Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 1435/23 AI generated

I CSK 1435/23 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 1435/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem z 6 czerwca 2022 r. Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił apelację P. w M. (N.) działającego przez P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Oddział w P. od postanowienia Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie z dnia 18 stycznia 2022 r. oddalającego jego skargę o wznowienie postępowania o wpis do rejestru zastawów.W skardze kasacyjnej, w uzasadnieniu wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, skarżąca wskazała przyczynę kasacyjną określoną w art. 3989 pkt 1 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. Jej zdaniem w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne wyrażające się w pytaniu, czy zakres dyrektyw wykładni oświadczeń woli określony w art. 65 k.c. jest taki sam w postępowaniu rejestrowym, jak w innych postępowaniach gospodarczych, a także, czy dyrektywy wykładni oświadczeń woli wynikające z art. 65 k.c., a służące ustaleniu zgodnego zamiaru stron i celu umowy, mogą być stosowane w postępowaniu rejestrowym w pełnym zakresie, czy też z uwagi na odmienny charakter tego postępowania powinny być ograniczone.

Legislator headnote

AI generated

art. 98 §11 k.p.c, art. 13 § 2 k.p.c, art. 65 k.c, art. 3981 § 1 k.p.c, art. 3989 § 1 k.p.c, art. 3984 § 2 k.p.c; I CSK 1435/23 · Sąd Najwyższy: Wątpliwości skarżącej budzi w tym zakresie relacja sformalizowanego i pozbawionego w znacznej mierze postępowania dowodowego charakteru postępowania rejestrowego do postulowanej przez sądy możliwości stosowania pełnego katalogu dyrektyw wykładni oświadczeń woli wynikającego z art. 65 k.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Z art. 3981 § 1 k.p.c. wynika, że skarga kasacyjna przysługuje co do zasady od prawomocnych orzeczeń sądów drugiej instancji, a więc orzeczeń wieńczących dwuinstancyjne postępowanie sądowe, w którym sądy obu instancji dysponują pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów.

Keywords

AI generated
standing against building permit subjective capacity to plead declining of jurisdiction provisional setting aside of opposition principle of strict formality third-party claim procedure in attachment

Cited Legislation

AI generated
art. 98 §11 k.p.c
kwotę 600 (sześćset) zł z odsetkami wynikającymi z art. 98 §11 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
3989 pkt 1 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.
art. 65 k.c
Jej zdaniem w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne wyrażające się w pytaniu, czy zakres dyrektyw wykładni oświadczeń woli określony w art. 65 k.c.
art. 3981 § 1 k.p.c
65 k.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Z art. 3981 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Jednakże zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
oddalającego jego skargę o wznowienie postępowania o wpis do rejestru zastawów.W skardze kasacyjnej, w uzasadnieniu wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, skarżąca wskazała przyczynę kasacyjną określoną w art. 3989 pkt 1 w związku z art.
art. 3989 § 2 k.p.c
ustawy.Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.[ał] ‎ (K.L.)

