Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 1844/23 AI generated

I CSK 1844/23 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 1844/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

T. – uczestnik postępowania z wniosku Skarbu Państwa – Starosty Chełmskiego o wpis wywiódł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Zamościu z 28 grudnia 2022 r., którym oddalił apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w Krasnymstawie z 2 czerwca 2022 r.Jako przyczyny uzasadniające przyjęcie skargi do rozpoznania skarżący wskazał: występowanie istotnego zagadnienia prawnego o następującej treści: Czy wniosek o wpis w dziale III księgi wieczystej ograniczenia w sposobie korzystania z nieruchomości uzyskany na podstawie decyzji wydanej w trybie art. 124 i art. 6 pkt 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami może złożyć Skarb Państwa reprezentowany przez starostę, w sytuacji, gdy ograniczenie ustanawiane jest na rzecz inwestora, a nie Skarbu Państwa?Jako drugą, niezależną przyczynę przyjęcia skargi do rozpoznania uczestnik postępowania wskazał jej oczywistą zasadność, wynikającą z powstania sytuacji, która może prowadzić do naruszenia prawa własności w postaci ograniczenia prawa korzystania z nieruchomości przez właściciela.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Istotne zagadnienie prawne należy postawić w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, by mogło być rozpatrywane w oderwaniu od konkretnego stanu faktycznego, a wątpliwości z nim związane muszą mieć charakter wyłącznie prawny, czyli nie mogą obejmować elementów stanu faktycznego sprawy (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z 16 maja 2012 r., III CZP 14/12, z 9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14, z 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14).

Legislator headnote

AI generated

art. 6262 § 5 k.p.c, art. 13 § 2 k.p.c, art. 520 § 1 k.p.c; I CSK 1844/23 · Sąd Najwyższy: Tymczasem katalog podmiotów legitymowanych do złożenia wniosku o wpis w przypadku wydania decyzji administracyjnej na podstawie art. 124 u.g.n. był już przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego w postanowieniu z 20 grudnia 2017 r., I CSK 166/17. Sąd Najwyższy wskazał, że legitymacja starosty nie budzi w tym przypadku wątpliwości ze względu na literalne brzmienie art. 124 ust. 7 u.g.n. Badał jedynie, czy istnienie tej bezsprzecznej legitymacji stanowi lex specialis wobec art. 6262 § 5 k.p.c., tzn. czy wykluczona zostaje legitymacja pozostałych podmiotów.

Keywords

AI generated
public-law restriction on property standing against building permit initial application for access promotion of home ownership acquisition of immovables impropriation of public property

Cited Legislation

AI generated
art. 6262 § 5 k.p.c
Badał jedynie, czy istnienie tej bezsprzecznej legitymacji stanowi lex specialis wobec art. 6262 § 5 k.p.c., tzn.
art. 13 § 2 k.p.c
art. 520 § 1 k.p.c
odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.[as]

