Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 1848/24 AI generated

I CSK 1848/24 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 1848/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Wnioskodawca A. L. złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Gdańsku z 20 grudnia 2023 r., wydanego w sprawie o zasiedzenie nieruchomości oraz o zasiedzenie służebności drogi koniecznej.Wnioskodawca wskazał, że podstawami wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania jest jej oczywista zasadność wynikająca z nierozpoznania wszystkich zarzutów apelacyjnych przez Sąd II instancji, a także występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego: Czy w sytuacji, gdy wniosek o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości, złożony jest przez zainteresowanego to jest następcę prawnego osoby (osób), która nabyła własność z mocy prawa, po upływie wielu lat od terminu zasiedzenia, okoliczności faktyczne dotyczące tej nieruchomości (zmiany jej stanu prawnego oraz zmiany faktyczne w sposobie jej zagospodarowania, które zaistniały (miały miejsce) po dacie nabycia własności przez zasiedzenie, mają znaczenie dla oceny zasadności tego wniosku, czy też wyłączną podstawą dokonywania ustaleń są fakty zaistniałe przed upływem terminu zasiedzenia, a fakty zaistniałe po tej dacie nie mają istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia?Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał już, że zagadnienie prawne musi opisywać problem nowy, nierozwiązany dotychczas w orzecznictwie, a którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c, art. 39813 § 2 k.p.c, art. 13 § 2 k.p.c, art. 520 § 1 k.p.c; I CSK 1848/24 · Sąd Najwyższy: Wnioskodawca A. L. złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Gdańsku z 20 grudnia 2023 r., wydanego w sprawie o zasiedzenie nieruchomości oraz o zasiedzenie służebności drogi koniecznej.Wnioskodawca wskazał, że podstawami wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania jest jej oczywista zasadność wynikająca z nierozpoznania wszystkich zarzutów apelacyjnych przez Sąd II instancji, a także występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego: Czy w sytuacji, gdy wniosek o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości, złożony jest przez zainteresowanego to jest następcę prawnego osoby (osób), która nabyła własność z mocy prawa, po upływie wielu lat od terminu zasiedzenia, okoliczności faktyczne dotyczące tej nieruchomości (zmiany jej stanu prawnego oraz zmiany faktyczne w sposobie jej zagospodarowania, które zaistniały (miały miejsce) po dacie nabycia własności przez zasiedzenie, mają znaczenie dla oceny zasadności tego wniosku, czy też wyłączną podstawą dokonywania ustaleń są fakty zaistniałe przed upływem terminu zasiedzenia, a fakty zaistniałe po tej dacie nie mają istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia?Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał już, że zagadnienie prawne musi opisywać problem nowy, nierozwiązany dotychczas w orzecznictwie, a którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa.

Keywords

AI generated
uninterrupted residence modification of an easement change of use assignment of residence unchanged circumstances condition of leased property

