Legislator Case Law & Legislation
I CSK 133/17 AI generated

I CSK 133/17 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 133/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

W związku z wniesieniem przez uczestnika A. C. skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego należy podnieść, co następuje: Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji silnie nacechowanym pierwiastkiem publicznoprawnym, a jej rolą nie jest korygowanie wszelkich orzeczeń sądowych zawierających ewentualne uchybienia, ponieważ tę funkcję realizują zwyczajne środki zaskarżenia i skarga o wznowienie postępowania. Skarga kasacyjna służy ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój jurysprudencji i prawa pozytywnego oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem.

Legislator headnote

AI generated

art. 390 § 1 k.p.c, art. 6269 k.p.c; I CSK 133/17 · Sąd Najwyższy: Taka konstrukcja i rola skargi kasacyjnej powoduje konieczność poddania jej kontroli wstępnej pod kątem spełniania kryteriów kwalifikujących do przedstawienia skargi Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania.Stosownie do 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych, budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący oparł na pierwszej ze wskazanych przyczyn kasacyjnych.

Keywords

AI generated
art. 390 § 1 k.p.c art. 6269 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 390 § 1 k.p.c
art. 6269 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
V CSK 75/06
postanowienie Sądu Najwyższego z 9 maja 2006 r., V CSK 75/06, nie publ.).
II UK 363/09
Sygn. akt II UK 363/09 POSTANOWIENIE Dnia 10 marca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Zbigniew Hajn w sprawie z wniosku Z. L. S.A. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych z udziałem zainteresowanych : Z. G. /.../ , o ubezpieczenie społeczne, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 10 marca 2010 r., skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego […] z dnia 2 lipca 2009 r., 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od wnioskodawcy na rzecz organu rentowego 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
II UK 400/09
Sygn. akt II UK 400/09 POSTANOWIENIE Dnia 12 marca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Romualda Spyt w sprawie z wniosku Z. L. S.A. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych z udziałem zainteresowanych : M. N. /.../, o składki na ubezpieczenie społeczne, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 12 marca 2010 r., skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego […] z dnia 18 czerwca 2009 r., 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
III CZP 80/09
Uchwała składu siedmiu sędziów z dnia 16 grudnia 2009 r., III CZP 80/09 Prezes SN Tadeusz Ereciński (przewodniczący) Sędzia SN Teresa Bielska-Sobkowicz Sędzia SN Irena Gromska-Szuster Sędzia SN Marian Kocon (sprawozdawca) Sędzia SN Iwona Koper Sędzia SN Henryk Pietrzkowski Sędzia SN Lech Walentynowicz Sąd Najwyższy na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 grudnia 2009 r., przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Piotra Wiśniewskiego, po rozstrzygnięciu zagadnienia prawnego przedstawionego przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego we wniosku z dnia 20 lipca 2009 r.:
I CSK 435/15
Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2014 roku Sąd Rejonowy w P.
III CSK 347/06
naruszenie art. 379 pkt 3 k.p.c. w związku z art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. oraz art. 13 § 2 k.p.c. w związku z art. 506 i art. 6268 § 2 k.p.c. – powodujące nieważność postępowania, 2. błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 65 ust. 1 w związku z art. 3 i 71 oraz 74, 75, 76 i 109 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, polegające na przyjęciu przez sądy obydwu instancji, że określony wyrok Sądu Apelacyjnego ustalający nie istnienie zobowiązania osobistego wnioskodawcy wobec wierzyciela hipotecznego prowadzi do wygaśnięcia hipotek powstałych przed nabyciem przez wnioskodawcę nieruchomości, a zabezpieczających wierzytelności w stosunku do poprzednika prawnego wnioskodawcy.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 133/17 POSTANOWIENIE Dnia 25 września 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z wniosku B. M.-S.‎przy uczestnictwie A. C.‎o wpis,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 września 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 19 października 2016 r., sygn. akt V Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) przyznaje ze środków Skarbu Państwa (Sądu Okręgowego w W.) na rzecz radcy prawnego S. J. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, 3) zasądza od A. C. na rzecz B. M.-S. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W związku z wniesieniem przez uczestnika A. C. skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego należy podnieść, co następuje: Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji silnie nacechowanym pierwiastkiem publicznoprawnym, a jej rolą nie jest korygowanie wszelkich orzeczeń sądowych zawierających ewentualne uchybienia, ponieważ tę funkcję realizują zwyczajne środki zaskarżenia i skarga o wznowienie postępowania. Skarga kasacyjna służy ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój jurysprudencji i prawa pozytywnego oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem.

