I CSK 176/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 176/06

POSTANOWIENIE

Dnia 17 sierpnia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marek Sychowicz

w sprawie z powództwa A. W.

przeciwko P. Polska Spółce z o.o. z siedzibą w W.

o zadośćuczynienie i rentę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 sierpnia 2006 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powódki

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 18 listopada 2005 r.,

odrzuca skargę kasacyjną;

oddala wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów postępowania

kasacyjnego.

Uzasadnienie

W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 18 listopada

2005 r., wniesionej przez powódkę A. W., wniosek o

przyjęcie skargi do

rozpoznania został uzasadniony przez podanie, że „w sprawie występuje istotne

zagadnienie prawne co do wykładni art. 381 k.p.c. oraz skarga kasacyjna jest

oczywiście uzasadniona”. Uzasadnienie to nie spełnia wymagania uzasadnienia

wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidzianego w art. 398 4 §

1 pkt 3 k.p.c. Nie może ono bowiem sprowadzać się do powtórzenia przepisów

ustawy przewidujących, kiedy Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.). Dla uzasadnienia, że w sprawie

występuje istotne zagadnienie prawne nie jest wystarczające wskazanie przepisu,

na tle którego występuje zagadnienie, ale konieczne jest wyjaśnienie, jakie

zagadnienie występuje (na czym ono polega) i dlaczego jest ono istotne dla

rozstrzygnięcia sprawy (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Powołując się

zaś na to, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, skarżący powinien

wskazać kwalifikowany charakter tego naruszenia i okoliczności, z których wynika

jego „oczywistość” (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia

2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49). Uzasadnienie wniosku

o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie spełniające tych wymagań jest

tylko pozorem uzasadnienia.

Brak uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania

powoduje odrzucenie skargi (art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.), wobec czego Sąd Najwyższy

postanowił jak w sentencji.

Odpis skargi kasacyjnej pozwany – P. Polska Sp. z o.o. otrzymał w dniu 24

kwietnia 2006 r. (k. 327), pismo nazwane „Odpowiedzią na skargę kasacyjną

powoda” złożył zaś w dniu 9 maja 2006 r. (k. 332), a zatem po terminie

przewidzianym w art. 3987 § 1 k.p.c. Pismo to nie może zatem być potraktowane

jako odpowiedź na skargę kasacyjną. Ponieważ w postępowaniu kasacyjnym

stronie wygrywającej należy się zwrot wynagrodzenia radcy prawnego jedynie

za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej (odpowiedzi na skargę) oraz udział

w rozprawie przed Sądem Najwyższym (§ 12 ust. 4 pkt 1-3 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców

prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej

udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.),

brak jest podstawy do uwzględnienia wniosku pozwanego o zasądzenie na jego

rzecz kosztów postępowania kasacyjnego.

db