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Nie sposób zatem w ogóle mówić o jakichkolwiek okolicznościach następujących po upływie biegu zasiedzenia i ich ewentualnych wpływie na ocenę sądową, skoro do zasiedzenia w ogóle nie doszło.Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 w zw.
art. 39813 § 2 k.p.c
3983 § 3 oraz art. 39813 § 2 k.p.c., ustanawiających ograniczoną kognicję Sądu Najwyższego.
art. 13 § 2 k.p.c
art. 520 § 1 k.p.c
odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
I CSK 1972/23
I CSK 1972/23 POSTANOWIENIE 29 maja 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Roman Trzaskowski na posiedzeniu niejawnym 29 maja 2024 r.
I CSK 3902/23
Postanowieniem z 24 lutego 2023 r.
I CSK 3877/23
Powód T. K. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 6 marca 2023 r., zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na zachodząca w sprawie nieważność postępowania na podstawie art. 379 pkt 4 k.p.c. z uwagi na to, że skład Sądu drugiej instancji był sprzeczny z przepisami prawa oraz wskazał, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne: Czy w sytuacji, gdy organ władzy publicznej wykonuje uprawnienia przyznane mu decyzją administracyjną, a jednocześnie nie wykonuje obowiązków tą decyzją na niego nałożonych, to jego działanie w zakresie korzystania z uprawnień jest niezgodne z prawem? W odpowiedziach na skargę pozwany i interwenient uboczny wnosili o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, względnie o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna w części, w jakiej dotyczy zawartego w wyroku Sądu Apelacyjnego sprostowania wyroku Sądu pierwszej instancji (pkt I. zaskarżonego wyroku) podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
I CSK 1797/23
Wyrokiem z 15 grudnia 2022 r.
I CSK 3806/23
G. – uczestniczka postępowania z wniosku L. R. o stwierdzenie nabycia spadku po T. G. – wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z 20 kwietnia 2023 r., uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem w sprawie dwóch zagadnień prawnych:1.Czy przy ustalaniu przez sąd, iż zachodzi obawa rychłej śmierci konieczne jest stwierdzenie, że spadkodawca publicznie wobec otoczenia wprost artykułował istnienie takiej obawy, a taki fakt został odnotowany w dokumentach w postaci dokumentacji medycznej, czy też wystarczające jest zgromadzenia dokumentacji medycznej, na podstawie której możliwe jest, poprzez domniemanie faktyczne, stwierdzenie iż w danym przypadku mogła zachodzić obawa rychłej śmierci w sensie obiektywnym, jako że w czasie poprzedzającym zgon spadkodawcy, w którym sporządził on testament ustny, zgon tej osoby mógł nastąpić w najbliższym, bliżej nieokreślony czasie? Czy obawa rychłej śmierci ma być ustalona w jednoznaczny sposób, czy też wystarczy stopień prawdopodobieństwa, a jeżeli tak, to jaki stopień to musi być?2.W jakim stanie zdrowia musi znajdować się testator, aby zasadne było przyjęcie, iż sporządzenie testamentu w formie zwykłej jest możliwe lub znacznie utrudnione? Czy dla ustalenia, iż testator mógł sporządzić testament holograficzny wystarczy ustalenie, że był w stanie utrzymać środek pisarski, na podstawie potwierdzonego faktu, że mógł samodzielnie napić się z kubka, czy też konieczne jest ustalenie, że stan zdrowia oraz inne okoliczności dotyczące osoby testatora, w tym odczuwalne dolegliwości wynikające z stanu zdrowia, zarówno ze sfery somatycznej jak i sfery psychicznej, pozwalały testatorowi na podjęcie decyzji o sporządzeniu testamentu zwykłego w miejsce szczególnego?Ponadto skarżąca powołała się na oczywistą zasadność skargi, wynikającą z wydania przez Sąd II instancji orzeczenia sprzecznego z wnioskami płynącymi z treści łącznej opinii biegłych z zakresu onkologii i psychiatrii w oparciu o błędną ocenę innych dowodów zgromadzonych w sprawie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Istotne zagadnienie prawne należy postawić w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, by mogło być rozpatrywane w oderwaniu od konkretnego stanu faktycznego, a wątpliwości z nim związane muszą mieć charakter wyłącznie prawny, czyli nie mogą obejmować elementów stanu faktycznego sprawy (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z 16 maja 2012 r., III CZP 14/12, z 9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14, z 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14).
I CSK 110/23
Wyrokiem z 21 kwietnia 2022 r.
AI generated
I CSK 2370/24
S. – uczestnik postępowania z wniosku E. G. o zasiedzenie wywiódł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Płocku z 25 stycznia 2024 r. Uczestnik postępowania uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania potrzebą dokonania wykładni art. 172 § 1 i 2, art. 176 § 1 i 2, art. 336, art. 340 w zakresie rozbieżności dotyczących ustalania i rozumienia przesłanek zasiedzenia, w szczególności przejściowej przeszkody w posiadaniu. Ponadto wskazał, że skarga jest oczywiście uzasadniona, ponieważ zachodzą liczne naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Powołanie się na przyczynę kasacyjną przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wykazania przez stronę skarżącą, że chodzi o wykładnię wyraźnie wskazanego przepisu prawa, którego treść i znaczenie nie zostały dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowym orzecznictwie lub, że istnieje potrzeba zmiany ich dotychczasowej wykładni, podania, w drodze stosownego jurydycznego wywodu, na czym owe wątpliwości polegają, a także że mają one poważny oraz rzeczywisty charakter i ich rozstrzygnięcie wiąże się z rozpatrywaną sprawą i jest istotne z punktu widzenia wyniku postępowania oraz publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej.
III CSK 59/20
Wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w K.
I CSK 4543/22
Wnioskodawca W. H. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Gdańsku z 22 lipca 2021 r. Wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania uzasadnił wystąpieniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.): czy posiadanie służebności przesyłu (służebności gruntowej o treści odpowiadającej służebności przesyłu) prowadzące do zasiedzenia tej służebności na podstawie art. 292 w zw. z art. 172 § 1 k.c. rozpoczyna się w momencie rozpoczęcia eksploatacji wybudowanych na nieruchomości urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 k.c., czy też już w momencie wejścia na nieruchomość celem budowy tych urządzeń.
I CSK 5954/22
Wnioskodawca J.B. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Gdańsku oddalającego apelację skarżącego w sprawie o stwierdzenie zasiedzenia prowadzonej z udziałem Gminy Miasta G.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Jako pierwszą przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazał oczywistą zasadność skargi. Podniósł w związku z tym, że Sąd drugiej instancji, „oceniając skutki posiadania nieruchomości przez poprzedników prawnych powoda uznał, że siedemnastoletni okres pomiędzy dniem 1 stycznia 1946 i 27 kwietnia 1963 nie wystarczy do zasiedzenia nieruchomości tak w przypadku posiadacza w dobrej wierze jak i w złej wierze w sytuacji gdy przepis art. XXXIV dekretu z dnia 11 października 1946 r.
I CSK 3033/24
Postanowieniem z 14 lutego 2022 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 1848/24 POSTANOWIENIE 21 sierpnia 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki na posiedzeniu niejawnym 21 sierpnia 2024 r. w Warszawie‎w sprawie z wniosku A. L.‎z udziałem A. J. i J. J.‎o zasiedzenie nieruchomości oraz zasiedzenie służebności gruntowej drogi koniecznej,‎na skutek skargi kasacyjnej A. L.‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Gdańsku‎z 20 grudnia 2023 r., III Ca 639/23, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. orzeka, że każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca A. L. złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Gdańsku z 20 grudnia 2023 r., wydanego w sprawie o zasiedzenie nieruchomości oraz o zasiedzenie służebności drogi koniecznej.Wnioskodawca wskazał, że podstawami wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania jest jej oczywista zasadność wynikająca z nierozpoznania wszystkich zarzutów apelacyjnych przez Sąd II instancji, a także występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego: Czy w sytuacji, gdy wniosek o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości, złożony jest przez zainteresowanego to jest następcę prawnego osoby (osób), która nabyła własność z mocy prawa, po upływie wielu lat od terminu zasiedzenia, okoliczności faktyczne dotyczące tej nieruchomości (zmiany jej stanu prawnego oraz zmiany faktyczne w sposobie jej zagospodarowania, które zaistniały (miały miejsce) po dacie nabycia własności przez zasiedzenie, mają znaczenie dla oceny zasadności tego wniosku, czy też wyłączną podstawą dokonywania ustaleń są fakty zaistniałe przed upływem terminu zasiedzenia, a fakty zaistniałe po tej dacie nie mają istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia?Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał już, że zagadnienie prawne musi opisywać problem nowy, nierozwiązany dotychczas w orzecznictwie, a którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa.

