I CSK 142/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 142/07

POSTANOWIENIE

Dnia 10 sierpnia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie z powództwa Stowarzyszenia Z.

przeciwko "A." Spółce z o.o., M.Z. i K.S.

o ochronę dóbr osobistych,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 sierpnia 2007 r.,

na skutek skarg kasacyjnych powoda i pozwanych

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 10 sierpnia 2006 r., sygn. akt [...],

1. odrzuca skargę kasacyjną strony powodowej,

2. odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej

pozwanych

3. znosi wzajemnie pomiędzy stronami koszty postępowania

kasacyjnego.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2006 r. zmienił wyrok Sądu

Okręgowego w W. oddalający powództwo w ten sposób, że

uwzględniając

częściowo apelację strony powodowej zobowiązał wszystkich pozwanych do

złożenia w czasopiśmie P. (strona powodowa żądała opublikowania w G.)

oświadczenia o treści wskazanej w sentencji wyroku (pkt I, 1 sentencji), zasądził od

pozwanych na rzecz Polskiego Czerwonego Krzyża kwotę 20 000 zł (pkt I, 2

sentencji), oddalił powództwo w pozostałej części (pkt I, 3 sentencji), rzekł o wpisie

sądowym i kosztach procesu (pkt I, 4 i 5 sentencji), oddalił apelację w pozostałej

części (pkt II sentencji) i orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego (pkt III

sentencji).

Strona powodowa zaskarżyła powyższy wyrok skargą kasacyjną w „pkt I,

1 w części dotyczącej tytułu prasowego...”. Skarga ta w odniesieniu do pozwanych

M.Z. i K.S. została prawomocnie odrzucona (postanowienie Sądu Najwyższego z

dnia 30 maja 2007 r.).

Skarga kasacyjna pozwanych we wniosku o jej przyjęcie wskazuje na

występujące w sprawie zagadnienie prawne, sprowadzające się do pytania, czy

przeprowadzenie postępowania apelacyjnego w oparciu o niepełne akta sprawy

pozbawia stronę możności obrony jej praw, powodując nieważność postępowania.

Zdaniem skarżących skarga jest ponadto oczywiście uzasadniona, zważywszy na

uchybienia w postaci nieobjęcia postępowaniem apelacyjnym całego materiału

dowodowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna strony powodowej w odniesieniu do pozwanego „A.” sp. z

o.o. (w odniesieniu do pozostałych pozwanych została prawomocnie odrzucona)

również podlegała odrzuceniu, albowiem jej granice zaskarżenia zostały wadliwie

określone. Nie uwzględnienie żądania strony powodowej, aby oświadczenie

opublikowane zostało w G., znalazło swój wyraz w rozstrzygnięciu oddalającym

powództwo w pozostałej części, a zatem w tej części strona powodowa miała

interes w zaskarżeniu wyroku. Powództwo w części nieuwzględnionej zawarte jest

zatem w pkt I, 3 i II sentencji, nie zaś w pkt I, 1, który został objęty wadliwie

zaskarżeniem. Należało zatem skargę kasacyjna strony powodowej odrzucić (art.

3986 § 3 w zw. z art. 3986 § 2 i art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c.).

Omawiając przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej pozwanych zważyć

należało, że określone w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. wymaganie uzasadnienia

w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje

spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie

prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi

nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel

wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty

jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze

publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej

pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd

Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia

skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pozwani A. Sp. z o. o., M.Z. oraz K.S., we wniesionej skardze kasacyjnej,

wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparli na przesłance wskazanej w art. 398 9

§ 1 pkt 1, 3 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi

kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje

istotne zagadnienie prawne, aby skarga była oczywiście uzasadniona oraz aby

zachodziła nieważność postępowania. Z przytoczonych względów należało

odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej pozwanych do rozpoznania (art. 398 9 § 2

k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie

art. 100 k.p.c., art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.