I CSK 100/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 100/07

POSTANOWIENIE

Dnia 24 kwietnia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski

w sprawie z wniosku J. B. i K. M.

przy uczestnictwie H. C.

o stwierdzenie nabycia spadku,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 kwietnia 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyń

od postanowienia Sądu Okręgowego w T.

z dnia 26 października 2006 r.,

odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od wnioskodawczyń

solidarnie na rzecz uczestniczki postępowania kwotę 180

(sto osiemdziesiąt) zł tytułem kosztów postępowania przed

Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 26 października 2006 r. Sąd Okręgowy w T. oddalił

apelację wnioskodawczyń od postanowienia Sądu Rejonowego w N. z dnia 8 maja

2006 r.

W skardze kasacyjnej wnioskodawczynie, zarzucając naruszenie art. 379 pkt

5, art. 217 § 2, 278 § 1, art. 286 i art. 233 § 1, art. 328 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.

oraz nierozpoznanie przez Sąd Okręgowy istoty sprawy, domagały się uchylenia

zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy innemu Sądowi drugiej instancji

do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać

wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to

związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 398 9 k.p.c., a jego

spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie

prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących

poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub,

że zachodzi nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście

uzasadniona. W razie powołania się na przesłankę wskazaną w art. 398 9 § 1 pkt 4

k.p.c., skarżący powinien przytoczyć argumenty świadczące, jego zdaniem, o tym,

że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Pojęcie „oczywistości” mieści

się w sferze obiektywnej i łączy się z powinnością wykazania, że podniesione

zarzuty naruszenia wskazanych przepisów są zasadne prima facie, bez

dokonywania głębszej analizy tekstu tych przepisów i bez doszukiwania się ich

znaczenia. Ponadto – co również nie jest bez znaczenia – w uzasadnieniu

wniosku

należy

przedstawić

odrębną,

pogłębioną

argumentację

prawną

wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi

kasacyjnej do rozpoznania.

Skarżące, wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania,

podniosły, że postępowanie przed Sądem drugiej instancji dotknięte było

nieważnością, a ponadto skarga jest oczywiście uzasadniona. Na poparcie tych

twierdzeń nie przedstawiły jednak jakichkolwiek argumentów w formie odrębnego

i niezależnego

wywodu, nie spełniając tym samym obowiązku wynikającego

jednoznacznie z art. 3984 § 1 pkt 3 in fine k.p.c.

Skarga

kasacyjna

niezawierająca

któregokolwiek

z

elementów

konstrukcyjnych wymienionych w art. 398 § 1 k.p.c. dotknięta jest nieusuwalnym

brakiem skutkującym jej odrzuceniem w myśl art. 3986 k.p.c.

Z podanych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 520

k.p.c.

jc