Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 1249/22 AI generated

I CSK 1249/22 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 1249/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Z. wniosła o pozbawienie wykonalności bankowego tytułu egzekucyjnego oraz o zasądzenie od Bank spółki akcyjnej w W. kosztów postępowania. Wyrokiem z 29 grudnia 2020 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie pozbawił w całości wykonalności tytuł wykonawczy w postaci bankowego tytułu egzekucyjnego z 21 listopada 2014 r., BTE […], zaopatrzony w klauzulę wykonalności nadaną przez Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie postanowieniem z 11 grudnia 2014 r., w sprawie o sygn. akt IX Co 6268/14 (pkt I) i rozstrzygnął o kosztach procesu (pkt II i III).Wyrokiem z 11 czerwca 2021 r.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c, art. 176 Konstytucji RP, art. 183 ust. 1 Konstytucji RP, art. 3984 § 2 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c; I CSK 1249/22 · Sąd Najwyższy: Sąd Apelacyjny w Szczecinie oddalił apelację pozwanej (pkt I) oraz rozstrzygnął o kosztach postępowania apelacyjnego (pkt II).Od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie skargę kasacyjną wywiodła pozwana. Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powołała się na potrzebę wykładni przepisów prawa wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.), tj. art. 3851 § 1 i 2 k.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądów drugiej instancji w sprawach cywilnych.

Keywords

AI generated
application for enforcement - Jurisdiction grounds for cassation disputed claim objection to debt enforcement declining of jurisdiction title setting aside objection