Cited Case Law

AI generated
XXIII Ga 467/22
od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie‎z 6 czerwca 2022 r., XXIII Ga 467/22, 1.
II CSK 376/14
Skarga kasacyjna ukształtowana została w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości wykładni oraz usunięcie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń nie satysfakcjonujących stron. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny sprawy przedstawionej mu ze skargą kasacyjną.
V CSK 547/14
2 Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
II CSK 180/12
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do Uczestnik postępowania, Syndyk masy upadłości „T. Al” spółki z o.o. i „V.M.” S.A., jako interwenient uboczny po stronie uczestnika, złożyli skargi kasacyjne
II CSK 94/16
Pozwany T. z siedzibą w G. złożyło skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 10 września 2015 r., w sprawie z powództwa Prokuratora Okręgowego w P. o ustalenie oddalającego apelację pozwanego oraz zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia 9 maja 2013 r. tylko w części dotyczącej ustalenia, że stowarzyszenie pod nazwą T. z siedziba w G., wpisane do rejestru stowarzyszeń KRS prowadzonego przez Sąd Rejonowy w P. pod numerem (…), nie mogło po dniu 25 listopada 1991 r. kontynuować działalności.Sąd Najwyższy, oceniając – na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. – skargę kasacyjną z punktu widzenia podstaw przyjęcia jej do rozpoznania, zważył:Ustawodawca, wprowadzając skargę kasacyjną jako nadzwyczajny środek prawny służący od prawomocnych orzeczeń, podkreślił, że jej celem jest ochrona interesu publicznego polegającego na ujednoliceniu orzecznictwa sądów i rozwoju judykatury.
V CSK 555/18
W związku ze skargą kasacyjną uczestnika N.
AI generated
I CSK 3527/25
Pozwana K.M. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 12 marca 2025 r., zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i oddalenie powództwa, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, gdyż Sąd drugiej instancji wydając zaskarżony wyrok naruszył art. 65 w zw. z art. 876 § 1 i 2 w zw. z art. 878 § 1 oraz art. 879 § 1 i 2 k.c. przez ich niezasadne zastosowanie, co w konsekwencji doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych w zakresie przyjęcia że skarżąca poręczyła za wszystkie zobowiązania S. sp. z o.o. w K., wynikające z umowy współpracy zawartej z powodem.
I CSK 2482/24
Pozwany „A.” sp. z o.o. w W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 27 grudnia 2023 r., zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt. I przez zmianę wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 21 kwietnia 2023 r. i oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazał, że w sprawie zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, tj. art. 484 § 2 k.c. w zakresie rozstrzygnięcia, czy w razie podniesienia zarzutu miarkowania kary umownej przez dłużnika i wskazania jako podstawy tego miarkowania braku szkody po stronie wierzyciela, obowiązek wykazania istnienia szkody spoczywa na wierzycielu, czy też to na dłużniku spoczywa ciężar udowodnienia, że wierzyciel szkody nie poniósł, a także czy w sytuacji, gdy to dłużnik nie udowodni braku istnienia szkody po stronie wierzyciela, może on skutecznie podnosić zarzut miarkowania kary umownej oparty o brak istnienia szkody po stronie wierzyciela.Ponadto skarżący powołał się na występujące w sprawie istotne zagadnienia prawne:1) Czy sąd dokonując miarkowania kary umownej może, powołując się na uznanie sędziowskie, dokonać jej miarkowania w pełnym zakresie również w sytuacji, gdy nałożona przez wykonawcę robót budowlanych na podwykonawcę kara umowna stanowi transpozycję kary umownej nałożonej przez inwestora na wykonawcę, a jej przyczynę stanowią okoliczności leżące po stronie podwykonawcy? Czy w sytuacji, gdy nałożona na wykonawcę przez inwestora kara za zwłokę wynika z okoliczności zawinionych przez podwykonawcę, miarkowanie kary umownej nałożonej na podwykonawcę powinno zostać ograniczone wyłącznie do wysokości kary nałożonej wcześniej na wykonawcę?2) Czy w systemie apelacji pełnej sąd drugiej instancji rozpoznając wniesioną apelację powinien rozpoznać wszystkie zarzuty apelacyjne i rozpoznać sprawę na nowo, w tym rozpoznać, ocenić i odnieść się do oceny wszystkich dowodów, których błędna ocena została wykazana w apelacji? Czy odniesienie się przez sąd rozpoznający apelację do zarzutu dowolnej oceny kluczowych dokumentów przez wskazanie wyłącznie, że zarzut „jest chybiony” wypełnia obowiązek sądu w postaci rozpoznania zarzutu apelacyjnego?3) Czy biorąc pod uwagę obowiązek sądu drugiej instancji rozpoznania sprawy na nowo w postępowaniu apelacyjnym, w sytuacji gdy sąd drugiej instancji przyjmuje za własne ustalenia faktyczne poczynione