I CSK 192/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 192/12

POSTANOWIENIE

Dnia 12 października 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie z powództwa Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych

w Warszawie

przeciwko M. S.

o uznanie umowy za bezskuteczną,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 października 2012 r.,

na skutek skargi kasacyjnej pozwanego

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 30 września 2011 r.,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i oddala

wniosek powoda o zasądzenie kosztów postępowania ze skargi.

Uzasadnienie

Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia

w skardze

kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący

wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba

wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub

skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego

w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie

i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą

mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do

rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć

rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania.

Pozwany M. S. we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu

Apelacyjnego z dnia 30 września 2011 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania

oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c. Szczegółowa

analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie

pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,

istnieje potrzeba wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości oraz

aby skarga pozwanego była oczywiście uzasadniona. Wskazać należy, że nie

zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod

rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).

Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Oddalając wniosek powoda o zasądzenie kosztów postępowania ze skargi,

Sąd Najwyższy miał na uwadze, że jego pismo procesowe, mające stanowić

odpowiedź na skargę pozwanego zostało wniesione po upływie dwutygodniowego

terminu przewidzianego dla podjęcia tego rodzaju czynności (art. 398 7 § 1 k.p.c.).

Pismo to nie mogło być zatem za taką odpowiedź uznane (art. 167 k.p.c.),

co wykluczało przyznanie zwrotu kosztów wiążących się z jego sporządzeniem

i wniesieniem.

jw