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powołała się na potrzebę wykładni przepisów prawa wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.), tj.
art. 176 Konstytucji RP
art. 176 Konstytucji RP).
art. 183 ust. 1 Konstytucji RP
Konstytucyjnym obowiązkiem Sądu Najwyższego jest sprawowanie nadzoru nad działalnością sądów powszechnych i wojskowych w zakresie orzekania (art. 183 ust. 1 Konstytucji RP).
art. 3984 § 2 k.p.c
Wyłączną podstawą oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania są wskazane we wniosku o jej przyjęcie przyczyny kasacyjne wraz z uzasadnieniem (art. 3984 § 2 k.p.c.).Potrzeba wykładni przepisów prawa przez Sąd Najwyższy w rozumieniu art.
art. 3989 § 2 k.p.c
3851 § 1 i 2 k.c.Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
I ACa 142/21
Pozwem z 12 kwietnia 2020 r.
II CSK 84/07
Sygn. akt II CSK 84/07 POSTANOWIENIE Dnia 28 marca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa U. M. przeciwko K. L. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 marca 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 10 października 2006 r., 1) odrzuca skargę kasacyjną 2) nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego. 2 Uzasadnienie Skarga kasacyjna powódki podlega odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w związku z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. bowiem nie zawiera uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania.
III CSK 59/15
Postanowieniem z dnia 14 listopada 2014 r.
IV CSK 85/17
Uczestnicy postępowania A.
I CSK 1637/22
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów.
IV CSK 571/17
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującego od orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów.
AI generated
I CSK 3106/23
Powódka J. W. w pozwie skierowanym przeciwko Bankowi S.A. w W. wniosła o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego w postaci bankowego tytułu egzekucyjnego nr […] z 10 lutego 2012 r. zaopatrzonego w klauzulę wykonalności postanowieniem Sądu Rejonowego w Białogardzie z 18 kwietnia 2012 r. (I Co 857/12). Wyrokiem z 1 grudnia 2022 r. Sąd Rejonowy w Białogardzie oddalił powództwo. Apelacja powódki od tego orzeczenia została oddalona wyrokiem Sądu Okręgowego w Koszalinie z 30 marca 2023 r. Powódka wniosła skargę kasacyjną, opierając wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania na przyczynie kasacyjnej objętej art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
I CSK 631/25
Wyrokiem z 18 lipca 2024 r., Sąd Apelacyjny w Warszawie, w sprawie z powództwa R.
I CSK 3724/25
Wyrokiem z 18 września 2025 r., Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, w sprawie z powództwa E.
I CSK 4029/23
Wyrokiem z 19 czerwca 2023r.
I CSK 3231/22
Pozwany Bank S.A. z siedzibą w W. skierował do Sądu Najwyższego skargę kasacyjną przeciwko wyrokowi Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 23 grudnia 2021 r., zmieniającemu wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 2 kwietnia 2019 r. poprzez uwzględnienie powództwa K. W. i D. W. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).Pozwany uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem szeregu następujących zagadnień prawnych:1.Czy dowolność ustalania bankowych tabel kursowych (rozumiana jako swoboda przedsiębiorcy w ustaleniu cennika) może być podstawą abuzywności klauzul umownych odsyłających do tych tabel (zagadnienie dotyczy wykładni art. 385 § 1 k.c.)?2.Czy sposób wykonywania klauzul umownych nie ma znaczenia dla oceny ich abuzywności również wtedy, kiedy klauzule te jedynie przyznają stronom kompetencje do kształtowania praw i obowiązków, nie kształtują zaś tych praw i obowiązków bezpośrednio (zagadnienie dotyczy wykładni art. 3851 § 1 k.c. i art. 3852 k.c.)?3.Czy istnienie możliwości wypłaty i spłaty kredytu walutowego (denominowanego) bezpośrednio w jego walucie eliminuje możliwość stwierdzenia abuzywności klauzul przeliczeniowych z uwagi na brak ich obligatoryjnego zastosowania w odniesieniu do konsumenta (zagadnienie dotyczy wykładni art. 3851 § 1 k.c.)? 4.Czy w wypadku umowy kredytu denominowanego do waluty obcej, w której kwota kredytu i kwota rat kredytu została wyrażona w walucie obcej oraz zawierającej wyraźnie postanowienia dotyczące spłaty kredytu bezpośrednio w walucie obcej, wyeliminowanie klauzul dotyczących ryzyka walutowego może prowadzić do stwierdzenia nieważności (bezskuteczności) umowy jako następstwa abuzywności tych klauzul (zagadnienie dotyczy wykładni art. 3851 § 2 k.c. i art. 58 § 1 k.c. oraz art. 354 § 1 k.c. i art. 69 ust. 3 p.b.)?Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) powinno spełniać wymagania stawiane zagadnieniu prawnemu przedstawianemu Sądowi Najwyższemu przez sąd drugiej instancji w razie powstania poważnych wątpliwości (art. 390 § 1 k.p.c. – zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2014 r., I UK 361/13, z 14 września 2012 r., I UK 218/12 – nie publ.), których nie można rozwiązać za pomocą powszechnie przyjętych reguł wykładni prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 8 maja 2015 r., III CZP 16/15, z 24 października 2012 r., I PK 129/12).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 1249/22 POSTANOWIENIE Dnia 29 grudnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Leszek Bosek w sprawie z powództwa W. Z.‎przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.‎o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej 29 grudnia 2022 r. ‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanej‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie‎z 11 czerwca 2021 r., sygn. akt I ACa 142/21, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

W. Z. wniosła o pozbawienie wykonalności bankowego tytułu egzekucyjnego oraz o zasądzenie od Bank spółki akcyjnej w W. kosztów postępowania. Wyrokiem z 29 grudnia 2020 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie pozbawił w całości wykonalności tytuł wykonawczy w postaci bankowego tytułu egzekucyjnego z 21 listopada 2014 r., BTE […], zaopatrzony w klauzulę wykonalności nadaną przez Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie postanowieniem z 11 grudnia 2014 r., w sprawie o sygn. akt IX Co 6268/14 (pkt I) i rozstrzygnął o kosztach procesu (pkt II i III).Wyrokiem z 11 czerwca 2021 r.

Sąd Apelacyjny w Szczecinie oddalił apelację pozwanej (pkt I) oraz rozstrzygnął o kosztach postępowania apelacyjnego (pkt II).Od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie skargę kasacyjną wywiodła pozwana. Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powołała się na potrzebę wykładni przepisów prawa wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.), tj. art. 3851 § 1 i 2 k.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądów drugiej instancji w sprawach cywilnych.

