Legislator Case Law & Legislation
I CSK 201/07 AI generated

I CSK 201/07 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 201/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Apelacyjnego z dnia 15 listopada 2006 r. Podnosił zarzut naruszenia art. 379 pkt 4 k.p.c. w zw. z art. 77 § 8 ustawy z dnia 7 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów

Legislator headnote

AI generated

art. 379 pkt 4 k.p.c, art. 3986 § 2 k.p.c, art. 98 k.p.c, art. 108 § 1 k.p.c; I CSK 201/07 · Sąd Najwyższy: Podnosił zarzut naruszenia art. 379 pkt 4 k.p.c. w zw. z art. 77 § 8 ustawy z dnia 7 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów

Keywords

AI generated
art. 379 pkt 4 k.p.c art. 3986 § 2 k.p.c art. 98 k.p.c art. 108 § 1 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 379 pkt 4 k.p.c
nieważne z uwagi na skład sądu sprzeczny z prawem (art. 379 pkt 4 k.p.c.), jeżeli
art. 3986 § 2 k.p.c
ją zatem odrzucić (art. 3986 § 2 k.p.c.).
art. 98 k.p.c
stosownie do art. 98 k.p.c., art.
art. 108 § 1 k.p.c
98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 201/07

POSTANOWIENIE

Dnia 20 lipca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosław Bączyk

w sprawie z powództwa GBank S.A.

przeciwko I. Spółce z o.o.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 lipca 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 15 listopada 2006 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę kasacyjną; zasądza od pozwanego na rzecz

powoda kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem

zwrotu kosztów w postępowaniu kasacyjnym.

Uzasadnienie

Pozwany – I. Spółka z o.o. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu

Apelacyjnego z dnia 15 listopada 2006 r. Podnosił zarzut naruszenia art. 379 pkt 4

k.p.c. w zw. z art. 77 § 8 ustawy z dnia 7 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów

powszechnych (Dz.U. nr 98, poz. 1070 ze zm.; cyt. dalej

jako „u.s.p.”).

Jednocześnie wnosił o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 4 § 1 pkt

3 k.p.c.), motywując ten wniosek tym, że zaskarżone orzeczenie wydane zostało w

składzie sprzecznym z prawem, ponieważ w jego wydaniu „brała udział sędzia

Sądu Okręgowego, nieupoważniona przez Prezesa Sądu Apelacyjnego na

zasadzie

art.

§

u.s.p.,

co

skutkowało

wystąpieniem

nieważności

postępowania”. W aktach sprawy [...] brak delegacji Prezesa Sądu Apelacyjnego

dla sędziego zasiadającego w składzie sądu orzekającego, dlatego – zdaniem

skarżącego – wyrok został wydany w warunkach przewidzianych w art. 379 pkt 4

k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zasadnicze znaczenie ma rozstrzygnięcie kwestii, czy niedołączenie do akt

sprawy cywilnej aktu delegacji sędziego sądu okręgowego delegowanego do

orzekania w sądzie apelacyjnym na podstawie art. 77 § 8 u.s.p. powoduje

nieważność postępowania, w którym doszło do wydania rozstrzygnięcia z udziałem

sędziego sądu okręgowego. Zgodnie z tym przepisem, Prezes Sądu Apelacyjnego,

po uzyskaniu zgody kolegium tego sądu, może delegować do sądu apelacyjnego

sędziego sądu okręgowego z obszaru właściwości danego sądu apelacyjnego

również na czas nie dłuższy niż miesiąc w ciągu roku.

Należy stwierdzić, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego pojawił się pogląd,

zgodnie z którym istnieje konieczność dołączania dokumentu delegacji do akt

sprawy, w której bierze udział sędzia delegowany. W postanowieniu Sądu

Najwyższego z dnia 14 lipca 2000 r., II UKW 366/00 (OSNJAPiUS 2002, z. 5,

poz. 81) stwierdzono, że postępowanie w sprawie z zakresu ubezpieczeń

społecznych, w której składowi sądu okręgowemu orzekającemu w pierwszej

instancji z udziałem ławników przewodniczył sędzia sądu rejonowego, jest

nieważne z uwagi na skład sądu sprzeczny z prawem (art. 379 pkt 4 k.p.c.), jeżeli

z akt sprawy nie wynika to, iż przed jej rozpoznaniem sędzia ten posiadał

upoważnienie Ministra Sprawiedliwości przewidziane w art. 24 § 2 z dnia 20

czerwca 1985 – Prawo o ustroju sądów powszechnych (j.t: Dz.U. z 1994 r., nr 7,

poz. 25 ze zm.). W uzasadnieniu tego postanowienia znalazła się wyraźna uwaga,

że „informacja o upoważnieniu (sędziego) musi być dołączona do każdej sprawy,

w której przewodniczy i orzeka sędzia rejonowy w zastępstwie sędziego

okręgowego.”

Stanowisko takie należy uznać za zbyt rygorystyczne i tym samym nietrafne.

Wymóg włączenia do akt każdej sprawy cywilnej dokumentu delegacji sędziego

(w tym – delegowanego na podstawie art. 77 § 8 u.s.p.) nie wynika wprost

z przepisów u.s.p. i przepisów k.p.c. dotyczących przebiegu postępowania.

W związku z tym należałoby podzielić wyrażone w literaturze stanowisko (na które

powołano się w odpowiedzi na skargę kasacyjną), iż dołączenie aktu delegacji do

akt sprawy nie jest niezbędne. Wystarczy zatem, że fakt takiej delegacji wynika

z odpowiedniej informacji zamieszczonej na komparycji rozstrzygnięcia, co – jak

trafnie zauważono w literaturze – stanowi stałą i ukształtowaną już praktykę

w sądach cywilnych. Informacja o delegacji sędziego sądu okręgowego została

odpowiednio podana na komparycji wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 15 listopada

2006 r. Należy zatem ogólnie stwierdzić, że brak w aktach sprawy cywilnej aktu

delegacji sędziego sądu okręgowego do sądu apelacyjnego, wystawionego

w związku z delegacją udzieloną na podstawie art. 77 § 8 u.s.p., nie stanowi

wystarczającej podstawy do stwierdzenia, że skład sądu orzekającego, w którym

uczestniczy delegowany sędzia, był sprzeczny z przepisami prawa (art. 379 pkt 4).

Skoro nie istniały podstawy do twierdzenia, że w niniejszej sprawie zachodzi

nieważność postępowania, oznacza to, że wniesiona przez stronę pozwaną skarga

kasacyjna nie spełnia wymagań określonych w art. 398 4 § 1 pkt 3 k.p.c. Należało

ją zatem odrzucić (art. 3986 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania orzeczono

stosownie do art. 98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. oraz § § 6 i 13 ust. 4 rozporządzenia

MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (...) (Dz.U.

nr 163, poz. 1348 ze zm.).