Legislator Case Law & Legislation
I CSK 1048/24 AI generated

I CSK 1048/24 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 1048/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

I CSK 1048/24 POSTANOWIENIE 16 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Beata Janiszewska na posiedzeniu niejawnym 16 kwietnia 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa E.K. i J.K. ‎przeciwko […] spółce akcyjnej w W.‎o zapłatę,‎na skutek skargi kasacyjnej E.K. i J.K. ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu‎z 24 października 2023 r., I ACa 2268/22, odrzuca skargę kasacyjną. [J.T.] UZASADNIENIEW sprawie z powództwa E.K., J.K., B.K. i Z.K. przeciwko […]. S.A. w W. (dalej: bank) o zapłatę (ewentualnie o zapłatę) Sąd Okręgowy we Wrocławiu oddalił powództwo główne i ewentualne.

Legislator headnote

AI generated

art. 25 § 2 k.p.c, art. 3986 § 3 k.p.c; I CSK 1048/24 · Sąd Najwyższy: Skarżący wskazali jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę 89 886 zł i wyjaśnili, że stanowi ona równowartość żądanych przez nich odsetek za okres od 5 listopada 2021 r. (to jest od dnia następującego po dniu doręczenia bankowi odpisu pozwu) do 9 października 2023 r., czyli daty skorzystania z prawa zatrzymania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność.Zgodnie z art. 3982 § 1 zd. 1 in principio k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych.

Keywords

AI generated
calculation of interest costs of late payment suspension period back payment maintenance arrears bank charges

Cited Legislation

AI generated
art. 25 § 2 k.p.c
Wprawdzie art. 25 § 2 k.p.c.
art. 3986 § 3 k.p.c
Wobec nieodrzucenia skargi przez Sąd drugiej instancji, podlegała ona odrzuceniu przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
I ACa 2268/22
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu‎z 24 października 2023 r., I ACa 2268/22, odrzuca skargę kasacyjną.
II CSK 235/14
2 W sprawie o dział spadku po M.
III CSK 419/14
W związku ze skargą kasacyjną wnioskodawcy H.
AI generated
I CSK 1066/23
Powód M. S. w pozwie przeciwko Bank S. A. z siedzibą w W. (dalej Bank) domagał się ustalenia nieważności umowy o kredyt hipoteczny z 10 października 2006 r. i zasądzenia na jego rzecz kwoty 127 000 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, ewentualnie ustalenia, że między stroną powodową a pozwaną nie istnieje stosunek zobowiązaniowy, z którego wynikałby obowiązek powoda zapłaty na rzecz pozwanego Banku kwoty kredytu wyższej niż 608 000 zł ani roszczenie pozwanego w zakresie wyliczenia raty kredytu powoda w oparciu o kurs sprzedaży franka szwajcarskiego, obowiązującego w pozwanym Banku albo w oparciu o jakikolwiek inny pozaumowny kurs franka szwajcarskiego, zaś pozwany Bank ma wobec powoda roszczenie o zapłatę odsetek umownych liczonych od kwot faktycznie wypłaconych powodowi, a nie od kwot waloryzowanych umownie kursem franka szwajcarskiego.Wyrokiem z 23 października 2018 r.
I ACa 309/24
Powodowie D. S. i M. S. w pozwie wniesionym w dniu 26 marca 2021r skierowanym przeciwko (...) Bank S.A. w W., wnieśli: - o zasądzenie od pozwanego banku na rzecz powodów łącznie kwoty 228179,08 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 16 listopada 2019r r do dnia zapłaty tytułem zwrotu świadczeń nienależnych za kres od 3 listopada 2009r do 26 września 2019r w związku z nieważnością umowy kredytu,, - o ustalenie nieistnienia miedzy stronami stosunku prawnego wynikającego z umowy nr (...) z dnia 30 października 2006 r. w związku z jej nieważnością.
II CSKP 106/25
Wyrokiem z 12 września 2022 r.
I ACa 5/14
Zaskarżonym wyrokiem, w częściowym uwzględnieniu powództwa, Sąd Okręgowy zasądził od pozwanej na rzecz powoda 60912,32 zł z ustawowymi odsetkami od 27 października 2011 r., w pozostałej części powództwo oddalił oraz orzekł o kosztach w taki sposób, że rozliczenie ich pozostawił referendarzowi sądowemu stosownie do art. 98 (sic!) k.p.c. W zakresie, w jakim powództwo zostało uwzględnione, uznał je Sąd za zasadne i znajdujące podstawę w art. 99 w związku z art. 95 ust. 2 Prawa geologicznego i górniczego. Nie umotywował Sąd w ogóle rozstrzygnięcia w przedmiocie odsetek, ale jawi się jako oczywiste, że podstawę ich zasądzenia stanowią normy art. 481§1 i §2 k.c.
IV CSK 592/20
Powódka A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M. w pozwie z 31 października 2014 r. wniosła o zasądzenie od pozwanej Grupy A. Spółki Akcyjnej w P. kwoty 577.235 zł z ustawowymi odsetkami od kwot: 573.750 zł od 21 sierpnia 2014 r. i od kwoty 3485 zł od dnia otrzymania przez pozwaną odpisu pozwu.Sąd Okręgowy w L. wyrokiem z 9 lipca 2019 r. oddalił powództwo (pkt I). Powódka zaskarżyła wyrok Sądu Okręgowego apelacją w części, tj. w zakresie oddalenia powództwa co do kwoty 342.600 zł (pkt I) oraz w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach (pkt II).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 1048/24 POSTANOWIENIE 16 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Beata Janiszewska na posiedzeniu niejawnym 16 kwietnia 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa E.K. i J.K. ‎przeciwko […] spółce akcyjnej w W.‎o zapłatę,‎na skutek skargi kasacyjnej E.K. i J.K. ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu‎z 24 października 2023 r., I ACa 2268/22, odrzuca skargę kasacyjną. [J.T.] UZASADNIENIEW sprawie z powództwa E.K., J.K., B.K. i Z.K. przeciwko […]. S.A. w W. (dalej: bank) o zapłatę (ewentualnie o zapłatę) Sąd Okręgowy we Wrocławiu oddalił powództwo główne i ewentualne.