Uzupełnia system środków zaskarżenia w modelu dwuinstancyjnego postępowania sądowego (por. art. 176 Konstytucji RP). Skarga kasacyjna stanowi zatem nadzwyczajny środek zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy nie może leżeć wyłącznie w interesie skarżącego, lecz musi być uzasadnione ważnymi kategoriami interesu publicznego, w tym potrzebą zapewnienia jednolitej wykładni i stosowania prawa. Konstytucyjnym obowiązkiem Sądu Najwyższego jest sprawowanie nadzoru nad działalnością sądów powszechnych i wojskowych w zakresie orzekania (art. 183 ust. 1 Konstytucji RP).

Wyłączną podstawą oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania są wskazane we wniosku o jej przyjęcie przyczyny kasacyjne wraz z uzasadnieniem (art. 3984 § 2 k.p.c.).Potrzeba wykładni przepisów prawa przez Sąd Najwyższy w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. zachodzi, gdy są one źródłem poważnych wątpliwości interpretacyjnych, nie doczekały się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych (por. postanowienia SN z: 28 marca 2007 r., II CSK 84/07; 17 czerwca 2015 r., III CSK 59/15; 3 sierpnia 2017 r., IV CSK 85/17; 9 września 2022 r., I CSK 1637/22).

Skarżący powinien więc wskazać argumenty, które prowadzą do rozbieżnych ocen prawnych, przedstawić własną propozycję interpretacyjną oraz wykazać celowość dokonania wykładni konkretnego przepisu przez Sąd Najwyższy ze względu na potrzeby praktyki sądowej (por. postanowienia SN z: 14 grudnia 2012 r., III SK 29/12; 26 kwietnia 2018 r., IV CSK 571/17; 12 lutego 2020 r., II CSK 226/19). Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie odpowiada tym wymaganiom. Po pierwsze, przedstawiony we wniosku problem wykładniczy został już rozstrzygnięty w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. wyroki SN z: 17 marca 2022 r., II CSKP 474/22; 23 marca 2022 r., II CSKP 532/22; 18 maja 2022 r., II CSKP 972/22; 18 maja 2022 r., II CSKP 1030/22; 19 maja 2022 r., II CSKP 797/22) oraz w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (por. wyroki z: 30 kwietnia 2014 r., Árpád Kásler i Hajnalka Káslerné Rábai przeciwko OTP Jelzálogbank Zrt, C-26/13; 26 lutego 2015 r. w sprawie C-143/13, Matei; 26 marca 2019 r., Abanca Corporación Bancaria SA przeciwko Albertowi Garcíi Salamance Santosowi i Bankia SA przeciwko Alfonsowi Antoniowi Lau Mendozie i Verónice Yulianie Rodríguez Ramírez, C-70/17).

Po drugie, przepisy Dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich gwarantują konsumentom ochronę ukierunkowaną na zniechęcenie przedsiębiorców do wykorzystywania w zawieranych umowach nieuczciwych postanowień umownych. Nieważność umowy mieści się w zakresie sankcji, jaką dyrektywa 93/13 przewiduje w związku z wykorzystywaniem przez przedsiębiorcę nieuczciwych postanowień umownych (por. uchwała składu siedmiu sędziów SN z 7 maja 2021 r., III CZP 6/21). W wyroku z dnia 6 marca 2019 r. (C-70/17 i C-179/17, Abanca Corporación Bancaria SA i Bankia SA, pkt 54) Trybunał Sprawiedliwości wprost wykluczył, aby sąd krajowy mógł uzupełniać czy zmieniać treść nieuczciwych warunków zawartych w klauzulach abuzywnych.

Po trzecie, skarżąca nie przytoczyła żadnych nowych argumentów wskazujących na potrzebę weryfikacji utrwalonej już w orzecznictwie wykładni art. 3851 § 1 i 2 k.c.Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. [as] l.n