I CSK 162/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 162/15 POSTANOWIENIE Dnia 8 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa R. M. i W. H. M. T.‎przeciwko […] B. S.A. w R.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej ‎w dniu 8 grudnia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 27 listopada 2014 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; ‎zasądza od strony pozwanej solidarnie na rzecz powodów kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi na występowaniu w sprawie zagadnień prawnych związanych z potrzebą sięgnięcia przez sąd po opinię innego biegłego w sytuacji, gdy strona kwestionuje prawidłowość sporządzonej już w sprawie opinii.

Stanowiska strony skarżącej nie sposób jednak podzielić. Przedstawione w skardze kasacyjnej zagadnienia prawne nie mogą być uznane za mające wymiar uniwersalny. Postawiony problem, zwłaszcza w kontekście odpowiedzi na pytanie, czy ustne wyjaśnienie opinii przez biegłego jest wystarczające w sytuacji podnoszenia zarzutów do opinii przez stronę, czy też konieczne jest zawsze sięgniecie po kolejną opinię biegłego jawi się jedynie jako istotny in casu. Zagadnienie potrzeby sięgnięcia po kolejną opinię biegłego jest bowiem zawsze decyzją sądu podejmowaną w kontekście konkretnej sytuacji procesowej, przy uwzględnieniu całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału.

Nie ma w tym zakresie jakiegokolwiek automatyzmu. Nie sposób więc przyjąć, że w takim przypadku zachodzi istotne zagadnienie prawne o charakterze powszechnym. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. [aw]