I CSK 151/25 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedWyrokiem z 27 maja 2019 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie oddalił powództwo M.R. przeciwko P. spółce akcyjnej w W. (pkt I), nie obciążył powódki kosztami procesu (pkt II) i przejął na rachunek Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie nieuiszczone przez powódkę koszty sądowe (pkt III). Wyrokiem z 8 lutego 2024 r. Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił apelację powódki (pkt I), nie obciążył powódki kosztami procesu (pkt II) i przejął na rachunek Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Warszawie nieuiszczone przez powódkę koszty sądowe w instancji odwoławczej (pkt III).Od powyższego orzeczenia skargę kasacyjną wywiodła powódka, zaskarżając wyrok w części.
Legislator headnote
AI generatedart. 398 § 1 pkt 3 k.p.c, art. 39816 k.p.c, art. 3984 § 1 k.p.c, art. 3985 § 1 k.p.c, art. 3986 § 2 k.p.c, art. 3986 § 3 k.p.c; I CSK 151/25 · Sąd Najwyższy: wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Na mocy art. 3985 § 1 k.p.c. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej. Na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. Sąd drugiej instancji odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 3984 § 1, nieopłaconą oraz skargę, której braków nie usunięto w terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I CSK 151/25 POSTANOWIENIE 27 listopada 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Jurkowska-Chocyk na posiedzeniu niejawnym 27 listopada 2025 r. w Warszawiew sprawie z powództwa M.R.przeciwko P. spółce akcyjnej w W.o zapłatę,na skutek skargi kasacyjnej M.R.od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawiez 8 lutego 2024 r., V Ca 1792/20, odrzuca skargę kasacyjną. a.w.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 27 maja 2019 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie oddalił powództwo M.R. przeciwko P. spółce akcyjnej w W. (pkt I), nie obciążył powódki kosztami procesu (pkt II) i przejął na rachunek Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie nieuiszczone przez powódkę koszty sądowe (pkt III). Wyrokiem z 8 lutego 2024 r. Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił apelację powódki (pkt I), nie obciążył powódki kosztami procesu (pkt II) i przejął na rachunek Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Warszawie nieuiszczone przez powódkę koszty sądowe w instancji odwoławczej (pkt III).Od powyższego orzeczenia skargę kasacyjną wywiodła powódka, zaskarżając wyrok w części.
Jednocześnie na podstawie art. 398 § 1 pkt 3 k.p.c. w zw. z art. 39816 k.p.c. skarżąca wniosła m.in. o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania i o pozostawienie ww. Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać:
1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części;
2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie;
3) wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Na mocy art. 3985 § 1 k.p.c. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej. Na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. Sąd drugiej instancji odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 3984 § 1, nieopłaconą oraz skargę, której braków nie usunięto w terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną.
Sąd Najwyższy odrzuca skargę kasacyjną, która podlegała odrzuceniu przez sąd drugiej instancji, albo zwraca ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków.Zarówno wskazanie czy orzeczenie zaskarżone jest w całości, czy w części, jak też wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany należą do elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej, bez których nadzwyczajny środek zaskarżenia traci swą istotę. Elementy te są ze sobą ściśle sprzężone, dlatego w orzecznictwie wymaga się ich bezwzględnej spójności redakcyjnej.
W przypadku, gdy zachodzi rozbieżność pomiędzy wymienionymi elementami, nie sposób twierdzić, że zakres zaskarżenia związany jest z zakresem wniosku kasacyjnego. Konieczne jest przy tym takie skonstruowanie skargi kasacyjnej, żeby zakresy te wynikały z bezpośrednio z jej treści, a Sąd Najwyższy nie był obciążony ich określeniem lub doprecyzowaniem w drodze jakichkolwiek zabiegów interpretacyjnych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 14 sierpnia 2020 r., I CSK 107/20; postanowienie Sądu Najwyższego z 31 maja 2011 r., II CSK 688/10, postanowienie Sądu Najwyższego z 11 stycznia 2011 r., V CSK 272/10, postanowienie Sądu Najwyższego z 21 marca 2000 r., II CKN 711/00).
Skarżąca nie wypełniła wymogów formalnych skargi kasacyjnej, które decydują o jej istnieniu. Sformułowanie zawarte w skardze kasacyjnej – zgodnie z którym autor skargi kasacyjnej „wnosi o uchylenie zaskarżonego orzeczenia” i nie określa zakresu żądanego uchylenia i zmiany – obarczone jest wadliwością. Skarżący powinien bowiem wprost wskazać czy domaga się uchylenia wyroku w całości czy w części (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 5 grudnia 2024 r., I CSK 4534/23). Sąd Najwyższy nie jest zaś upoważniony zastępować w tej kwestii stronę i samodzielnie przyjmować żądanego zakresu, gdyż sformalizowanie postępowania kasacyjnego wyklucza analizę treści skargi pod kątem sprzężenia zakresu zaskarżenia i wniosku kasacyjnego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 10 października 2013 r., III CZ 52/13).
Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną (art. 3986 § 3 k.p.c.). a.w. [a.ł]