przez sąd pierwszej instancji, a zarzuty apelacyjne dotyczą błędnej oceny dowodów i ustaleń faktycznych, sąd drugiej instancji jest uprawniony do ograniczenia się w uzasadnieniu wyroku do wskazania, że przyjmuje za własne ustalenia faktyczne poczynione przez sąd pierwszej instancji bez odnoszenia się do podniesionych w apelacji zarzutów dotyczących błędnej oceny dowodów i ustaleń faktycznych?W odpowiedzi na skargę kasacyjną powód wnosił o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, względnie o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na potrzebie wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) wymaga wykazania, jaki konkretny przepis prawa, zastosowany w danej sprawie, jest przedmiotem rozbieżnej wykładni w orzecznictwie i na czym rozbieżność ta polega, co wymaga przytoczenia orzeczeń sądów wydanych w takich samych lub istotnie zbliżonych stanach faktycznych, względnie, jaki konkretny przepis prawa, zastosowany ‎w danej sprawie, wymaga interpretacji ze strony Sądu Najwyższego, z czego potrzeba ta wynika i z jakich powodów dotychczasowy dorobek doktryny i orzecznictwa jest w tej mierze niewystarczający.
II CSKP 847/22
Sygn. akt II CSKP 847/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 lutego 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Grzegorz Misiurek‎SSN Władysław PawlakProtokolant Anna Młyniec w sprawie z powództwa Banku w Z.‎przeciwko M. spółce akcyjnej w B.‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na rozprawie ‎24 lutego 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie,‎skargi kasacyjnej M. spółki akcyjnej w B.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu‎z 30 lipca 2020 r., sygn. akt I AGa 87/20, 1) oddala skargę kasacyjną ;
V CZ 75/21
Postanowieniem z dnia 27 maja 2021 r.
IV CSK 192/21
Powodowie A. C. oraz D. Ż. wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z 1 grudnia 2020 r., którym oddalono apelacje obu stron wniesione od wyroku Sądu Okręgowego w S. 25 maja 2018 r. W skardze kasacyjnej powodowie zarzucili naruszenie przepisów prawa materialnego: art. 888 § 1 k.c., art. 389 § 1 k.c., art. 389 § 1 w zw. z art. 58 § 1 k.c., art. 390 § 1 k.c. i art. 65 § 1 i 2 k.c. W odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwany wniósł o wydanie postanowienia odmawiającego przyjęcia jej do rozpoznania, oddalenie skargi kasacyjnej w całości oraz o zasądzenie od powodów na rzecz pozwanego kosztów postępowania kasacyjnego.Sąd Najwyższy zważył co następuje:Skarga kasacyjna ukształtowana została w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako środek odwoławczy o szczególnym charakterze, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń niesatysfakcjonujących stron (postanowienie Sądu Najwyższego z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 1435/23 POSTANOWIENIE 25 kwietnia 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Roman Trzaskowski na posiedzeniu niejawnym 25 kwietnia 2024 r. w Warszawie‎w sprawie ze skargi P. (sp. z o.o.) w M. (N.) Oddział w P. z udziałem A. w H., Zarządcy masy sanacyjnej S. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. w restrukturyzacji o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wpisem do rejestru zastawów WA XI NsRejZa […]‎na skutek skargi kasacyjnej P. (sp. z o.o.) w M. (N.) Oddział w P. od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie‎z 6 czerwca 2022 r., XXIII Ga 467/22, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od skarżącego na rzecz A. w H. kwotę 600 (sześćset) zł z odsetkami wynikającymi z art. 98 §11 k.p.c. za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia orzeczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 6 czerwca 2022 r. Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił apelację P. w M. (N.) działającego przez P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Oddział w P. od postanowienia Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie z dnia 18 stycznia 2022 r. oddalającego jego skargę o wznowienie postępowania o wpis do rejestru zastawów.W skardze kasacyjnej, w uzasadnieniu wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, skarżąca wskazała przyczynę kasacyjną określoną w art. 3989 pkt 1 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. Jej zdaniem w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne wyrażające się w pytaniu, czy zakres dyrektyw wykładni oświadczeń woli określony w art. 65 k.c. jest taki sam w postępowaniu rejestrowym, jak w innych postępowaniach gospodarczych, a także, czy dyrektywy wykładni oświadczeń woli wynikające z art. 65 k.c., a służące ustaleniu zgodnego zamiaru stron i celu umowy, mogą być stosowane w postępowaniu rejestrowym w pełnym zakresie, czy też z uwagi na odmienny charakter tego postępowania powinny być ograniczone.

