I CSK 1985/22 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedSygn. akt I CSK 1985/22 POSTANOWIENIE Dnia 26 października 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Janiszewska w sprawie z powództwa M. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.przeciwko miastu stołecznemu Warszawao ustalenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 października 2022 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawiez dnia 29 stycznia 2021 r., sygn. akt VI ACa 66/20, zwraca skargę kasacyjną wraz z aktami sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie w celu usunięcia wątpliwości co do rzeczywistego zakresu zaskarżenia, wynikających ze wskazania, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 69 573 zł i, zgodnie z treścią skargi (s. 18 skargi), obliczono ją jako różnicę między „ustaloną przez Sąd II instancji opłatą roczną za użytkowanie wieczyste począwszy od 2014 roku (76.578,25 złotych) a kwotą – jaką w oparciu o art. 77 ust. 2a u.g.n. – Sąd ustalił do wniesienia za 2014 rok (7.016 złotych)”, podczas gdy ze wskazanego w skardze zakresu zaskarżenia wynika, że skarżący kwestionuje całość rozstrzygnięcia zawartego w punkcie I tiret pierwsze wyroku Sądu drugiej instancji, w tym zastosowanie mechanizmu z art. 77 ust. 2a u.g.n. do opłaty rocznej za rok 2015, a także brak powiększenia „kwoty obowiązującej od 2014 roku opłaty rocznej o należny podatek VAT” (s. 2 skargi) – w tym w celu rozważenia podstaw do sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia i ewentualnego pobrania opłaty od skargi w wymiarze odpowiadającym tej wartości.
Legislator headnote
AI generatedI CSK 1985/22 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt I CSK 1985/22 POSTANOWIENIE Dnia 26 października 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Janiszewska w sprawie z powództwa M. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.przeciwko miastu stołecznemu Warszawao ustalenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 października 2022 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawiez dnia 29 stycznia 2021 r., sygn. akt VI ACa 66/20, zwraca skargę kasacyjną wraz z aktami sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie w celu usunięcia wątpliwości co do rzeczywistego zakresu zaskarżenia, wynikających ze wskazania, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 69 573 zł i, zgodnie z treścią skargi (s. 18 skargi), obliczono ją jako różnicę między „ustaloną przez Sąd II instancji opłatą roczną za użytkowanie wieczyste począwszy od 2014 roku (76.578,25 złotych) a kwotą – jaką w oparciu o art. 77 ust. 2a u.g.n. – Sąd ustalił do wniesienia za 2014 rok (7.016 złotych)”, podczas gdy ze wskazanego w skardze zakresu zaskarżenia wynika, że skarżący kwestionuje całość rozstrzygnięcia zawartego w punkcie I tiret pierwsze wyroku Sądu drugiej instancji, w tym zastosowanie mechanizmu z art. 77 ust. 2a u.g.n. do opłaty rocznej za rok 2015, a także brak powiększenia „kwoty obowiązującej od 2014 roku opłaty rocznej o należny podatek VAT” (s. 2 skargi) – w tym w celu rozważenia podstaw do sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia i ewentualnego pobrania opłaty od skargi w wymiarze odpowiadającym tej wartości.
Cited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 1985/22 POSTANOWIENIE Dnia 26 października 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Janiszewska w sprawie z powództwa M. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.przeciwko miastu stołecznemu Warszawao ustalenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 października 2022 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawiez dnia 29 stycznia 2021 r., sygn. akt VI ACa 66/20, zwraca skargę kasacyjną wraz z aktami sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie w celu usunięcia wątpliwości co do rzeczywistego zakresu zaskarżenia, wynikających ze wskazania, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 69 573 zł i, zgodnie z treścią skargi (s. 18 skargi), obliczono ją jako różnicę między „ustaloną przez Sąd II instancji opłatą roczną za użytkowanie wieczyste począwszy od 2014 roku (76.578,25 złotych) a kwotą – jaką w oparciu o art. 77 ust. 2a u.g.n. – Sąd ustalił do wniesienia za 2014 rok (7.016 złotych)”, podczas gdy ze wskazanego w skardze zakresu zaskarżenia wynika, że skarżący kwestionuje całość rozstrzygnięcia zawartego w punkcie I tiret pierwsze wyroku Sądu drugiej instancji, w tym zastosowanie mechanizmu z art. 77 ust. 2a u.g.n. do opłaty rocznej za rok 2015, a także brak powiększenia „kwoty obowiązującej od 2014 roku opłaty rocznej o należny podatek VAT” (s. 2 skargi) – w tym w celu rozważenia podstaw do sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia i ewentualnego pobrania opłaty od skargi w wymiarze odpowiadającym tej wartości.
UZASADNIENIE