I CSK 160/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 160/15 POSTANOWIENIE Dnia 8 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa S. I. L.‎przeciwko B. B.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 grudnia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 18 lipca 2014 r., sygn. akt VI ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; ‎zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występowaniu w sprawie zagadnienia prawnego oraz jej oczywistej zasadności.

Stanowiska skarżącej nie sposób jednak podzielić. W pierwszej kolejności należy wskazać, że wspominane w petitum skargi zagadnienie prawne nie zostało w niej nigdzie sformułowane, stąd nie można ustalić, czego w ogóle dotyczy. Całokształt uzasadnienia wniosku przyjęcia skargi do rozpoznania został zaś ograniczony jedynie do wykazania oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Poglądu tego jednak nie sposób podzielić. Jak wynika z ustaleń poczynionych przez Sądy meriti, skarżąca mimo wyraźnych wskazań Sądów nie przedstawiła usprawiedliwienia swojej nieobecności na rozprawie, wystawionego przez lekarza sądowego, a zatem zaświadczenia bezwzględnie wymaganego.

Tym samym nie może zarzucać skutecznie, że Sądy dopuściły się naruszenia art. 263 k.p.c. przez to, że nie przeprowadziły przesłuchania skarżącej w jej miejscu zamieszkania, lecz na rozprawie. Również pozostałe twierdzenia skarżącej zmierzające do wykazania oczywistej zasadności skargi kasacyjnej nie są przekonujące. W szczególności uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie nasuwa istotniejszych zastrzeżeń z punktu widzenia ustawowych wymagań dotyczących struktury i treści uzasadnienia wyroku wydanego przez sąd drugiej instancji w związku z rozpoznaniem apelacji.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.[aw]