Wątpliwości skarżącej budzi w tym zakresie relacja sformalizowanego i pozbawionego w znacznej mierze postępowania dowodowego charakteru postępowania rejestrowego do postulowanej przez sądy możliwości stosowania pełnego katalogu dyrektyw wykładni oświadczeń woli wynikającego z art. 65 k.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Z art. 3981 § 1 k.p.c. wynika, że skarga kasacyjna przysługuje co do zasady od prawomocnych orzeczeń sądów drugiej instancji, a więc orzeczeń wieńczących dwuinstancyjne postępowanie sądowe, w którym sądy obu instancji dysponują pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów.

Jednakże zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania tylko wtedy, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W zamyśle ustawodawcy skarga kasacyjna stanowi zatem nadzwyczajny środek zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i stosowania prawa.

Wyłączną podstawą oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania są wskazane w niej przyczyny kasacyjne wraz z uzasadnieniem (art. 3984 § 2 k.p.c.).Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, skarżący, który jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał przyczynę określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., powinien odpowiednio sformułować zagadnienie prawne, wskazać przepisy prawa, na których tle zagadnienie się wyłoniło oraz przedstawić argumentację jurydyczną uzasadniającą możliwość rozbieżnych ocen prawnych oraz świadczącą o istotności tego zagadnienia (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, Nr 1, poz. 11; z 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14, niepubl.; z 9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14, niepubl.).

Zagadnienie jest istotne, jeżeli jego rozstrzygnięcie ma znaczenie dla ukierunkowania praktyki sądowej i rozstrzygnięcia sprawy, w której zagadnienie powstało (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 18 września 2012 r., II CSK 180/12, niepubl. oraz z 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14, niepubl.), wywołuje poważne wątpliwości, a zarazem nie było dotychczas rozstrzygnięte w judykaturze albo dotychczasowe orzecznictwo wymaga zmiany (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 24 sierpnia 2016 r., II CSK 94/16, niepubl.).Zagadnienie prawne sformułowane przez skarżącą nie czyni zadość wskazanym wymaganiom.

Jak wynika z motywów zaskarżonego orzeczenia przedmiotem oceny orzekających w sprawie sądów była jedynie treść umowy zastawniczej i jej załączników. Nie budzi zaś wątpliwości, że kognicją sądu w postępowaniu o wpis zastawu rejestrowego objęta jest skuteczność materialnoprawna czynności prawnej, która stanowi podstawę wpisu (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 11 września 2019 r., V CSK 555/18, niepubl.), a której kontroli domagał się zresztą w niniejszej sprawie sam skarżący w skardze o wznowienie postępowania, wskazując na brak essentialia negotii umowy zastawniczej.

Z art. 40 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2017) wynika wprost, że rozpoznając wniosek o wpis, sąd bada jedynie treść i formę wniosku oraz dokumentów stanowiących podstawę wpisu w zakresie danych podlegających wpisowi, i że oddala wniosek o wpis, jeżeli treść dokumentów stanowiących jego podstawę oczywiście narusza prawo. Ocena co do przedmiotu zastawu została w sprawie dokonana przez Sądu w powyższych granicach, tj. na podstawie treści umowy i jej załączników.

Jak zauważył Sąd Najwyższy w postanowieniu z 12 stycznia 2024 r., I CSK 1430/23 (niepubl.) w adekwatnych do niniejszej sprawy okolicznościach faktycznych, wskazanie w jednym z postanowień umownych umowy ustanowienia zastawu na udziałach (bez ich skonkretyzowania) – co Sądy uznały za oczywistą omyłkę - nie pozwala na przyjęcie, że umowa dotyczyła zastawów na tych nieskonkretyzowanych udziałach, skoro z treści pozostałych postanowień umowy, a także aneksu do niej, jednoznacznie wynika, że przedmiotem zastawu są wyszczególnione w umowie wierzytelności z rachunków bankowych zastawcy (dłużnika), przedmiot zastawu został wyraźnie wskazany w preambule do umowy, zaś w postanowieniach umownych zdefiniowano pojęcie rachunku bankowego (brak natomiast takiej definicji odnośnie do udziałów) i szczegółowo odniesiono się do tego przedmiotu w dalszych postanowieniach umownych, zaś w załączniku do umowy i aneksie do niej wymieniono rachunki bankowe, których umowa zastawnicza dotyczy.

Dokonanie wykładni umowy z uwzględnieniem całokształtu jej treści, a nie pojedynczego postanowienia, nie wykracza poza art. 40 ust. 3 ww. ustawy.Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.[ał] ‎ (K.L.)