Na skutek apelacji powodów Sąd Apelacyjny we Wrocławiu zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że zasądził od pozwanego na rzecz E.K. i J.K. po 211 426,53 zł, a w pozostałym zakresie oddalił powództwo – w tym co do żądanych przez powodów odsetek; uwzględnił przy tym zgłoszony przez bank zarzut zatrzymania. W pozostałym zakresie apelację powodów oddalono.Powodowie E.K. i J.K. wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu drugiej instancji, zaskarżając ten wyrok w części, w jakiej nie uwzględniono apelacji wspomnianych powodów co do żądania odsetek od zasądzonych na ich rzecz kwot za okres od dnia następnego po dniu doręczenia bankowi odpisu pozwu do dnia, w którym zgłoszony został przez pozwanego zarzut zatrzymania.

Skarżący wskazali jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę 89 886 zł i wyjaśnili, że stanowi ona równowartość żądanych przez nich odsetek za okres od 5 listopada 2021 r. (to jest od dnia następującego po dniu doręczenia bankowi odpisu pozwu) do 9 października 2023 r., czyli daty skorzystania z prawa zatrzymania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność.Zgodnie z art. 3982 § 1 zd. 1 in principio k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych.

Podana przez skarżących wartość przedmiotu sporu (89 886 zł) przekracza ten próg, jednak została ona obliczona w sposób nieprawidłowy. Sąd Apelacyjny zasądził bowiem na rzecz powodów – oddzielnie – po 211 426,53 zł. Odsetki ustawowe od tej kwoty obliczone za okres od 5 listopada 2021 r. do 9 października 2023 r. wynoszą 44 942,62 zł, a zatem: mniej niż 50 000 zł. Skoro w sprawie zasądzono dwie odrębne kwoty, to powodowie wnieśli w istocie dwie odrębne skargi kasacyjne. Zostały one objęte jednym pismem, co stanowi działanie prawidłowe i typowe w tego rodzaju sytuacjach, jednak, ściśle rzecz ujmując, i powód, i pozwana mogli wnieść własną, samodzielną skargę kasacyjną – niezależnie od działań drugiej osoby.

Fakt wniesienia skargi „wspólnie” nie stwarza podstaw do sumowania wartości przedmiotów zaskarżenia właściwych dla każdego z powodów. W konsekwencji w skardze należało wskazać te wartości oddzielnie w stosunku do obojga powodów – w kwotach po 44 942,62 zł. Wprawdzie art. 25 § 2 k.p.c. wyklucza możliwość badania wartości przedmiotu sporu po doręczeniu pozwu bez zarzutu drugiej strony, jednak nie dotyczy to etapu kontroli dopuszczalności skargi kasacyjnej. W postępowaniu zainicjowanym tym środkiem zaskarżenia Sąd Najwyższy może bowiem każdorazowo poddać wartość przedmiotu zaskarżenia weryfikacji na podstawie akt sprawy – z pominięciem zasad określonych w art. 25 i 26 k.p.c. (zob. postanowienia SN z: 24 maja 2001 r., IV CZ 20/01, 21 listopada 2001 r., I CZ 152/01, ‎22 października 2014 r., II CSK 235/14, 18 marca 2015 r., III CSK 419/14).

Wobec tego Sąd Najwyższy nie mógł pominąć tego, że rzeczywista wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła w stosunku do obojga skarżących mniej niż 50 000 zł. Wobec powyższego skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu przez Sąd Apelacyjny na podstawie art. 3986 § 2 in fine k.p.c. w zw. z art. 3982 § 1 zd. 1 in principio k.p.c. Wobec nieodrzucenia skargi przez Sąd drugiej instancji, podlegała ona odrzuceniu przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. O kosztach nie orzeczono, gdyż wniosek w tym przedmiocie został zgłoszony przez bank wyłącznie w powiązaniu z przypadkiem nieprzyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania lub jej oddalenia.

Beata Janiszewska [J.T.][a.ł]‎