I CSK 1015/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 1015/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 sierpnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa M. J.‎przeciwko A. S.‎o ochronę dóbr osobistych,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 sierpnia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występowaniu istotnego zagadnienia prawnego oraz oczywistej zasadności skargi.

Stanowiska skarżącej nie sposób jednak podzielić. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi, mimo że niezwykle rozbudowane nie daje podstaw do przyjęcia, że w rzeczywistości można mówić o istotnym zagadnieniu prawnym dotyczącym interpretacji art. 24 k.c. Skarżąca upatruje istotności zagadnienia prawnego w potrzebie ustalenia stopnia szczegółowości sformułowania żądania, a w konsekwencji orzeczenia sądu w przedmiocie treści jej oświadczenia mającego na celu usunięcie skutków naruszenia dóbr osobistych. Wskazana kwestia, co dostrzega sama skarżąca, była przedmiotem licznych wypowiedzi Sądu Najwyższego, które zmierzają do przyznania w tym zakresie sądowi orzekającemu możliwie dużej swobody w niezbędnym doborze środków ochrony służących usunięciu skutków naruszenia dobra.

Twierdzenie zaś, że sformułowana w zaskarżonym orzeczeniu treść przeprosin jest zbyt ogólna i obejmuje również zdarzenia, które zostały w toku postępowania uznane za prawdziwe jest jedynie polemiką skarżącej i nie znajduje potwierdzenia w poczynionych przez Sąd Apelacyjny ustaleniach faktycznych. Całokształt analizy skargi kasacyjnej nie uzasadnia natomiast wniosku, że jest ona oczywiście uzasadniona. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).