Zagadnienie powinno odwoływać się w sposób generalny i abstrakcyjny do treści przepisu, który nie podlega jednoznacznej wykładni, nie może mieć charakteru kazuistycznego i służyć uzyskaniu przez skarżącego odpowiedzi odnośnie do kwalifikacji prawnej pewnych szczegółowych elementów podstawy faktycznej zaskarżonego rozstrzygnięcia. Przedstawiony problem powinien być bowiem zagadnieniem wyłącznie prawnym, nie zaś faktycznym (zob. np. postanowienia SN z 29 maja 2024 r., I CSK 1972/23; z 28 maja 2024 r., I CSK 3902/23; z 22 maja 2024 r., I CSK 3877/23; z 21 marca 2024 r., I CSK 1797/23; z 13 marca 2024 r., I CSK 3806/23; z 25 stycznia 2024 r., I CSK 110/23; z 11 stycznia 2024 r., I CSK 3937/23).Powołanie się na przyczynę kasacyjną przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga natomiast wykazania, że zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj. bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni i w wyniku takiego naruszenia prawa zapadło w drugiej instancji orzeczenie oczywiście wadliwe.

O przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania nie decyduje samo oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego przez sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Skarżący zaś powinien uzasadnić tę przesłankę, wskazując jedynie na argumenty mieszczące się w zakresie kognicji Sądu Najwyższego. Nie może więc powoływać się na wadliwość ustaleń faktycznych, ani opierać na innych faktach niż stanowiące podstawę rozstrzygnięcia (zob. np. postanowienia SN z 7 grudnia 2023 r., I CSK 5630/22; z 8 listopada 2023 r., I CSK 3494/23; z 20 października 2023 r., I CSK 1631/23 oraz z 25 września 2023 r., I CSK 903/23).Nie ulega zatem wątpliwości, że do podstawowych cech prawidłowo skonstruowanego uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania należy ścisła korelacja przedstawianego wywodu z ustaleniami faktycznymi, jakie w sprawie poczyniły sądy meriti.

Konieczność trzymania się tych ustaleń wynika bezpośrednio z art. 3983 § 3 oraz art. 39813 § 2 k.p.c., ustanawiających ograniczoną kognicję Sądu Najwyższego. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia Sądu Okręgowego wynika natomiast, że w sprawie w ogóle nie doszło do wykazania, że poprzednicy prawni wnioskodawcy weszli w posiadanie gruntu, tym bardziej że ich posiadanie miało charakter samoistny. Nie zostały zatem spełnione najbardziej podstawowe wymagania stawiane zasiedzeniu. Nie sposób zatem w ogóle mówić o jakichkolwiek okolicznościach następujących po upływie biegu zasiedzenia i ich ewentualnych wpływie na ocenę sądową, skoro do zasiedzenia w ogóle nie doszło.Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. [SOP][ms] ‎