Taka konstrukcja i rola skargi kasacyjnej powoduje konieczność poddania jej kontroli wstępnej pod kątem spełniania kryteriów kwalifikujących do przedstawienia skargi Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania.Stosownie do 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych, budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący oparł na pierwszej ze wskazanych przyczyn kasacyjnych.

Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 punkt 1 k.p.c. jest objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia wyniku przedstawionej sprawy, nowe i dotychczas w orzecznictwie nie rozstrzygnięte zagadnienie jurydyczne, którego wyjaśnienie przez Sąd Najwyższy przy okazji rozpoznania skargi kasacyjnej może przyczynić się nie tylko do rozstrzygnięcia tej konkretnej sprawy, ale także innych podobnych spraw, a przez to do rozwoju prawa i jurysprudencji. Oparcie wniosku na pierwszej z wymienionych przyczyn kasacyjnych obliguje skarżącego do sformułowania tego zagadnienia, wskazania argumentów prawnych, uzasadniających jego przedstawienie oraz prezentacji własnego uargumentowanego należycie stanowiska; wywód skarżącego powinien być zbliżony do przyjętego przy stosowaniu przez sądy powszechne art. 390 § 1 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 9 maja 2006 r., V CSK 75/06, nie publ.).

Twierdzenie o występowaniu istotnego zagadnienia prawnego jest uzasadnione tylko wtedy, kiedy przedstawiony problem prawny ma walor nowości, nie został jeszcze rozstrzygnięty przez Sąd Najwyższy lub kiedy istnieją w odniesieniu do niego rozbieżne poglądy (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 10 marca 2010 r., II UK 363/09, nie publ. i z dnia 12 marca 2010 r., II UK 400/09, nie publ.). Skarżący wskazał, że istotne zagadnienia prawne dotyczy tego, czy dokonane potrącenie nie ma wpływu na wpis hipoteki przymusowej, czy sąd dokonując wpisu hipoteki przymusowej i posiadając informacje o dokonanym potrąceniu wzajemnych wierzytelności może nie dokonywać ograniczenia wysokości dokonywanego wpisu do kwoty wymaganej, czy dokonane potrącenie stanowi przeszkodę w rozumieniu art. 6269 k.p.c. do dokonania wpisu hipoteki przymusowej oraz czy sąd nie powinien oddalić wniosku o wpis.

Przedstawione problemy nie spełniają wymagań pierwszej przyczyny kasacyjnej w przedstawionym wyżej rozumieniu. Zakres kognicji sądu wieczystoksięgowego w sprawę o wpis hipoteki przymusowej na podstawie tytułu wykonawczego w postaci prawomocnego wyroku zasądzającego od dłużnika na rzecz wierzyciela określoną kwotę oraz rodzaj przeszkód do dokonania wpisu to kwestie szeroko omówione w orzecznictwie Sądu Najwyższego oraz literaturze przedmiotu, podobnie jak instrumenty prawne przysługujące dłużnikowi powołującemu się na potrącenie wierzytelności przysługującej mu wobec wierzyciela, w postaci m.in. powództwa przeciwegzekucyjnego (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2009 r., III CZP 80/09, OSNC 2010, nr 6, poz. 84, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 czerwca 2016 r., I CSK 435/15, nie publ., z dnia 8 marca 2007 r., III CSK 347/06, nie publ. oraz z dnia 4 września 2008 r., IV CSK 200/08, nie publ.).W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji. awjw