacji, dlaczego ustalona linia orzecznicza wymaga zmiany (zob. np. postanowienia SN: z 25.10.2023 r., I CSK 2989/23; z 27.09.2023 r., I CSK 4679/22, z 17.08.2023 r., I CSK 5668/22; z 2.08.2023 r., I CSK 6585/22; z 14.06.2023 r., I CSK 1231/23; z 16.03.2023 r., I CSK 4879/22).W ostatnich latach do Sądu Najwyższego trafiło wiele spraw odnoszących się do problemów prawnych opisanych przez skarżącego. W konsekwencji ukształtowała się linia orzecznicza, uwzględniająca bogaty dorobek judykatury TSUE.

Rozwój orzecznictwa na temat tzw. „kredytów frankowych” zakończył się 25 kwietnia 2024 r. powzięciem przez SN w składzie całej izby uchwały III CZP 25/22, mającej moc zasady prawnej ex lege (art. 87 ustawy o SN). W uchwale SN podsumował dotychczasową linię orzeczniczą, przyjmując że:1.W razie uznania, że postanowienie umowy kredytu indeksowanego lub denominowanego odnoszące się do sposobu określania kursu waluty obcej stanowi niedozwolone postanowienie umowne i nie jest wiążące, w obowiązującym stanie prawnym nie można przyjąć, że miejsce tego postanowienia zajmuje inny sposób określenia kursu waluty obcej wynikający z przepisów prawa lub zwyczajów.2.W razie niemożliwości ustalenia wiążącego strony kursu waluty obcej w umowie kredytu indeksowanego lub denominowanego umowa nie wiąże także w pozostałym zakresie.3.Jeżeli w wykonaniu umowy kredytu, która nie wiąże z powodu niedozwolonego charakteru jej postanowień, bank wypłacił kredytobiorcy całość lub część kwoty kredytu, a kredytobiorca dokonywał spłat kredytu, powstają samodzielne roszczenia o zwrot nienależnego świadczenia na rzecz każdej ze stron.4.Jeżeli umowa kredytu nie wiąże z powodu niedozwolonego charakteru jej postanowień, bieg przedawnienia roszczenia banku o zwrot kwot wypłaconych z tytułu kredytu rozpoczyna się co do zasady od dnia następującego po dniu, w którym kredytobiorca zakwestionował względem banku związanie postanowieniami umowy.5.Jeżeli umowa kredytu nie wiąże z powodu niedozwolonego charakteru jej postanowień, nie ma podstawy prawnej do żądania przez którąkolwiek ze stron odsetek lub innego wynagrodzenia z tytułu korzystania z jej środków pieniężnych w okresie od spełnienia nienależnego świadczenia do chwili popadnięcia w opóźnienie co do zwrotu tego świadczenia.Odstąpienie od zasady prawnej przyjętej przez skład całej izby jest zaś możliwe tylko poprzez wydanie kolejnej uchwały w analogicznym składzie (art. 88 ustawy o SN).

Skarżący nie przedstawił zatem nowych problemów prawnych, które nie zostałyby do tej pory rozwiązane przez Sąd Najwyższy. Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.[SOP]R.G. ‎