Cited Case Law

AI generated
III CZP 14/12
postanowienia Sądu Najwyższego z 16 maja 2012 r., III CZP 14/12, z 9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14, z 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14).
V CSK 547/14
2 Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
II CSK 376/14
Skarga kasacyjna ukształtowana została w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości wykładni oraz usunięcie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń nie satysfakcjonujących stron. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny sprawy przedstawionej mu ze skargą kasacyjną.
I CSK 76/23
Wyrokiem z 17 sierpnia 2022 r.
I CSK 1374/23
Pozwane T. S.A. w Warszawie wniosło skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 9 grudnia 2022 r., wydanego w sprawie z powództwa M. L. o ukształtowanie stosunku prawnego. Skarżący uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem następującego zagadnienia prawnego:Czy sąd rozpoznający roszczenie o zmianę sposobu zobowiązania zakładu ubezpieczeń przez znaczne podniesienie górnej granicy jego odpowiedzialności na podstawie nadzwyczajnej zmiany stosunków, o której mowa w art. 3571 k.c., może, orzekając o spełnieniu przesłanki rażącej straty nie brać pod uwagą faktycznie istniejących instytucji zapewniających możliwość kontynuacji uzyskiwania przez powoda dotychczasowych, jak i przyszłych świadczeń, stanowiących uzasadnienie powództwa o zmianę sposobu zobowiązania zakładu ubezpieczeń? Zdaniem pozwanego brak jest podstaw do stosowania nadzwyczajnej regulacji art. 3571 KC, skoro jest obecna w polskim systemie prawnym podstawa prawna zapewniająca kompensatę uzasadnionych roszczeń osób poszkodowanych, co do których odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń wygasła z uwagi na wyczerpanie sumy gwarancyjnej, tzn. art. 2 ustawy o szczególnych uprawnieniach osób poszkodowanych w przypadku wyczerpania sumy gwarancyjnej ustalonej na podstawie przepisów obowiązujących przed dniem 1 stycznia 2006 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga podlegała odrzuceniu w zakresie, w jakim zaskarżono również pkt II wyroku Sądu Apelacyjnego, mocą którego oddalono apelację powódki w pozostałym zakresie.
I CSK 2591/23
w jaki sposób powinny zostać sformułowane postanowienia wprowadzające do umowy ryzyko walutowe, by można je było uznać za wyrażone w sposób jasny i przejrzysty (jednoznaczny w rozumieniu art.
AI generated
II Ca 1602/22
Wnioskodawca Biuro (...) w S.
III CSKP 16/21
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w K.
II Ca 1632/24
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2024 roku Sąd Rejonowy w Miechowie na skutek skargi pełnomocnika wnioskodawcy na postanowienie referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym w Miechowie z dnia 28 lutego 2023 roku, sygnatura akt Dz.Kw. KR1S/919/23 oddalił wniosek. W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że w dniu 9 marca 2023 roku do Sądu Rejonowego w Miechowie V Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych z siedzibą w S. wpłynął wniosek Fundacji (...) z siedzibą w S. o wpis prawa własności udziału 4/20 części w dziale II księgi wieczystej KR1 (...) na rzecz tej fundacji w miejsce Skarbu Państwa – Starostwa Powiatowego w K..
II CSKP 2064/22
Wnioskiem z dnia 19 października 2020 r.
IV Ca 1907/15
Żądaniem 2 zawartym we wniosku z dnia 04 maja 2015 roku, Dz.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 1844/23 POSTANOWIENIE 8 stycznia 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki na posiedzeniu niejawnym 8 stycznia 2024 r. w Warszawie‎w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Starosty Chełmskiego‎z udziałem P. spółki akcyjnej w L., R. T. i K. T.‎o wpis do księgi wieczystej,‎na skutek skargi kasacyjnej K. T.‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Zamościu‎z 28 grudnia 2022 r., I Ca 433/22, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. orzeka, że każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.

UZASADNIENIE

K. T. – uczestnik postępowania z wniosku Skarbu Państwa – Starosty Chełmskiego o wpis wywiódł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Zamościu z 28 grudnia 2022 r., którym oddalił apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w Krasnymstawie z 2 czerwca 2022 r.Jako przyczyny uzasadniające przyjęcie skargi do rozpoznania skarżący wskazał: występowanie istotnego zagadnienia prawnego o następującej treści: Czy wniosek o wpis w dziale III księgi wieczystej ograniczenia w sposobie korzystania z nieruchomości uzyskany na podstawie decyzji wydanej w trybie art. 124 i art. 6 pkt 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami może złożyć Skarb Państwa reprezentowany przez starostę, w sytuacji, gdy ograniczenie ustanawiane jest na rzecz inwestora, a nie Skarbu Państwa?Jako drugą, niezależną przyczynę przyjęcia skargi do rozpoznania uczestnik postępowania wskazał jej oczywistą zasadność, wynikającą z powstania sytuacji, która może prowadzić do naruszenia prawa własności w postaci ograniczenia prawa korzystania z nieruchomości przez właściciela.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Istotne zagadnienie prawne należy postawić w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, by mogło być rozpatrywane w oderwaniu od konkretnego stanu faktycznego, a wątpliwości z nim związane muszą mieć charakter wyłącznie prawny, czyli nie mogą obejmować elementów stanu faktycznego sprawy (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z 16 maja 2012 r., III CZP 14/12, z 9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14, z 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14).

