I CSK 115/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 115/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 października 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa Agencji […] Spółki z o.o. w W.‎przeciwko P. S.A. w W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 października 2013 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 27 czerwca 2012 r., sygn. akt VI ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ‎i zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Strona powodowa, uzupełniając na wezwanie Sądu skargę kasacyjną, uzasadniła wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania występowaniem w sprawie istotnych zagadnień prawnych oraz potrzebą wykładni art. 7643 § 1 k.p.c. w zakresie dotyczącym wywołującego rozbieżności w orzecznictwie określenia „znaczne korzyści”.

W szczególności wskazała na występowanie w sprawie zagadnienia: czy przy dochodzeniu świadczenia wyrównawczego na podstawie art. 7643 § 1 k.c. obowiązkiem agenta jest wykazanie, że dający zlecenie czerpie znaczne korzyści z umów zawartych z klientami pozyskanymi przez niego w okresie obowiązywania umowy agencyjnej, czy też wystarczające jest wykazanie przez niego samego faktu czerpania takich korzyści, a ocena ich rozmiaru w rozumieniu tego przepisu należy do sądu. Tak umotywowany wniosek strony powodowej (skarżącej) nie zasługuje na uwzględnienie.

Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy zagadnienie nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa, a wskazana przez stronę powodową kwestia, dotycząca zakresu obowiązków agenta w świetle art. 7643 § 1 k.c., nie może być uznana za zagadnienie tego rodzaju. Wykazanie „czerpania znacznych korzyści”, o którym mowa w art. 7643 § 1 k.c., nie może oczywiście abstrahować od rozmiaru korzyści uzyskiwanych przez dającego zlecenie.

Strona powodowa nie wykazała też występowania w sprawie innych istotnych zagadnień prawnych dotyczących art. 7643 §1 k.c., ani powoływanej potrzeby wykładni art. 7643 § 1 k.p.c. w zakresie dotyczącym zwrotu „znaczne korzyści”. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej strony powodowej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 7 i § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowione z urzędu (Dz.

U. 2013.490). awdb