I CSK 1420/25 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedPowód J.S. wniósł skargę kasacyjną od postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 25 listopada 2024 r. w sprawie przeciwko F.B., M.B. i Niemieckiemu Urzędowi Pracy o ustalenie i zapłatę. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.Zgodnie z treścią art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Legislator headnote
AI generatedart. 3989 § 1 k.p.c, art. 3989 k.p.c, art. 1097 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 1099 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c; I CSK 1420/25 · Sąd Najwyższy: Powód J.S. wniósł skargę kasacyjną od postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 25 listopada 2024 r. w sprawie przeciwko F.B., M.B. i Niemieckiemu Urzędowi Pracy o ustalenie i zapłatę. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.Zgodnie z treścią art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I CSK 1420/25 POSTANOWIENIE 1 sierpnia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Ewa Stefańska na posiedzeniu niejawnym 1 sierpnia 2025 r. w Warszawiew sprawie z powództwa Z.Z., S.S. i J.S.przeciwko F.B., M.B. i Niemieckiemu Urządowi Pracyo ustalenie i zapłatę,na skutek skargi kasacyjnej J.S.od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Katowicachz 25 listopada 2024 r., I ACz 1981/24, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. (M.T.)
UZASADNIENIE
Powód J.S. wniósł skargę kasacyjną od postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 25 listopada 2024 r. w sprawie przeciwko F.B., M.B. i Niemieckiemu Urzędowi Pracy o ustalenie i zapłatę. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.Zgodnie z treścią art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Sąd Najwyższy bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie. Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.
Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony – co należy podkreślić – wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie obejmuje zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na występowanie w sprawie istotnych zagadnień prawnych związanych z wykładnią art. 7 pkt 2 rozporządzenia nr 1215/2012 i art. 1097 k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa.
Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie (zob. postanowienia SN: z 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; z 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; z 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07; z 26 września 2005 r., II PK 98/05, i z 10 maja 2019 r., I CSK 627/18). Wskazane przez skarżącego wątpliwości co do wykładni powołanych przepisów prawa są w istocie pytaniami o trafność stanowiska Sądu odwoławczego wyrażonego w związku z rozstrzygnięciem tej konkretnej sprawy i polemiką z tym stanowiskiem, związaną z zastosowaniem konkretnych przepisów prawa.
Zaskarżonym postanowieniem Sąd II instancji oddalił zażalenie na postanowienie Sądu I instancji odrzucające pozew, z uwagi na brak jurysdykcji krajowej, który na podstawie art. 1099 k.p.c. sąd bierze pod rozwagę z urzędu w każdym stanie sprawy. Sąd ten uznał, że w przedmiotowej sprawie nie występują przewidziane w art. 7 pkt 2 Rozporządzenia odstępstwa, stąd nie można go zastosować. Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). (M.T.) [r.g.]