I CSK 115/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 115/12

POSTANOWIENIE

Dnia 21 sierpnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski

w sprawie z powództwa Stowarzyszenia Towarzystwo L. w P.

przeciwko D. Bank PBC S.A. w W.

o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 sierpnia 2012 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 23 sierpnia 2011 r.,

odrzuca skargę kasacyjną w części dotyczącej oddalenia

apelacji strony pozwanej (pkt II zaskarżonego wyroku);

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej w pozostałym zakresie

do rozpoznania; zasądza od strony powodowej na rzecz

pozwanego Banku kwotę 270 (dwieście siedemdziesiąt) zł

tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 23 sierpnia 2011 r. Sąd Apelacyjny na skutek apelacji

pozwanego częściowo zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego – Sądu

Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 1 grudnia 2010 r. w ten sposób, że

oddalił powództwo o uznanie za niedozwolone postanowienia wzorca umownego

dokładnie opisanego w sentencji wyroku Sądu Okręgowego i orzekł o kosztach

postepowania, w pozostałym zakresie apelację pozwanego oddalił.

Od wyroku Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną wniósł powód zaskarżając

wyrok w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy wskazać, że skarga kasacyjna powoda,

w zakresie w jakim zaskarża wyrok Sądu Apelacyjnego w części oddalającej

apelację pozwanego podlegała odrzuceniu ze względu na brak interesu prawnego

po stronie skarżącego (3986 § 3 k.p.c.). Powód uzyskał bowiem w tym zakresie

rozstrzygnięcie korzystne dla siebie, zgodne z tym o co wnioskował w toku

postępowania apelacyjnego. Przedmiotem oceny dopuszczalności przyjęcia skargi

do rozpoznania może być więc jedynie ta część skargi, która dotyczy zmiany

zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego.

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących

rozbieżności

w

orzecznictwie

sądów,

zachodzi

nieważność

postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie

skargi kasacyjnej o jej oczywistą zasadność. Szczegółowa analiza skargi nie

uzasadnia jednak takiej oceny. Nałożenie na konsumenta przez bank obowiązku

powiadamiania banku o zmianie adresu pod rygorem uznania za doręczone

przesyłek wysłanych na dotychczasowy adres nie może być uznane w sposób

oczywisty za naruszające interesy konsumentów. Oceny tej nie zmienia wcale

powołanie przez skarżącego treści klauzul wpisanych już do rejestru przez Prezesa

UOKiK, gdyż ich brzmienie różni się od zakwestionowanej klauzuli. Przekonujący

jest zaś argument Sądu Apelacyjnego, że zasada lojalności kontraktowej wymaga,

aby strony pozostające w stałych stosunkach informowały się wzajemnie o zmianie

adresu do doręczeń. Należy także wskazać, że nie uznanie wskazanego

postanowienia wzorca umownego za niedozwolone nie przesądza wcale,

że zastrzeżony w nim skutek doręczenia w razie braku poinformowania banku

o zmianie adresu każdorazowo wystąpi, gdyż będzie to zależało od okoliczności

konkretnej sprawy.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie

art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.