Jednocześnie musi mieć charakter doniosły z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nie może być rozwiązane w świetle dotychczasowego orzecznictwa. Jego wyjaśnienie powinno się bowiem przyczynić do rozwoju prawa (zob. np. postanowienia SN: z 26.10.2023 r., I CSK 76/23; 20.10.2023 r., I CSK 1374/23; 3.10.2023 r., I CSK 2591/23; 15.09.2023 r., I CSK 4360/22; 18.08.2023 r., I CSK 4091/22; 2.08.2023 r., I CSK 6585/22; 13.07.2023 r., I CSK 2570/22; 30.05.2023 r., I CSK 5362/22; 24.04.2023 r., I CSK 5428/22). Natomiast w ramach uzasadnienia przesłanki oczywistej zasadności skarżący powinien uzasadnić tę oczywistość, wskazując jedynie na argumenty mieszczące się w zakresie kognicji Sądu Najwyższego.

Nie może więc powoływać się na wadliwość ustaleń faktycznych, ani opierać na innych faktach niż stanowiące podstawę rozstrzygnięcia. (zob. np. postanowienia SN z 11 stycznia 2022 r., II USK 384/21; z 22 grudnia 2021 r., II CSK 390/21; z 31 maja 2021 r., III CSK 152/20; z 13 maja 2021, III USK 103/21 oraz z 9 marca 2021 r., IV CSK 412/20). Należy też zauważyć, że wymagania podania skonkretyzowanego przepisu prawa, na którego naruszeniu skarżący opiera uzasadnienie przyczyny przyjęcia skargi do rozpoznania nie może zastąpić precyzyjne podanie podstaw skargi kasacyjnej, ponieważ wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania stanowi odrębną jednostkę redakcyjną, która musi być kompletna, ponieważ podlega rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy w składzie innym niż rozpoznający merytorycznie ten środek zaskarżenia (zob. np. postanowienia SN z 8 listopada 2023 r., II NSK 119/23; z 25 października 2023 r., I CSK 3247/23).W zagadnieniu prawnym skarżący rozważa, czy katalog podmiotów uprawnionych do składania wniosków o wpis w księdze wieczystej, uregulowany w art. 6262 § 5 k.p.c., może zostać rozszerzony o podmioty, które nie są bezpośrednio zainteresowane wynikiem sprawy, konkretnie o starostę.

Tymczasem katalog podmiotów legitymowanych do złożenia wniosku o wpis w przypadku wydania decyzji administracyjnej na podstawie art. 124 u.g.n. był już przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego w postanowieniu z 20 grudnia 2017 r., I CSK 166/17. Sąd Najwyższy wskazał, że legitymacja starosty nie budzi w tym przypadku wątpliwości ze względu na literalne brzmienie art. 124 ust. 7 u.g.n. Badał jedynie, czy istnienie tej bezsprzecznej legitymacji stanowi lex specialis wobec art. 6262 § 5 k.p.c., tzn. czy wykluczona zostaje legitymacja pozostałych podmiotów.

Finalnie doszedł do wniosku, że w przypadku wydania decyzji na podstawie art. 124 u.g.n. podmiotami legitymowanymi są zarówno starosta, jak i pozostałe podmioty mogące składać wnioski o wpis. Kwestia ta została zatem już przesądzona w orzecznictwie Sądu Najwyższego.Z kolei część uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania odnosząca się jej oczywistej zasadności w ogóle nie spełnia wymagań stawianych uzasadnieniu tej przesłanki. Nie wiadomo, który przepis prawa został zdaniem skarżącego naruszony. Uczestnik postępowania nawet nie podjął próby przedstawienia związku pomiędzy tym naruszeniem a wydaniem oczywiście nieprawidłowego wyroku.Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. art. 3989 § 1 i 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.[as]