I CSK 166/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 166/13 POSTANOWIENIE Dnia 4 grudnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie z powództwa A. W. vel G. i G. W. vel G.‎przeciwko G. S.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 grudnia 2013 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 18 lipca 2012 r., sygn. akt VI ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 18 lipca 2012 r. Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację pozwanego G. S. od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 30 listopada 2011 r. w sprawie z powództwa A. W. vel G. i G. W. vel G. o zapłatę z tytułu zawartej umowy. Roszczenie powodów zostało uwzględnione przez Sąd pierwszej instancji, z powołaniem się między innymi na zarzut potrącenia pozwanego, który stanowił tym samym uznanie roszczenia powodów; potrącenie nie zostało uwzględnione ze względu na nieudowodnienie zobowiązania powodów względem pozwanego.

Stanowisko to zostało podzielone przez Sąd Apelacyjny, oddalający wszystkie zarzuty procesowe pozwanego wobec wyroku Sadu pierwszej instancji.W skardze kasacyjnej pozwany zarzucił zaskarżonemu wyrokowi naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 187 § 1, art. 236 i art. 233 § 1 k.p.c. polegające na ich niezastosowaniu lub błędnym zastosowaniu, a także braku wszechstronnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Naruszenie przepisów prawa materialnego dotyczy art. 498 k.c. w zakresie nieuwzględnienia zarzutu potrącenia.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i poprzedzającego go wyroku Sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonych wyroków i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez oddalenie powództwa z zasądzeniem kosztów postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie może zostać przyjęta do rozpoznania, ponieważ nie spełnia przesłanek, o których mowa w art. 3989 § 1 k.p.c.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej skarżący powołuje się na podstawę z art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. uznając, że potrzebna jest wykładnia „zakresu wymagań odnośnie formy i wymaganej treści zarzutu potrącenia”.

Jako uzasadnienie wskazane zostały dwa stanowiska w powołanych orzeczeniach Sądu Najwyższego i sądów apelacyjnych. Poza cytatami z tych orzeczeń i dodatkowym wsparciem się wymienieniem kilku prac doktrynalnych uzasadnienie wniosku nie zawiera żadnych wywodów prawnych skarżącego, mających wykazać zasadność wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Powołanie się na art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. nakładało na pełnomocnika skarżącego wykazanie, jakie istotne zagadnienie prawne występuje w sprawie, na czym ono polega, jakie są na ten temat wypowiedzi doktryny i orzecznictwa, wreszcie, jakie stanowisko zajmuje wnioskujący o przyjęcie skargi i jakie ma znaczenie rozstrzygnięcie zagadnienia dla rozpoznania sprawy.

We wniosku nie ma zawiera żadnego z tych elementów. Pełnomocnik skarżącego zbagatelizował zarówno utrwalone i obszernie przedstawiane stanowisko doktryny, jak i liczne orzecznictwo Sadu Najwyższego odnośnie do tego, jaka jest rola postępowania kasacyjnego oraz jakie ma znaczenie i jaka powinna być treść wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania ze względu na wymagania stawiane na gruncie art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Podobnie można ocenić odwołanie się do art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Nie wystarczy bowiem powołać się na rozbieżności w orzecznictwie w jakiejś kwestii związanej ze sprawą, ale ma to być kwestia istotna dla rozpoznania sprawy.

To, co podnosi pełnomocnik skarżącego nie odnosi się do istoty problemu rozstrzygniętego w zaskarżonym wyroku i zarzutu podniesionego w skardze. Kwestia sposobu zgłoszenia zarzutu potrącenia ma wtórne znaczenie wobec ustalenia, że w okolicznościach sprawy istniało roszczenie nadające się do potrącenia. Zdaniem Sądu drugiej instancji okoliczność ta nie została wykazana przez pozwanego w toku procesu. Skarga kasacyjna odnosi się do prawomocnego orzeczenia sądowego, a postępowanie kasacyjne nie jest trzecią instancją, jak zdaje się sądzić skarżący w niniejszej sprawie.

Należy zatem poprzez profesjonalny wywód wykazać i przekonać Sąd Najwyższy, że waga podniesionych problemów i wątpliwości w sprawie zasługuje na jej rozpoznanie w tym wyjątkowym postępowaniu. Przedłożona wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania o tym nie zupełnie nie przekonuje.Z tych względów na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. awjw