I CSK 133/24 · Sąd Najwyższy

I CSK 133/24 POSTANOWIENIE 29 grudnia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Trzebiatowski na posiedzeniu niejawnym 29 grudnia 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa B. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K.‎przeciwko K. D.‎o zapłatę,‎na skutek skargi kasacyjnej K. D.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi‎z 20 lipca 2021 r., I ACa 120/20, odrzuca skargę kasacyjną. (M.K.)

UZASADNIENIE

Pozwana, K. D., wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 20 lipca 2021 r., uzasadniając wniosek o jej przyjęcie oczywistą jej zasadnością.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Stosownie do art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać m.in. oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części (pkt 1) oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3). Elementy te mają dla skargi charakter konstrukcyjny, a ich brak nie podlega uzupełnieniu.

Wniosek taki wynika z porównania treści art. 3986 § 2 k.p.c. in medio oraz art. 3986 § 1 k.p.c. Tylko drugi z przywołanych przepisów dopuszcza sanowanie określonych braków skargi kasacyjnej. Nie dotyczy to jednak elementów konstrukcyjnych wymienionych w art. 3984 § 1 k.p.c.Od skarżącego wymaga się, aby skarga została prawidłowo zredagowana i nie wywoływała wątpliwości o charakterze interpretacyjnym, gdyż zakres zaskarżenia oraz wnioskowanego uchylenia albo uchylenia i zmiany orzeczenia sądu odwoławczego nie mogą być pozostawione Sądowi Najwyższemu do samodzielnego określenia w drodze zabiegów interpretacyjnych i analizy sformułowań, którymi posłużył się autor skargi.

Waga tych obowiązków i powiązane z nimi wymaganie precyzji w określaniu zakresu zaskarżenia oraz formułowaniu wniosków kasacyjnych powodują, że ewentualne wady skargi w tym zakresie nie mogą być, inaczej niż w przypadku braków o charakterze formalnym, naprawione. Skarga, która nie spełnia któregokolwiek z wymagań określonych w art. 3984 § 1 k.p.c., jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu – stosownie do art. 3986 § 2 k.p.c (postanowienia Sądu Najwyższego: z 27 listopada 2015 r., V CSK 290/15 i z 3 czerwca 2016 r., IV CSK 796/15).

Bezwzględnym wymaganiem jest, żeby zakres zaskarżenia i wniosek o uchylenie lub o uchylenie i zmianę orzeczenia były ze sobą ściśle skorelowane, przy czym brak tej korelacji skutkuje odrzuceniem skargi (postanowienia Sądu Najwyższego: z 24 kwietnia 2013 r., III CSK 77/13 i z 24 sierpnia 2016 r., V CSK 112/16).Skarga kasacyjna złożona w niniejszej sprawie nie spełnia tego wymagania, ponieważ brak jest korelacji pomiędzy zakresem zaskarżenia a wnioskiem o uchylenie zaskarżonego wyroku. Skarżąca wskazała, że zaskarża wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 20 lipca 2021 r. w zakresie pkt 1 oddalającego apelację pozwanej oraz w zakresie pkt 2 zasądzającego od pozwanej koszty postępowania apelacyjnego na rzecz powódki, natomiast wniosła o uchylenie w całości wyżej wymienionego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego, w tym kosztach zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Jest to na tyle poważna rozbieżność, że w żaden sposób nie jest ona możliwa do skorygowania w ramach własnych zabiegów interpretacyjnych Sadu Najwyższego.Z tych względów skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. Marcin Trzebiatowski‎ (M.K.)[a.ł]