I CSK 1450/24 · Sąd Najwyższy
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedPostanowieniem z 4 marca 2025 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej H.W. wniesionej sprawie z udziałem Gminy Miasta Sopot o zasiedzenie, a także rozstrzygnął o kosztach tego postępowania i o wynagrodzeniu pełnomocnika reprezentującego wnioskodawcę z urzędu. Sąd Najwyższy przyznał pełnomocnikowi powoda wynagrodzenie w kwocie 1.350 zł, podlegającej powiększeniu o podatek od towarów i usług we właściwej stawce, a jako podstawę do tego rozstrzygnięcia powołał § 11 pkt 1 w zw. z § 8 pkt 6 zw. z § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2024r., poz. 764). 15 kwietnia 2025 r. pełnomocnik wnioskodawcy wniósł o uzupełnienie należnego mu wynagrodzenia o brakującą kwotę 675 zł, stanowiącą różnicę między wynagrodzeniem należnym na podstawie powołanych przez Sąd Najwyższy przepisów (2.025 zł), obliczonym jako 75% stawki minimalnej, a przyznanym w wysokości 50% stawki minimalnej (1.350 zł).Wniosek jest uzasadniony, gdyż pełnomocnik reprezentował wnioskodawcę wyłącznie w postępowaniu kasacyjnym.
Legislator headnote
AI generatedart. 391 § 1 k.p.c; I CSK 1450/24 · Sąd Najwyższy: Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej H.W. wniesionej sprawie z udziałem Gminy Miasta Sopot o zasiedzenie, a także rozstrzygnął o kosztach tego postępowania i o wynagrodzeniu pełnomocnika reprezentującego wnioskodawcę z urzędu. Sąd Najwyższy przyznał pełnomocnikowi powoda wynagrodzenie w kwocie 1.350 zł, podlegającej powiększeniu o podatek od towarów i usług we właściwej stawce, a jako podstawę do tego rozstrzygnięcia powołał § 11 pkt 1 w zw. z § 8 pkt 6 zw. z § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2024r., poz. 764). 15 kwietnia 2025 r. pełnomocnik wnioskodawcy wniósł o uzupełnienie należnego mu wynagrodzenia o brakującą kwotę 675 zł, stanowiącą różnicę między wynagrodzeniem należnym na podstawie powołanych przez Sąd Najwyższy przepisów (2.025 zł), obliczonym jako 75% stawki minimalnej, a przyznanym w wysokości 50% stawki minimalnej (1.350 zł).Wniosek jest uzasadniony, gdyż pełnomocnik reprezentował wnioskodawcę wyłącznie w postępowaniu kasacyjnym.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I CSK 1450/24 POSTANOWIENIE 14 maja 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marta Romańska na posiedzeniu niejawnym 14 maja 2025 r. w Warszawiew sprawie z wniosku H.W.z udziałem Gminy Miasta Sopoto stwierdzenie zasiedzenia,w przedmiocie wniosku o zmianę postanowienia Sądu Najwyższego z 4 marca 2025 r., I CSK 1450/24 w uzupełnieniu rozstrzygnięcia w pkt 3 postanowienia z 4 marca 2025 r. przyznaje adwokatowi T.Z. od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Gdańsku dodatkowo kwotę 675 (sześćset siedemdziesiąt pięć) zł, powiększoną o podatek od towarów i usług we właściwej stawce, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną wnioskodawcy z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. (R.N.)
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 4 marca 2025 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej H.W. wniesionej sprawie z udziałem Gminy Miasta Sopot o zasiedzenie, a także rozstrzygnął o kosztach tego postępowania i o wynagrodzeniu pełnomocnika reprezentującego wnioskodawcę z urzędu. Sąd Najwyższy przyznał pełnomocnikowi powoda wynagrodzenie w kwocie 1.350 zł, podlegającej powiększeniu o podatek od towarów i usług we właściwej stawce, a jako podstawę do tego rozstrzygnięcia powołał § 11 pkt 1 w zw. z § 8 pkt 6 zw. z § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2024r., poz. 764). 15 kwietnia 2025 r. pełnomocnik wnioskodawcy wniósł o uzupełnienie należnego mu wynagrodzenia o brakującą kwotę 675 zł, stanowiącą różnicę między wynagrodzeniem należnym na podstawie powołanych przez Sąd Najwyższy przepisów (2.025 zł), obliczonym jako 75% stawki minimalnej, a przyznanym w wysokości 50% stawki minimalnej (1.350 zł).Wniosek jest uzasadniony, gdyż pełnomocnik reprezentował wnioskodawcę wyłącznie w postępowaniu kasacyjnym.
Stąd na podstawie art. art. 351 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c., orzeczono jak w sentencji. (R.N.)[r.g.]